ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

SOS, Μπάμπαρος καλεί Δανίκα κ.ά.

0

 


επισημανσεις

 

%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%ce%b7%cf%82-%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%82Του Θανάση  Παντέ

«ΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ; Αριθμοί είμαστε. Τι άλλο; Ποσοστά είμαστε. Τι άλλο; Εργαλεία και βίδες. Οπως ο Τσάρλι Τσάπλιν στους αθάνατους «Μοντέρνους καιρούς». Αυτό ήμαστε!

ΚΑΘΟΛΟΥ όλοι ίδιοι, όλοι ίσοι και όλοι απαράλλαχτοι. Μάνι-μάνι τρεις οι φέτες του εργαζόμενου λαού. Γιατί, όπως καταλαβαίνετε, διάγουμε τις τελευταίες «ημέρες» των νομίμως κατοχυρωμένων δικαιωμάτων. Αυτά δηλαδή που κατακτήθηκαν προ «αρχαιοτάτων» χρόνων και που συστηματικά ροκανίζονται, γκρεμίζονται, καταστρέφονται!

Η ΠΡΩΤΗ «φέτα» έχει να κάνει με τους δημοσίους υπαλλήλους. Γενικώς με όσους απολαμβάνουν νομιμότητα και μια κάποια σταθερότητα. Μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει πέφτει ο μισθός στην τσέπη. Ανευ τρόμου απολύσεων, καθυστερήσεων και μαύρης εργασίας!

ΟΙ ΜΟΝΙΜΑΔΕΣ λοιπόν χωρισμένοι και αυτοί σε δύο υποκατηγορίες. Οι περισσότεροι αραχτοί, βολεμένοι και «τουρίστες». Η μειοψηφία να τρέχει και να ιδρώνει όπως ο Θανάσης Βέγγος. Τι λαμβάνουν όλοι αυτοί; Τα ίδια. Είτε δουλέψουν είτε δεν κοπιάσουν στην ίδια μισθολογική κλίμακα. Πρώτη και κορυφαία αδικία. Τα ρολόγια και τα κορόιδα δουλεύουν σε αυτή τη χώρα!

Η ΔΕΥΤΕΡΗ «φέτα» έχει να κάνει με τους εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους. Κι αυτοί χωρισμένοι σε δύο υποκατηγορίες. Η πρώτη των μανάδων, πατεράδων παππούδων, γιαγιάδων. Γιατί, σου λέει, να δουλέψω για 500 ευρουλάκια τον μήνα; Αφού κάθε μέρα λαμβάνω από μάνα, πατέρα, παππού, γιαγιά καμιά δεκαριά ίσως και εικοσαριά ευρουλάκια!

ΕΧΕΤΕ ακούσει από πολλές κατευθύνσεις, από καταστηματάρχες και ελεύθερους επαγγελματίες, το «ψάχνω υπάλληλο αλλά δεν βρίσκω». Οι άνεργοι αυτής της κατηγορίας καταστρέφονται από το βόλεμα και την αχρηστία. Οι «συνταξιούχοι» των συνταξιούχων. Οι «απόμαχοι» των απομάχων. Οι άνεργοι του «σωλήνα».

ΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ της δεύτερης υποκατηγορίας τα πραγματικά θύματα της καταστροφής και της ελληνικής, παραγωγικής ανυπαρξίας. Με ρημαγμένα όνειρα. Με διαρκή εσωτερική «αιμορραγία». Με ψαλιδισμένα φτερά και καθημερινά βιώματα που προκαλούν και ενθαρρύνουν χαμηλή έως ανύπαρκτη αυτοεκτίμηση και συστηματική αυτοταπείνωση. Σκοτώνουν τα «άλογα» πριν γεράσουν!

Η ΤΡΙΤΗ και τελευταία «φέτα» εντελώς συμπαγής, ομοιογενής και πειθαρχημένη. Οι εκατοντάδες χιλιάδες εργατοϋπάλληλοι μαζί με τους εργάτες της παραγωγικής βιομηχανίας. Με τον κόπο, τον ιδρώτα, τον πόνο και τον καθημερινό τρόμο. Αυτοί «σπρώχνουν» την κατανάλωση, Αυτοί οι «μικροί», οι «ανώνυμοι», οι «αόρατοι» της παραγωγής και της εξαγωγικής διαδικασίας!

ΑΥΤΟΙ οι τελευταίοι είναι οι μικροί Χριστοί. Οι φύλακες-άγγελοι της όποιας προστασίας. Οι ψυχούλες. Οπως και το θρυλικό ποίημα του Καβάφη «Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες / Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν) πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε»!

ΕΦΙΑΛΤΕΣ οι πρώην και νυν κυβερνώντες. Εφιάλτες γιατί δεν πριμοδότησαν την παραγωγική διαδικασία. Γιατί με τις πράξεις τους αφαίρεσαν από τον τόπο κάθε ασπίδα προστασίας και κατέστρεψαν τα οχυρά της πατρίδας.

ΕΦΙΑΛΤΕΣ γιατί με τη διαπλοκή, τον κρατικοδίαιτο λούμπεν καπιταλιστικό σύστημα και με την ανοχή τους σε πάσης φύσεως παθογένειες κατάφεραν στο τέλος να ανοίξουν τις πόρτες στους Μήδους και στο τέλος της ημέρας να γκρεμίζουν κάθε ίχνος προστασίας των εργασιακών σχέσεων!

ΕΦΙΑΛΤΕΣ γιατί παραδίδουν τους αληθινούς μεροκαματιάρηδες εργάτες στα σαγόνια του καρχαρία. Εφιάλτες γιατί θα πληρώσουν με το αίμα τους οι αθώοι και θα ξεγλιστρήσουν, όπως πάντα οι βίαιοι, οι βρώμικοι και οι κακοί!

ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ; Κακώς! Παράγεις; Κάκιστα! Μοχθείς; Ακόμα χειρότερα. Πάντα έτσι πορεύτηκαν και πάντα για τη σωτηρία της πατρίδας κατέστρεφαν. Βίαιοι , βρώμικοι και κακοί. Αυτοί οι εφιάλτες, οι πραγματικοί εχθροί!».

***

ΑΠΟ τον Δημήτρη Δανίκα τα προηγηθέντα, άρθρο του που δημοσιεύτηκε στο «Πρώτο Θέμα» στις 26 Ιουνίου, εξαιρετικά αφιερωμένα στο φίλο μου τον Μπάμπαρο, τον αειθαλή σουλατσαδόρο-αθλητή- κολυμβητή και ό,τι άλλο ο ίδιος επιθυμεί, που μου έκανε παράπονα γιατί αναφέρομαι στο Δανίκα.

ΦΙΛΤΑΤΕ Μπάμπαρε, που διαφωνείς με τον Δανίκα και δικαίωμά σου ασφαλώς, το κείμενό του που σήμερα παρουσιάζω, στο αφιερώνω για να το απολαύσεις. Χαίρε και ραντεβού εν κινήσει στην παραλία, εσύ με τα πόδια και εγώ με το ποδήλατο!!! 

***

ΕΙΜΑΣΤΕ λοιπόν στο έλεος των αποφάσεων που άλλοι παίρνουν για μας, εκλεγμένοι ωστόσο με την ψήφο μας. 

ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ η ευθύνη μας είναι εκ των πραγμάτων δεδομένη και είναι εκ του πονηρού η άρνησή της.

 ΠΑΡ’ ΟΛ’ ΑΥΤΑ η εμμονή των πολιτών στις επιλογές τους είναι εξοργιστική αλλά αναμφισβήτητη.

ΑΣ ΟΨΕΤΑΙ το δικαίωμα της ψήφου που είναι αναφαίρετο!!

ΟΡΘΩΣ βέβαια, άλλωστε δημοκρατία έχουμε αλλά το δικαίωμα στην ψήφο έχει και υποχρεώσεις. 

ΕΙΜΑΣΤΕ υποχρεωμένοι να ελέγχουμε αυτούς που ψηφίζουμε και να αφηνόμαστε στην εκμετάλλευση της εμπιστοσύνης μας εκ μέρους τους. 

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ αυτούς που ψηφίζουμε χρειάζεται συνεχώς να ελέγχουμε την ικανότητά τους  να φανούν αντάξιοι της εμπιστοσύνης μας. 

ΜΕΝΕΙ ωστόσο να πιστέψουμε ότι μπορούμε και εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. 

***

ΝΑΤΟΣ πάλι τον βλέπω στο δρόμο πρωί να γυμνάζεται σουλατσάρωντας.

Ο ΜΠΑΜΠΑΡΟΣ ο φοβερός και εσαεί νέος, σκέτο «τζόβενο» μια ζωή.

ΕΡΧΕΤΑΙ προς το μέρος μου και ευθαρσώς μου δηλώνει:

«ΜΗ ΓΡΑΨΕΙΣ πάλι για Δανίκα, αλίμονό σου!», μου λέει.

ΧΑΙΡΕ ω χαίρε φίλτατε Μπάμπαρε, η στήλη σήμερα αφιερώνεται όλη σε σένα. Χαίρε!!

 

 

71 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply