ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Περίσσευμα ανθρωπιάς από την κοινωνία για τη μάνα με τα δύο ΑμεΑ που πέταξαν στο δρόμο και φιλοξενείται στη “ΔΙΑΠΛΑΣΗ”

0

Και να πάλι, η ίδια ακριβώς αμηχανία… Να γράψεις τι; Ή καλύτερα, τι να πρωτογράψεις… Την κοινή παραδοχή πως δεν υπάρχει κράτος; Τα λόγια των «ποιητών» που δυστυχώς, βρίσκουν στην Ελλάδα του 2017 «αντίκρισμα»;  «Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε. Μια στιγμή αν ξεχαστείς, αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται…» έγραψε κάποτε ο Τάσος Λειβαδίτης, καταλήγοντας πως «όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε κιόλας νεκροί…» Νεκροί, έτσι απλά, θα μπορούσαν να ήταν τρεις συνάνθρωποί μας, τρεις άνθρωποι της… διπλανής πόρτας, τρεις άνθρωποι με πολλά προβλήματα, οι οποίοι βρέθηκαν αβοήθητοι στο… δρόμο, στην πόλη της Καλαμάτας, την πόλη του Πολιτισμού, την παρ’ ολίγον Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2021! Μια μάνα με δυο γιούς, έναν ανήλικο που φοιτά στο Ειδικό Εργαστήρι και έναν απόφοιτο του Ειδικού Σχολείου, στους οποίους προχθές η ιδιοκτήτρια έκανε έξωση, αφού μερικούς μήνες μετά το θάνατο της γιαγιάς, με τη σύνταξη της οποίας ζούσαν, καταβάλλοντας ενοίκιο  και λογαριασμούς, δεν είχαν καθόλου πόρους! Έτσι, έμειναν… μετέωροι στα σκαλοπάτια του παλιού διαμερίσματος, που ήταν το καταφύγιό τους, μην ξέροντας που να… οδηγήσουν τα βήματά τους!
Μια οικογένεια, από τις πολλές δυστυχώς σε όλη τη χώρα, η οποία είχε την τύχη μέσα στην ατυχία της, να νοιαστεί γι’ αυτήν ένας απλός άνθρωπος, ένας απλός πολίτης της Καλαμάτας, ο οποίος προσπάθησε πρώτα -για αρκετούς μήνες- να τους βοηθήσει απευθυνόμενος σε φορείς, θεσμούς, συλλόγους και αιρετούς… Όμως μερικές φορές, η προσπάθεια δεν αρκεί! Εκεί, ήταν κυριολεκτικά κανείς, γεγονός που επιβεβαιώνει περίτρανα την παραδοχή πως δεν υπάρχει κράτος, σε όλες του τις εκφάνσεις ή έστω σ’ αυτές που έχει πραγματικά ανάγκη ο πολίτης! Γεγονός, που επιβεβαιώνει το σενάριο του Αγγελόπουλου και τη… ματιά του στην ταραγμένη Βαλκανική Χερσόνησο του 20ού αιώνα, μέσα από «Το Βλέμμα του Οδυσσέα» που περιγράφει ανάγλυφα έναν αιώνα που ξεκίνησε με όνειρα για την ιστορική «έφοδο στον ουρανό» και κατέληξε σε ερείπια, στο βίαιο ρήμαγμα ανθρώπινων ζωών και στο θάνατο ενός κόσμου, ενός κόσμου που στις μέρες μας κυρίως, όπου η ύφεση έχει εδραιωθεί, μοιάζει σα… νεκρός από καιρό! Και δυστυχώς, η Ανάσταση, η ανάκαμψη, η αναγέννηση, η περίφημη ανάπτυξη, φαντάζει κάτι περισσότερο από μακρινό όνειρο…  Δεν είναι τυχαία τα λόγια που με τρόπο ξεχωριστό είχε ερμηνεύσει ο αείμνηστος Θανάσης Βέγγος στο «Βλέμμα του Οδυσσέα», λόγια που μοιάζουν πιο επίκαιρα από ποτέ.  «Ξέρεις κάτι; Η Ελλάδα πεθαίνει. Πεθαίνουμε σα λαός. Κάναμε τον κύκλο μας, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια, ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα και πεθαίνουμε… Αλλά, αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, να πεθάνει γρήγορα. Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο…»!
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ  Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ 
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Και πράγματι, ο θόρυβος από το θάνατο αυτής της χώρας που γέννησε τη Δημοκρατία και τον Πολιτισμό, είναι τουλάχιστον εκκωφαντικός! Γιατί δεν είναι μόνο η γυναίκα με τους δυο γιους με αναπηρίες, που έμεινε στο δρόμο! Είναι οι γιοί και οι κόρες αμέτρητων γυναικών που δεν έχουν ένα πιάτο φαγητό και τρέχουν στα… συσσίτια! Δεν έχουν σπίτι, δε βρίσκουν δουλειά, δεν έχουν δικούς τους ανθρώπους να ζουν με την πενιχρή έστω σύνταξή τους, είναι οι άνθρωποι που κοιμούνται σε χαρτοκιβώτια, εκείνοι που βάζουν λουκέτο στα μαγαζιά τους, αυτοί που απολύονται, εκείνοι που δεν αμείβονται όπως θα έπρεπε, οι άρρωστοι που πληρώνουν ακριβά τα φάρμακά τους, οι κακοποιημένες γυναίκες, εκείνες που υφίστανται κάθε μορφή βίας, τα παιδιά που αναγκάζονται να δουλεύουν, εκείνα που πηγαίνουν νηστικά στα Σχολεία και λιποθυμούν από την πείνα…! Και οι μητέρες που ψάχνουν να βρουν ιδρύματα για να στείλουν τα παιδιά τους για προσωρινή φιλοξενία, μέχρι να έχουν τη δυνατότητα ξανά, να τους παρέχουν ένα πιάτο φαγητό και μια στέγη! Ξέρω, σε κάποιους χαλάω το όνειρο και «απειλώ» με διάλυση το ροζ συννεφάκι, όμως για πολλούς, όσο και αν οι ιθύνοντες κυρίως, γνωρίζουν μόνο από ανέσεις με τους παχυλούς μισθούς τους, το… όνειρο αυτό, έχει μετατραπεί ήδη σε εφιάλτη!

Ο ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΕΔΩΣΑΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΗ ΛΥΣΗ ΜΕ ΤΗ «ΔΙΑΠΛΑΣΗ»
ΑΜΕΣΑ ΝΑ ΦΙΛΟΞΕΝΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ
ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΠΟΛΛΕΣ…
Έναν εφιάλτη τρομακτικό, καθώς μόνο τρόμο προκαλεί το γεγονός πως δεν υπάρχει κράτος! Αλήθεια, αν η οικογένεια αυτή δεν είχε την τύχη να την καθοδηγήσει ένας απλός άνθρωπος, ένας απλός γνωστός της ή καλύτερα, γνώστης της κατάστασης, σε ’μας, τι θα είχε συμβεί; Μετά τη δημοσιοποίηση του θέματος από το foninews.gr, τη «ΦΩΝΗ» και το BEST, η ανταπόκριση του κόσμου ήταν άμεση, εξαιρετικά μεγάλη και ιδιαίτερα συγκινητική, καθώς οι προσφορές για βοήθεια, ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο!
astegoi-2Τα μηνύματα αλλεπάλληλα, από απλό κόσμο, φτωχό στην πλειονότητά του, που θέλει να δώσει 1, 5, 20 ευρώ, ότι έχει, λίγα είδη πρώτης ανάγκης, τρόφιμα, ακόμη και σπίτι! Μάλιστα, κάποιοι προτίθενται να πληρώνουν το ενοίκιο της οικογένειας, η οποία τελικά, παρέμεινε στην Καλαμάτα, χάρη στην άμεση ανταπόκριση του Κέντρου Αποκατάστασης «Διάπλαση», το οποίο τους φιλοξενεί από χθες, διαθέτοντάς τους εκτός από στέγη, πλήρη γεύματα και φροντίδα σε ότι χρειαστούν, μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο, να συγκεντρωθεί η βοήθεια και νοικιάσουν το δικό τους σπίτι! Αξίζει εδώ να επισημανθεί, πως διατεθειμένος να φιλοξενήσει την οικογένεια, ήταν και ο μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης Ευστάθιος, ωστόσο χάρη στην ευαισθησία και τη θετική ανταπόκριση του Κέντρου Αποκατάστασης, η οικογένεια παρέμεινε στην Καλαμάτα.  diaplashΗ «ΦΩΝΗ» επικοινώνησε με το διοικητικό διευθυντή του «Διάπλαση» Νεκτάριο Γιαννακόπουλο, ο οποίος μας ενημέρωσε για την εξέλιξη και για το γεγονός, δυστυχώς, πως αυτή δεν είναι η πρώτη περίπτωση αστέγων που φιλοξενεί το Κέντρο, πέραν των 15 περίπου πλημμυροπαθών, οι οποίοι μετά τη φονική πλημμύρα της 7ης Σεπτεμβρίου , παρέμειναν για μεγάλο διάστημα στη «Διάπλαση», όπου τους παρείχαν πλήρη και αξιοπρεπή φιλοξενία, χωρίς βέβαια να το διατυμπανίζουν. Και τώρα το κάνουμε αυτό εμείς για να δείξουμε ότι η ανθρωπιά και η κοινωνική ευαισθησία έρχεται να δώσει λύσεις, εκεί που η κοινωνική αναλγησία κράτους και θεσμικών φορέων… θριαμβεύει! Αναλγησία και αναισθησία, πίσω από μια απρόσωπη γραφειοκρατία ανελέητη, δαπανηρή και απάνθρωπη!

ΠΟΛΛΟΙ ΟΙ ΑΣΤΕΓΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ
ΕΧΕΙ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΕΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ «ΔΙΑΠΛΑΣΗ»
«Η  κοινωνική υπηρεσία του Δήμου ήρθε σε επαφή μαζί μας, για τη φιλοξενία μια κυρίας με δύο ανήλικα παιδιά, η οποία βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να της κάνουν έξωση! Ενδιαφερθήκαμε άμεσα για το πρόβλημα, όπως έχουμε ενδιαφερθεί και για τους πλημμυροπαθείς και φιλοξενήσαμε αρκετά άτομα εκείνη τη δύσκολη περίοδο για την πόλη μας! Έτσι, ενδιαφερθήκαμε και γι’ αυτήν την περίπτωση και θα τους φιλοξενήσουμε για όσο διάστημα χρειαστεί, πάντα σε συνεννόηση με την κοινωνική υπηρεσία του Δήμου, για να μπορέσουμε να καλύψουμε αυτές τις ανάγκες», επεσήμανε ο κ. Γιαννόπουλος, ο οποίος στάθηκε στο γεγονός, πως η «Διάπλαση» δεν είναι κρατικός φορέας.  giannopoulos-nektarios«Αν και ιδιωτικός φορέας, καλύπτουμε δυστυχώς, λόγω των δύσκολων καταστάσεων που ζει η χώρα μας, ανάγκες που θα έπρεπε να καλύπτει γενικότερα ο δημόσιος φορέας», ανέφερε ο διοικητικός διευθυντής του Κέντρου, με τα λόγια του, να πρέπει αν μη τι άλλο να προβληματίσουν τους κυβερνώντες οι οποίοι με σειρά αποφάσεων, βάλλουν κατά του ιδιωτικού τομέα. «Πράγματι, προστρέχουν σε ’μας, άτομα που χρήζουν περίθαλψης, αλλά και άστεγοι και είμαστε στην ευχάριστη θέση να καλύπτουμε τις ανάγκες τους και αφιλοκερδώς», δήλωσε ο Νεκτάριος Γιαννόπουλος, ο οποίος επιβεβαιώνοντας το ρεπορτάζ παραδέχθηκε πως υπάρχουν πολλά περιστατικά που καλύπτει στο πλαίσιο των δυνατοτήτων η «Διάπλαση», σε μια υπέροχη τουλάχιστον, προσπάθεια ανθρωπιάς και ευαισθησίας, να καλυφθεί το κενό στη Δημόσια Διοίκηση.

  • Οσους έχουν ενδιαφερθεί να στηρίξουν οικονομικά την προσπάθεια για την επιβίωση της πολύπαθης οικογένειας θα ενημερώσουμε αύριο από τη «Φ» και τη foninews.gr για το πώς μπορεί να γίνει αυτό ή να έρθετε σε επαφή με την οικογένεια.

13,130 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply