ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Συζητήθηκαν ιδέες και προτάσεις για έναν αναβαθμισμένο και ασφαλή Σαϊτοπόλεμο!

0

● 10 ΜΠΟΥΛΟΥΚΙΑ ΣΤΟ ΦΕΤΙΝΟ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
● ΝΕΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΑΪΤΟΛΟΓΩΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΞΩΞΑΚΟΣ

Επίσημα ξεκίνησε από χθες ο φετινός Σαϊτοπόλεμος της Καλαμάτας, το σπουδαίο αυτό έθιμο που έφτασε μέχρι τις μέρες μας χάρη στην αυτοθυσία των σημερινών μπουλουκιών, των οποίων οι καπετάνιοι μαζεύτηκαν χθες στον Άγιο Σίδερη στου Κώστα Σωτηράκου και συζήτησαν για τα προβλήματα που υπάρχουν και πρότειναν λύσεις ώστε και φέτος να δούμε έναν Σαϊτοπόλεμο αναβαθμισμένο και ασφαλή, όπως πάντα.
Οι κυριότερες αποφάσεις της χθεσινής συζήτησης, στην οποία παρευρέθηκαν οι Κώστας Σωτηράκος, Δημήτρης Ξωξάκος, Χρήστος Σαμιώτης, Παντελής Ζησιμάτος, Γιάννης Βαρελάς, Γιάννης Σωτηράκος, Κώστας Μπουρδέκας, Νίκος Χαντζής και ο γράφων, ήταν πως:
1. Αναλαμβάνει νέος πρόεδρος του Συλλόγου Σαϊτολόγων Καλαμάτας ο Δημήτρης Ξωξάκος στην θέση του παραιτηθέντος Κώστα Σουρέα.
2. Να ζητηθεί συνάντηση με τον δήμαρχο Καλαμάτας κ. Νίκα.
3. Θα πάρουν μέρος φέτος 10 μπουλούκια.
4. Θα επιδιωχθεί να ασφαλιστεί ο χώρος ρίψης των σαϊτών.
5. Να αναλάβει ο Σύλλογος να δημοσιοποιήσει τις εκδηλώσεις και τα διάφορα έθιμα στα οποία συμμετέχουν τα μέλη του την Μεγ. Εβδομάδα, προκειμένου έγκαιρα οι ενδιαφερόμενοι και οι επισκέπτες της Καλαμάτας να τα πληροφορηθούν.
saitologoi-kalamatas-2
“ΤΟ ΖΕΫΜΠΕΚΙΚΟ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
Για να φτάσεις στο σημείο να ρίξεις σαΐτες καλαματιανές, νησιώτικες, ναζηρέϊκες και ντελιμεμέϊκες, πρέπει νάχεις ψυχή και νάσαι αποφασισμένος. Δυο μήνες προετοιμασία, χαρμάνια, χαρτόνια, λαιμοπινίγματα, καβίλιες, περμανίτες, στουπώματα, βαριές και καλέμια, χρόνος πολύς, κουβέντα και αδελφική φιλία, συμβουλές στους νέους και προτάσεις στους παλιούς, σέρτικο τσιγάρο, μπύρα και κρασάκι. Ώρες ατέλειωτες στο τσαρδί του καπετάνιου, κούραση και αγωνία, δοκιμές, δοκιμές, δοκιμές…… ξαναχαρμάνιασμα, «φωνές», τριβέλισμα. Τη Κυριακή το βράδυ τα μπουλούκια στο χώρο που πρέπει. Ρούχα πρόχειρα, μάλλινα, στρατιωτικά και καμιά φουστανέλα. Κάποιοι ξεμπράτσωτοι. Μπερέδες, φεσάκια, τραγιάσκες. Γαρύφαλλα κόκκινα. Τα λάβαρα, οι κορνέτες, οι πιτσιρικάδες που θα πρωτορίξουν. Τα ταγάρια τίγκα στις σαΐτες. Οι έμπειροι έχουν δύο. Ανεπίσημα και με τη βοήθεια του Δήμου. Άμα κανείς καεί δεν τον ξέρουνε παρά μονάχα οι δικοί του. «Ρε τι το θέλουνε το νοσοκομειακό;». Οι γρουσούζηδες. Τα μπομπάκια τα πετάνε και βρέφη. Οι μερακλήδες πετάνε βαρελότα σαν κεφάλι μικρού παιδιού, σε άλλο σκηνικό όμως. Ο τελετάρχης καλεί τους καπετανέους. Η κλήρωση, ήρθε η ώρα. Ο κύκλος, απέξω το κακό μέσα το καλό, ο καπετάνιος στη μέση, ο ψυχογιός να δώσει αβιζιώτη. Τα τσιγάρα στα χείλια. Φωνή «πάμε ρε». Το φούντωμα. Το ρίξιμο. Ο κίνδυνος. Η σχέση. Η αρμονία. Η κίνηση. Η έκσταση. Κόλαση. Πώς να ρίξεις σαΐτα άμα είσαι «μαλλί αγγέλου»; Πώς να τη κρατήσεις άμα δεν έχεις νεύρο; Πώς να σ’ ακούσει άμα δεν έχεις ζυμωθεί μαζί της; Πώς να «αγκαλιάσεις» την αγαπημένη σου άμα δεν έχεις αίσθημα; Πώς να «χορέψεις» με τη σαΐτα σου άμα δε ξέρεις ζεϋμπέκικο; Πως να συγκεντρωθείς άμα γουστάρεις μόνο το φιγουριλίκι; Πώς να «δεις» τη φλόγα της ψυχής σου και τη φλόγα της άμα δε έχεις μισόκλειστα τα μάτια ; Πως να μυρίσεις τη μπαρούτη άμα είσαι «μυξιάρης»; Πώς να καταλάβεις ότι τελειώσανε οι «φωνές της» για να ξεβουλώσεις και να φουντώσεις όμορφα την επόμενη, άμα δεν ξηγιέσαι σοφράνο; Πώς να λαβώσεις τη ψυχή σου άμα δε την αγαπάς και δεν καίγεσαι; Πώς να σε πάρει σοβαρά ο άλλος άμα κάνεις παρέα με «σβηστούς» που ρετάρουνε και όχι με άντρες από τον Αγιάννη, τη Φυτειά, Ράχη, τον Αι-Σίδερη και λοιπούς «ακραίους»; Όλοι όσοι τους ξέρουν γνωρίζουν ότι το σερετιλίκι τους δεν είναι για επίδειξη. «Κοιτάξτε τους μυημένους. Μέση λυγίζει, γόνατα σπάνε, πόδια ψαλίδια, πλάτη σκυμμένη, κεφάλι χαμηλά, βλέμμα μακρινό, μυαλό σε έκσταση, χέρια φτερούγες. Μακρινή πτήση για 5 λεπτά. Άνθρωπος και σαΐτα. Έρωτας επικίνδυνος. Σε φοβίζει και σε τραβάει. Φωτιά, εξαγνισμού. Δύναμη αντρίκια. Ανταγωνισμός ατομικός και ομαδικός. Γαρύφαλλο στ’ αυτί, μάλλινα ρούχα ή ξεμπράτσωτοι, τραγιάσκες. Τραγούδι λαϊκό, γεμάτο καημούς, σεκλέτια, ψυχή πονεμένη, καρδιά με αισθήματα. Αχ, βαχ. Τσιγάρο λαϊκό, βαθύ ρούφηγμα μέχρι τα πνευμόνια. Ιχ, ιφ, αχ, βαχ. Στροφή, πέσιμο στα γόνατα-ανάλιες, το χέρι στο ταγάρι, άλλη μια, ξεβούλωμα, άναμμα, βάρδα φουρνέλο. Ατίθασο άλογο να ξεφύγει. Όχι. Άλλος ρίχνει από μια, άλλος δυο συγχρόνως. Συγχρονισμός. Και τα δύο χέρια δουλεύουν, το στόμα, τα δόντια, το μυαλό. Τα μάτια κοιτάζουν. Στον ιερό κύκλο. Σε απόσταση. Να μη χαθεί η φωτιά. Κάφτε με. Τι κάνουν οι άλλοι; Να δώσω φωτιά στο φίλο. Να πάει καλά το μπουλούκι. Αγωνία. Φυγή από την πραγματικότητα. Ένας χρόνος δουλειά και τρέξιμο για πέντε λεπτά ρίξιμο. Το ταγάρι αδειάζει. Τέλος. Έπεσαν όλες. Και του χρόνου ΜΑΓΚΕΣ, είμαστε όλοι γεροί. Πάμε τώρα στα σπίτια μας».

του Χρήστου Νικ. Ζερίτη

254 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply