ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Και ξανά προς τη φτώχεια τραβά και για την καλοπέραση

0

«ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ κάτι. Την Κυριακή των εκλογών οι κάλπες δεν πάνε από σπίτι σε σπίτι για να μαζέψουν φακέλους με ψηφοδέλτια. Ο ψηφοφόρος πρέπει να κάνει το μίνιμουμ, να πάρει το σαρκίο του και να συρθεί μέχρι το εκλογικό κέντρο.

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ δεν γίνονται ούτε με το τηλέφωνο ούτε με υψωμένο αντίχειρα στο Facebook. Στην πολύ απλή αλλά κρίσιμη διαδικασία προσέρχεται ένας στους δύο πολίτες. Στις τηλεφωνικές μετρήσεις δεν είναι ίδιο το σύστημα. Μπορεί να απαντήσει και εκείνος που απέχει κανονικά από τις εκλογές. Μπορεί επίσης να απαντήσει με ψέματα. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι άραγε δυνατόν να ισχυριστεί κάποιος ότι έχει σαφή εικόνα για τις προθέσεις του συνόλου;

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ των δημοσκοπήσεων είναι πολύ φαντεζί, με τη Νέα Δημοκρατία να λαμβάνει δυνητικά διπλάσιο ποσοστό από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κάπου εδώ τίθεται ένα ακόμη ερώτημα: η κάλπη (αν τελικά στηθεί) θα αναδείξει κόμμα ή νόμισμα; Θα γίνουν εθνικές εκλογές ή δημοψήφισμα για το ευρώ;

ΚΑΙ στις δύο πιθανότητες υπάρχει οδηγός επιλογής, υπάρχει κριτήριο που συνοψίζεται σε μια φράση: «H Ελλάδα δεν είναι αυτόνομη». Δεν έχει ενέργεια, δεν έχει τρόφιμα, δεν έχει φάρμακα. Αυτό είναι το θεμελιώδες πρόβλημα και ξεπερνά τους ρόλους των προσώπων και των κομμάτων τους.

Η ΠΑΡΑΦΙΛΟΛΟΓΙΑ των εκλογών ουσιαστικά αποπροσανατολίζει. Η χώρα πορεύεται μέσα από υποθέσεις. Ο πρώτος κύκλος υποθέσεων αφορά το μέλλον, τι θα μπορούσε να γίνει εάν ο Μητσοτάκης έστελνε τον Σταϊκούρα για διαπραγμάτευση, εάν η Μέρκελ τελικά αποτύχει, εάν η Λεπέν τελικά επικρατήσει.

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ κύκλος αφορά το παρελθόν, τι θα είχε γίνει αν ο Παπαδήμος εκπροσωπούσε ακόμη τη χώρα στους θεσμούς, εάν ο κυρ Φώτης είχε γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εάν είχε πάρει μια παράταση ο Σαμαράς. Ολα αυτά είναι περικοκλάδες.

ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ παραμένει ότι η ελληνική οικονομία παράγει χρέη και με τα χρέη που παράγει όλο και δυσκολότερα θα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της σε βασικά είδη.

ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να περιμένουμε με Τσίπρα ή με Μητσοτάκη, με ευρώ ή με δραχμή; Τη γενικευμένη φτώχεια. Αυτή είναι δεδομένη. Φαίνεται όμως να υπάρχει μια διαχωριστική γραμμή, φαίνεται να υπάρχει επιλογή. Το ευρώ είναι φτώχεια, η δραχμή είναι εξαθλίωση. Για τον Πρωθυπουργό η φτώχεια είναι τιμημένη όταν προκύπτει από εθνική υπερηφάνεια, από αδιαλλαξία και από αδυναμία συνεννόησης με τους θεσμούς.

ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ όμως να παρασυρθεί και να παρασύρει στην άλλη πλευρά, στην εξαθλίωση. Θα αυξήσει στο τριπλάσιο τους μισθούς σε τοπικό νόμισμα αλλά ο φουσκωμένος μισθός θα έχει αγοραστική δύναμη για ένα ζευγάρι παπούτσια.

ΕΙΝΑΙ περισσότερο από προφανές ότι τα χειρότερα έρχονται. Ακόμη κι αν κλείσει η συμφωνία, ακόμη κι αν πληρωθούν οι δημοσιονομικές υποχρεώσεις του Ιουλίου, η διαπραγμάτευση, οποιαδήποτε διαπραγμάτευση, δεν θα μας πάει μακριά. Εξακολουθούμε να συζητούμε για τις ίδιες διαρθρωτικές αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις που δεν έγιναν πριν από μια επταετία. Δεν έγιναν αλλαγές και μεταρρυθμίσεις ενώ αποφασίστηκαν.

ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ η ίδια συζήτηση, ας πούμε για το κόστος των συντάξεων. Κανείς δεν παίρνει τη μεγάλη απόφαση, να κόψει οριστικά και αμετάκλητα όλες τις συντάξεις ατόμων που δεν έχουν συμπληρώσει τα 60, τα 62, μια λογική ηλικία. Οι θεσμοί έχουν κουραστεί από τις αναβολές, από την έλλειψη πολιτικής βούλησης.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, οι επενδυτές δεν έχουν κανέναν λόγο να κάνουν μπίζνες σε μια χώρα που δεν έχει ούτε σταθερό φορολογικό πλαίσιο ούτε βέβαιο νομισματικό μέλλον.

ΤΑ ΠΑΝΤΑ είναι αφηρημένα και ασαφή, τα πάντα εκτός από την πορεία στην ανέχεια. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η χώρα θα ορθοποδήσει. Απλώς η επιλογή πρωθυπουργού και νομίσματος θα καθορίσουν την έκταση και το χρονικό βάθος της φτώχειας».

***

ΚΑΙ ξανά προς τη φτώχεια τραβά λοιπόν, τιτλοφορεί το άρθρο της η Λώρη Κέζα κι από κει ξεκινάμε σήμερα.

Η ΦΤΩΧΕΙΑ στη σύγχρονη εκδοχή της που προκαλεί δέος και σύγχυση σε μας τους άμαθους, που δεν χρειάστηκε ποτέ να μάθουμε να συνυπάρχουμε μαζί της.

ΝΑ ΔΟΥΜΕ λοιπόν τώρα τι θα κάνουμε που η εν λόγω «κυρία» έκανε την εμφάνισή της και μάλιστα με πολλές απαιτήσεις.

Η ΦΤΩΧΕΙΑ είναι δύστροπη και βέβαια κακότροπη κι ούτε τιθασεύεται με ευχολόγια και φιλανθρωπίες ιλουστρασιόν.

Η ΦΤΩΧΕΙΑ είναι θηρίο και ως θηρίο χρειάζονται να αντιμετωπιστεί.

Η ΦΤΩΧΕΙΑ είναι βία, ισχυρίζεται μια φίλη μου κι όσο το σκέφτομαι τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ότι έχει δίκιο.

ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ που βρισκόμαστε καθώς η κρίση βαθαίνει ολοένα και περισσότερο, η φτώχεια έχει αποκτήσει πρωταγωνιστικές διαστάσεις και δεν γίνεται να αγνοηθεί.

ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ στην άκρη την παραφιλολογία των εκλογών, που έτσι κι αλλιώς είναι νοσηρή κι ας εστιάσουμε στην αμείλικτη πραγματικότητα.

ΔΕΝ θα μας σώσουν ούτε ο Τσίπρας, ούτε ο Μητσοτάκης, ούτε κι όποιοι φιλοδοξούν να έχουν τους ρόλους τους.

ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ των υποσχέσεων έχουν παρέλθει πλέον ανεπιστρεπτί κι άλλες διαψεύσεις δεν αντέχονται, ούτε και ανέχονται.

ΟΣΟ γρηγορότερα το αντιληφθούμε, τόσο καλύτερα θα καταλάβουμε πως η φτώχεια για να γίνει ανεκτή όσο γίνεται, χρειάζεται καλοπέραση και ο νοών νοείτω.

Θανάσης Παντές

 

299 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply