ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Φούσκες και αποζημιώσεις

0

 

 


επισημανσεις

%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%ce%b7%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%82Του  Θανάση Παντέ

«ΟΣΟ η κυβέρνηση επιδίδεται στην επικοινωνιακή καλλιέργεια θεμάτων βολικών για το δικό της ακροατήριο, τα μείζονα που απασχολούν τη χώρα και την ελληνική κοινωνία παραμένουν κρίσιμα και ανοιχτά, με αβέβαιη εξέλιξη.

ΚΑΘΩΣ το κυβερνητικό επιτελείο περιθωριοποιεί… τεχνηέντως από τον δημόσιο διάλογο τις πιθανές εξελίξεις του προσφυγικού ζητήματος, τη βυθισμένη αγορά εργασίας, την εξοργιστική κατάσταση στα ΑΕΙ και τις τραγικές ελλείψεις στην Υγεία, η πολιτική ατζέντα του Μαξίμου ζει τη δική της φούσκα. Είναι δουλειά της αντιπολίτευσης να τη σπάει καθημερινά.

ΩΣΤΟΣΟ, και παρότι οι επιδόσεις της χώρας είναι απογοητευτικές έως εξευτελιστικές σε διεθνή κλίμακα (ετήσια έκθεση του Bertelsmann Stiftung για τις προηγμένες χώρες) και με τις τραγικές αυτές επιδόσεις να είναι απολύτως αισθητές στην καθημερινότητα του πολίτη, η κυβέρνηση εστιάζει στη δική της επικοινωνιακή θεματολογία:

ΕΛΕΓΧΟΣ της ενημέρωσης, πολεμικές αποζημιώσεις και διχαστική γλώσσα μέσα από διαύλους-φερέφωνα.

Ο ΤΡΟΠΟΣ με τον οποίον η κυβέρνηση χειρίζεται ειδικά το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων δείχνει όχι μόνο παντελή νομική άγνοια του τρόπου λειτουργίας των διεθνών δικαστηρίων, αλλά και αδιαφορία για τον διασυρμό της ίδιας της κυβέρνησης.

ΠΟΣΩΣ απασχολεί, προφανώς, η έκβαση του διαρκώς ανακινούμενου ζητήματος όσο αυτό ικανοποιεί το μεγάλο κάδρο παραμονής στην εξουσία. Υπάρχουν ημερομηνίες-ορόσημα μπροστά.

ΣΕ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ασάφειας και με συνταγματική εκτροπή προχωράει το θέμα των τηλεοπτικών αδειών, επιβεβαιώνοντας την καθεστωτική αντίληψη που έχει διαβρώσει τον λόγο κάθε εκπροσώπου της κυβέρνησης.

ΕΙΝΑΙ εντυπωσιακή η διγλωσσία, μια για το εσωτερικό ακροατήριο και άλλη για τις διεθνείς επαφές, καθώς πλησιάζει και η έναρξη της δεύτερης αξιολόγησης το φθινόπωρο με ψήφιση νέων μέτρων έως το τέλος του έτους.

ΑΠΟΡΕΙ κανείς σε ποιους απευθύνεται ο επικοινωνιακός λαϊκισμός για τους «καναλάρχες» και τις «κατοχικές αποζημιώσεις», αλλά και η διαρκής διχαστική γλώσσα, όταν τα πράγματα είναι απλά μαθηματικά.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ θα ανταποκριθεί στις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας όχι φυσικά γιατί το θέλει, αλλά γιατί δεν έχει κανένα περιθώριο ελιγμού.

ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ είναι η ανατροφοδότηση της πρακτικής του πετροπόλεμου με την οποία έχουν γαλουχηθεί η κυβέρνηση και ο κόσμος που εκπροσωπεί. Πάντως πολιτική δεν είναι.

ΚΑΙ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ, δεν είναι υπεύθυνη διακυβέρνηση, όταν η χώρα έχει ανάγκη την απελευθέρωση της οικονομικής δραστηριότητας, που μπορεί να φέρει θέσεις εργασίας και ευημερία».

***

ΦΟΥΣΚΑ είναι και έσκασε στου Μαξίμου, αν λάβουμε υπόψη μας το άρθρο του Νίκου Βατόπουλου στην κυριολεξία του με τον τίτλο του μαζί! 

ΕΤΣΙ άλλωστε είναι οι φούσκες και εύκολα σκάνε, συχνά μάλιστα χωρίς να κάνουν ούτε τον παραμικρό θόρυβο. 

ΑΠΟ ’ΚΕΙ και μετά βέβαια είναι και οι συνέπειες που προκύπτουν από τις φούσκες που έσκασαν, αλλά οι συνηθισμένοι στις φούσκες περί άλλων τυρβάζουν ακόμα, επικαλούμενοι τα «δικά» τους. 

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ μια κατάσταση αυτιστική που συντηρεί τα αδιέξοδα και τα κάνει χειρότερα σπρώχνοντάς τα προς τα ακόμη χειρότερα!!

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να αγνοηθεί ωστόσο το γεγονός ότι με τη διαδικασία των τηλεοπτικών αδειών η κυβέρνηση «μάντρωσε» τους ενδιαφερόμενους και επέβαλε τους δικούς της όρους στο παιχνίδι. 

ΑΥΤΟ συνέβη για πρώτη φορά στα χρονικά της ιδιωτικής τηλεόρασης χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως η ασυδοσία αντιμετωπίστηκε και ότι δεν πρόκειται να επαναληφθεί και στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στο τηλεοπτικό τοπίο από δω και πέρα.

ΜΟΝΟ που τώρα πια η ευθύνη του κράτους και βέβαια της κυβέρνησης, θα είναι πολυπλοκότερη και περιθώρια δικαιολογιών δεν θα υπάρχουν. 

***

ΑΣ ΠΟΥΜΕ όμως κάτι για τις λεγόμενες «κατοχικές αποζημιώσεις» που ανακινείται συχνά -πυκνά. 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ξεκινάει από το 1965 όταν επί κυβερνήσεως Ενωσης Κέντρου, ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου ζήτησε το κατοχικό δάνειο από την τότε Δυτική Γερμανία, ενώ συζητήσεις άρχισαν και με την Ανατολική. 

ΟΙ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ σταμάτησαν επί Χούντας και ΝΔ και το θέμα ανακινήθηκε από το ΠΑΣΟΚ στα τέλη του 1979.

ΕΚΤΟΤΕ βέβαια άλλαξαν πολλά διεθνώς, η Γερμανία ενοποιήθηκε και εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει κανένα δάνειο, κι όσον αφορά τις λεγόμενες «κατοχικές αποζημιώσεις» παραμένουν μη διεκδικήσιμες κι ούτε καν αναγνωρίζονται από τους φερόμενους σήμερα ως… δανειστές μας.

 

75 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply