ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Εκδήλωση στο Πανεπιστήμιο «1821: Η Παλιγγενεσία», ένα μάθημα ιστορικής αυτογνωσίας!

0

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΝΩΣΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ, ΠΟΥ ΜΙΛΑ ΣΤΗ “Φ”
ΕΚΔΗΛΩΣΗ –συζήτηση με θέμα: «Η επανάσταση του 1821 και οι απόπειρες παραχάραξής της» θα πραγματοποιηθεί σήμερα στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου, στην Καλαμάτα (παλιό στρατόπεδο), στις 7 μ.μ.
Στην εκδήλωση που διοργανώνουν ο «Πολιτιστικός Αντίλογος» και το Κίνημα «Αρδην», θα είναι παρών ο συγγραφέας Γιώργος Καραμπελιάς, λαμβάνοντας μέρος στην ανοιχτή συζήτηση.
Για το θέμα της εκδήλωσης, με αφορμή το βιβλίο θα μιλήσουν οι:
• Μάριος Αθανασόπουλος, δρ. Ιστορίας
• Γιώργος Ανδρειωμένος, αναπληρωτής πρύτανης Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
• Δημήτρης Ζέρβας, δικηγόρος, καθώς και ο συγγραφέας Γιώργος Καραμπελιάς
Η «ΦΩΝΗ» μίλησε με τον συγγραφέα, με αφορμή τη σημερινή εκδήλωση. Ιδού:

ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

• Κύριε Καραμπελιά, σαν γνωρίζαμε ως πολιτικό ακτιβιστή και συγγραφέα. Τι σας ώθησε εδώ και δεκαπέντε χρόνια να αφοσιωθείτε στη συστηματική μελέτη της νεότερης ελληνικής ιστορίας;karampelias-giorgos
Πριν δέκα χρόνια κυκλοφόρησε το βιβλίο σας «Το 1204 και η διαμόρφωση του νεώτερου ελληνισμού», που αποτέλεσε μια τομή στην ιστοριογραφία, και στο οποίο προσπαθούσατε να καταδείξετε πως το Βυζάντιο της περιόδου μετά την Φραγκική κατάκτηση (1204) αποτελεί την απαρχή του νεώτερου ελληνισμού, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησε ο β΄ τόμος «1821: Η δυναμική της παλιγγενεσίας» το οποίο και παρουσιάζετε στην Καλαμάτα.
«Το καινούργιο βιβλίο μου έχει ως βασική ιδέα το ότι μετά το 1700 περίπου ο ελληνισμός γνωρίζει μια περίοδο μακράς Αναγέννησης, η οποία φθάνει ουσιαστικά μέχρι το 1922 και σε αυτόν τον τόμο παρουσιάζω την πορεία του μέχρι το 1821, ενώ σε επόμενο τόμο θα συνεχίσω με το 1821-1922.
Στο Α΄ μέρος του βιβλίου μου, επικεντρώνομαι στην οικονομική και κοινωνική ζωή, καταδεικνύοντας πως η οικονομική άνθηση του ελληνισμού αρχίζει γύρω στο 1700 και στηρίχτηκε στις συντεχνίες, τα τσελιγκάτα, τα συστήματα των συντροφοναυτών, που αιμοδοτούν το κοινοτικό σύστημα οργάνωσης, τα «κοινά των Ελλήνων». Ωστόσο παρέμενε «υπονομευμένη» από μια «διπλή κατοχή», των Οθωμανών, η οποία δεν επέτρεπε την ανάπτυξη μιας σταθερής οικονομικής δραστηριότητας, και ταυτόχρονα από τις ημιαποικιακές δομές που είχε επιβάλει η δυτική διείσδυση.
Στο Β΄ μέρος περιγράφεται η Αντίσταση που αρχίζει αμέσως μετά την Άλωση. Τα λεγόμενα Ορλωφικά, αποτυελούν μια πρώτη μεγάλη επαναστατική απόπειρα και αυό φάινεται από το ότι δεν ήταν επικεντρωμένα μόνο στην Πελοπόννησο και στη Μάνη αλλά σε όλη την Ελλάδα ενώ όπως δείχνω η δεύτερη μεγάλη και αυτόνομη επαναστατική εστία υπήρξε η Κρήτη με τον Δασκαλογιάννη. Ο Ρήγας θα διατυπώσει το όραμα μιας απελευθέρωσης που πατάει στην παράδοση –από τον Αλέξανδρο έως τον «Θούριο»– και εμπνέεται και από τη γαλλική Επανάσταση.
Στο Γ΄ μέρος, σκιαγραφείται ο καθοριστικός ρόλος της Ορθοδοξίας στην επιβίωση του ελληνισμού: Από την αντίσταση στους εξισλαμισμούς, –νεομάρτυρες, Κοσμάς Αιτωλός–, μέχρι τις ένοπλες απόπειρες – από τον Διονύσιο Φιλόσοφο, μέχρι τον Παπαφλέσσα. Παράλληλα, αποφασιστική υπήρξε η σύγκρουση με τον επιθετικό καθολικισμό, με τον Κρητικής καταγωγής Κύριλλο Λούκαρι, τον άγνωστο «αναβαπτισμό» και τους Κολλυβάδες.
Το Δ΄ μέρος –«Η επαναστατική σύνθεση»–, περιλαμβάνει τρία εκτενή κεφάλαια: Το πρώτο πραγματεύεται τις φραγκοκρατούμενες περιοχές, από την Κρήτη ως τα Επτάνησα, ως «Πεδεμόντιο» του ελληνισμού, δηλαδή πνευματική και επαναστατική βάση του, το δεύτερο τις κοινωνικές και εθνικές συγκρούσεις στη Σάμο με τον Λυκούργο Λογοθέτη, και το τρίτο τη «Φιλική Εταιρεία» όπου σε απάντηση στις αντιλήψεις περί λανθασμένης εκδήλωσης της Επανάστασης, που κυκλοφορούν μετ’ επιτάσεως τον τελευταίο καιρό, καταδεικνύεται πως αυτή αποτελούσε πλέον μονόδρομο για τον ελληνικό λαό».

• Για την σημερινή κακοδαιμονία της χώρας μας αναζητάτε τις αιτίες πολύ μακριά στο παρελθόν και στη μελέτη σας υποστηρίζετε πως το ελληνικό κράτος μεταβλήθηκε από οικονομική άποψη σε «παρασιτική απόφυση της Δύσης», ενώ επισημαίνετε και το έλλειμμα μιας ολοκληρωμένης στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας.

«Δυστυχώς η σημερινή κρίση επιβεβαιώνει αυτή μου την απόφανση για τον δρόμο που πήρε η ελληνική οικονομία και κοινωνία, η οποία μάλιστα βαίνει αυξανόμενη. Αυτή είναι που εμποδίζει στην πραγματικότητα και την ανάπτυξη μιας οποιασδήποτε σοβαρής πολιτικής, πνευματικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Μια παρασιτική κοινωνία δεν μπορεί να γεννήσει κάποια σοβαρή ηγεσία. Αυτή ακριβώς η ανημπόρια, το ανολοκλήρωτο όλων μας των προσπαθειών μέχρι σήμερα, συνιστά αυτόν τον γόρδιο δεσμό που στον αιώνα μας θα λυθεί με τον έναν ή άλλο τρόπο: είτε με την ιστορική μας εξαφάνιση, εξ αιτίας της δημογραφικής, οικονομικής και πνευματικής μας κατάρρευσης, δεδομένου μάλιστα ότι βρισκόμαστε στο σύνορο με το Ισλάμ είτε με την ανάταξη του ελληνισμού.
Σήμερα, η ισλαμική Ανατολή, κατεξοχήν τουρκική, επιχειρεί να αναιρέσει τις κατακτήσεις του 1821, επανεντάσσοντας τον ελληνικό χώρο ως υποτελή στον νεοθωμανικό σχεδιασμό. Από την Κύπρο έως την Θράκη και το Αιγαίο, ο ελληνισμός απειλείται στις τελευταίες του εστίες. Και την ίδια στιγμή η Δύση μας έχει εξαντλήσει οικονομικά και πνευματικά και επιχειρεί να μας μεταβάλει σε ένα απλό σύνορο με την Οθωμανική Ανατολή. Έτσι έγινε και παλιότερα. Προηγήθηκαν οι Φράγκοι το 1204 και ακολούθησαν οι Τούρκοι το 1453.
Η ιστορική συνείδηση, η αίσθηση του ιστορικού μας βάθους αποτελεί ένα από τα τελευταία αναχώματα στην παρακμή που μας απειλεί. Και η πορεία της ελληνικής Αναγέννησης, μετά την άλωση και την παρακμή δύο αιώνων αποτελεί το παράδειγμα και το υπόδειγμα που έχουμε ανάγκη σήμερα. Το 1453 σχεδόν εξαφανισμένοι και μετά το 1700 η μεγάλη Αναγέννηση. Γιατί όχι και σήμερα».

Μια εκδήλωση πραγματικά πολύ σημαντική για ένα ενδιαφέρον ζήτημα, που στις μέρες μας το λες και επίκαιρο, αφού τα σύννεφα έχουν πυκνώσει στην ευρύτερη περιοχή μας, σε σχέση μάλιστα μας με τις τεκταινόμενες νέες γεωπολιτικές ισορροπίες!
Τη συνιστούμε ανεπιφύλακτα και λόγω θεματολογίας και λόγω του κύρους των ομιλητών, του συγγραφέα και των διοργανωτών.

ΘΑΝ. ΤΣΑΜΟΥΛΗΣ

159 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply