ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Και τώρα εποχή Τραμπ

0

επισημανσεις

«Ο ΠΡΩΤΟΣ κανόνας της αμερικανικής μυθολογίας στηρίζει την κοινή φιλοδοξία ότι «ο καθένας μπορεί να γίνει πρόεδρος». Ο δεύτερος διδάσκει ηθικά και αξιοκρατικά ότι «όποιος δουλέψει σκληρά και σύμφωνα με τους νόμους θα πετύχει».

ΤΙΠΟΤΕ, όμως, δεν κρατάει για πάντα. Ούτε τα πιο ωραία παραμύθια. Ηδη η Χίλαρι και ο Ντόναλντ, στροβιλιζόμενοι στον μεθυστικό ίλιγγο της εξουσίας, έχουν καταφέρει να σμπαραλιάσουν τα θεμέλια αυτής της μακρόχρονης παράδοσης. Και, ακόμη χειρότερα, την έχουν μετατρέψει σε μια κινούμενη άμμο μούφας που ξενερώνει τους ψηφοφόρους.

ΠΡΩΤΑ απ’ όλα, κανένας από τους δύο βουλιμικούς υποψήφιους για βόλεμα πλάι στο τζάκι του Οβάλ Γραφείου δεν είναι «ο καθένας». Επίσης, η ενδεχόμενη επιτυχημένη είσοδος τόσο του δισεκατομμυριούχου Τραμπ όσο και της «εστεμμένης» Κλίντον στη δυτική πτέρυγα του Λευκού Οίκου δεν θα οφείλεται στην υπερ-εργατικότητα ή τη φιλονομία ενός εκάστου.

ΘΑ ΕΙΝΑΙ μάλλον αποτέλεσμα μιας κυνικής, αδίστακτης και πωρωμένης εκστρατείας, γαρνιρισμένης με τις συνήθεις παραβατικότητες, δολοπλοκίες και ραδιουργίες της αμερικανικής πολιτικής σκηνής.

ΥΠΟ ΑΥΤΗ την οπτική, η υπόθεση των αμερικανικών προεδρικών εκλογών ξετυλίγεται σαν δυστοπικά σκοτεινό επεισόδιο του «House of Cards». Οχι μόνο για να επιβεβαιώσει ότι η ζωή μιμείται την τέχνη.

ΑΛΛΑ και για να επιβραβεύσει πανηγυρικά ότι σε εξωφρενικά απρόβλεπτες εποχές με ταραγμένο γεωπολιτικό τοπίο, η πολιτική αντιγράφει τα σίριαλ.

ΕΚΕΙ όπου η κάθε σεναριακή εκδήλωση υποκρισίας, διαφθοράς και εξαπάτησης δεν σκανδαλίζει κανέναν από τους θεατές τους.

ΕΤΣΙ κι αλλιώς, ο πλασματικός πρωταγωνιστικός χαρακτήρας του τηλεοπτικού δράματος του Netflix ενσαρκώνει ιδανικά την παντελή απουσία και του ελάχιστου πολιτικού ιδεαλισμού που διαπερνά ως κοινό νήμα και τους δύο πραγματικούς υποψήφιους για την προεδρία.

ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ αντανακλά άριστα το μόνιμο χαρακτηριστικό αμφοτέρων, το οποίο ορίζεται από την προσαρμοστικότητα ως ατού πολιτικής επιβίωσης και μακιαβελικής εδραίωσης στην εξουσία.

ΑΛΛΩΣΤΕ ο θρυλικός πλέον Φρανκ Αντεργουντ καθρεφτίζει σχεδόν άψογα τις συμπεριφορές αμφοτέρων. Μοιάζει τόσο μηδενιστής, καιροσκόπος και αλαζόνας όσο ο Ντόναλντ Τραμπ, ενώ μοιράζεται μαζί του την αποστροφή για τα MME, τον αμείλικτο εγωισμό και την τάση προς την οργή.

ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΕΣ ομοιότητες έχει και με τα γνωρίσματα της Χίλαρι Κλίντον σε ό,τι αφορά τις μηχανορραφίες της πίσω από την κουΐντα, τον καριερισμό, τη χειραγώγηση μερίδας του Τύπου, τον αμοραλισμό και την περιφρόνηση των θεσμών.

ΩΣ ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ αντιήρωας του γοτθικά ζοφερού, αλλά πολιτικά καρτουνίστικου σίριαλ, ο Κέβιν Σπέισι καταφέρνει με την υποκριτική του δεινότητα να αντικατοπτρίζει με ακρίβεια το στερεότυπο ενός υποτιθέμενου Αμερικανού προέδρου.

ΣΥΝΔΥΑΖΟΝΤΑΣ ταυτόχρονα το μοντέλο του διαβολικά ισοπεδωτικού συντηρητικού και του αιθεροβάμονα, άρα ανίκανου, φιλελεύθερου – σύμφωνα με τις ιδεολογικές διακρίσεις της Ουάσινγκτον.   

ΚΥΡΙΩΣ, όμως, ο επινοημένος ρόλος του Αντεργουντ απεικονίζει έναν κυριολεκτικά δολοφονικό και προνομιακά βρώμικο πολιτικό.

ΤΟΣΟ τοξικά αδίστακτο, ώστε οι ρεαλιστικοί πρωταγωνιστές της αμερικανικής πολιτικής ζωής να φαντάζουν εντελώς ασυμβίβαστοι με τον «φανταστικό» ψυχωτικό χαρακτήρα της μυθοπλασίας και, προφανώς, να δείχνουν στον πραγματικό κόσμο απολύτως λογικοί, ειλικρινείς και από κάθε άποψη αθώοι.

ΚΑΝΟΝΙΚΑ, και οι δύο φετινοί προεδρικοί υποψήφιοι θα έπρεπε να ευχαριστούν το τηλεοπτικά δημοφιλές «House of Cards» επειδή λειτουργεί υποσυνείδητα στο κοινό του ως ψυχαγωγικά παραστατικό πλυντήριο πολιτικών ανομημάτων».

***

ΑΠΟ τον Δημήτρη Παγαδάκη το άρθρο που προηγήθηκε και μπορεί οι αμερικανικές εκλογές να ανήκουν πια στην ιστορία, τα όσα αφορούν ωστόσο τη σύγκρουση Κλίντον –Τραμπ, θα έχουν για καιρό ακόμα θέση στο προσκήνιο. 

ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για μια σύγκρουση απλά και μόνο δύο προσώπων που διεκδίκησαν τον τίτλο του πλανητάρχη, αλλά για τη σύγκριση δύο νοοτροπιών που είχαν τον ίδιο στόχο και συγκρούστηκαν μέχρις εσχάτων. 

ΤΕΛΙΚΑ όπως έδειξαν και τα αποτελέσματα, νικητής είναι ο Τραμπ, διαψεύδοντας  πανηγυρικά όλες τις προβλέψεις που έδιναν οριακή νίκη της Κλίντον. 

ΜΙΑ ΝΕΑ εποχή αρχίζει με τον Τραμπ στο προσκήνιο και αναμένουμε τις αντιδράσεις απ’ όλες τις πλευρές. 

ΤΙ ΛΕΕΙ για όλα αυτά ο Αντεργουντ, θα το μάθουμε στα επόμενα επεισόδια της δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς. 

ΑΝΑΜΕΣΑ σε δύο κακές επιλογές οι Αμερικανοί πολίτες, που για πρώτη φορά προσήλθαν τόσο μαζικά στις κάλπες, ψήφισαν αυτόν που θεωρούν καταλληλότερο, είτε συμφωνούμε είτε όχι. 

ΕΚΛΕΙΝΑ το κείμενο, όταν ο φίλος μου Πήτερ, έστειλε το ενθουσιώδες μήνυμά του για τη νίκη Τραμπ.

ΑΝΤΕ να τον μαζέψεις τώρα αυτόν και όλους σαν αυτόν!!!

Θανάσης Παντές

 

 

162 Συνολικές προβολές, 2 Σήμερα

Leave a Reply