ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Εξομολόγηση – σοκ Κατερίνας Ζώη: Η διπλή επίθεση από άγρια ζώα και ανθρώπους που παραμένουν ζώα!

0

Περισσότερο από ένας μήνας συμπληρώθηκε από την ημέρα που η Κατερίνα Ζώη, περπατώντας στην οδό Ηρώων στην Καλαμάτα, δέχτηκε δολοφονική επίθεση από δύο σκύλους ράτσας «κάνε κόρσο», οι οποίοι της επιτέθηκαν με μανία, προκαλώντας της σοβαρά τραύματα! Η γυναίκα, δυνατή και ψύχραιμη, πραγματική μαχήτρια, κατάφερε να μην πέσει, με αποτέλεσμα να έχει πολύ καλύτερη… μοίρα, από ηλικιωμένη στην Κυπαρισσία, η οποία δέχθηκε στην αρχή του έτους δολοφονική επίθεση από τα σκυλιά του γείτονα, με αποτέλεσμα –ύστερα από λάθος αρχικούς χειρισμούς στο Νοσοκομείο της Καλαμάτας, σύμφωνα με αναφορές των γιατρών στο ΚΑΤ, να χάσει τελικά το δεξί της πόδι! Η Κατερίνα Ζώη, επίσης ταλαιπωρήθηκε αρκετά και ακόμη δεν είναι εντελώς καλά, ενώ υπέστη κι ένα ψυχολογικό σοκ όταν είδε έκπληκτη να την… ακρωτηριάζει με πρωτοσέλιδο-ντροπή τοπική εφημερίδα, χωρίς να επικοινωνήσει κανείς μαζί της, ούτε μετά το ψεύτικο δημοσίευμα της εφημερίδας για να της ζητήσει μια απλή συγγνώμη! katerina-zoh-1Χθες μάλιστα, η Κατερίνα Ζώη από την Αθήνα, καθώς επισκέφθηκε το Νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς», για να φροντίσουν οι γιατροί τα τραύματα της, ανήρτησε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook μια κατάθεση ψυχής, απευθυνόμενοι σε όλους όσοι εμπλέκονται στην υπόθεσή της με διαφορετικούς τρόπους και ρόλους, στέλνοντας παράλληλα το δικό της ξεχωριστό μήνυμα, ένα μήνυμα δύναμης και αλήθειας, που έχουν ανάγκη οι κοινωνίες για να διαφέρουν από τη ζούγκλα των άγριων ζώων, ευχόμενη να πάψουν να διαφεντεύουν τις τύχες τους άνθρωποι που παραμένουν ζώα!

ΜΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΖΩΗ
«Υπάρχουν στιγμές που πραγματικά αναρωτιέμαι…
Πως θα ήταν και τι θα γινόταν αν κάποιος από όλους εμάς,
τους απλούς και γνωστικούς, κατά τα άλλα καθημερινούς ανθρώπους,
βρισκόταν ξαφνικά από τη μία στιγμή στην άλλη, από θύτης σε θύμα ή και το αντίθετο…
Θα μου πείτε τι εννοώ λέγοντας τις φράσεις “πως θα ήταν” και “τι θα γινόταν”…
Σίγουρα ένα βασικό γνώρισμα του ανθρώπου και ιδίως της ράτσας μας, συγνώμη της φυλής μας, της ελληνικής δηλαδή, είναι ότι πρώτον τα γνωρίζουμε όλα και δεύτερον ότι τα μπορούμε όλα!
Κατόπιν αυτών των δύο πολύ σπουδαίων προσόντων λοιπόν,
είμαστε σε θέση όλοι εμείς να δίνουμε συμβουλές και να ορίζουμε ηθικοδεοντολογικές αρχές και μη, από οποία θέση κι αν βρισκόμαστε, μικρή ή μεγάλη, σημαντική ή ασήμαντη.
Αυτοί οι κανόνες όμως και οι συμβουλές, που θέλουν να μας επιβάλουν, φορώντας το κουστούμι του καθωσπρεπισμού, που τις περισσότερες φορές φαντάζει παράταιρο βγαίνουν συνήθως από τα στόματα αυτών που δεν έχουν θιχτεί ή αδικηθεί από ανάλογες καταστάσεις και περιστάσεις στη ζωή τους», επισημαίνει η Κατερίνα Ζώη και συνεχίζει, μιλώντας πιο συγκεκριμένα και όπως πάντα, ξεκάθαρα!

ΜΗΝΥΜΑ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ… ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ
«Αναρωτιέμαι λοιπόν, πως θα ένιωθε, τι θα έλεγε και τι θα πρότεινε ως λύση ο δημόσιος υπάλληλος αν βρισκόταν στην θέση του αγανακτισμένου πολίτη που περιμένει στην ουρά για να εξυπηρετηθεί…
Αναρωτιέμαι πως θα ένιωθε, τι θα έλεγε και τι θα πρότεινε ο δικαστής αν βρισκόταν στη θέση του απλού και αγράμματου πολίτη που προσεύχεται να βρεθεί στα χέρια ενός τιμίου δικηγόρου που θα τον ενδιαφέρει πρωτίστως ή ανάδειξη της δικαιοσύνης και όχι ή αμοιβή του… Αναρωτιέμαι πως θα ένιωθε, τι θα έλεγε και τι θα πρότεινε ο μεγαλογιατρός, αν βρισκόταν στην θέση του ανθρώπου που δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να ξεπεράσει το εμπόδιο της μεγάλης αναμονής για να εγχειριστεί προτού πεθάνει…
Αναρωτιέμαι πως θα ένιωθε, τι θα έλεγε και τι θα πρότεινε ο κάθε αυτοαποκαλούμενος φιλόζωος και φιλεύσπλαχνος υπάλληλος εθελοντής φιλοζωικής, αν στην θέση ενός κατακρεουργημένου από επικίνδυνα σκυλιά, ανθρώπου, βρισκόταν το παιδί του, ο σύντροφός του, ο πατέρας ή μητέρα του κ.λπ.
Αν βρισκόμασταν στην μέση μιας πυκνής ζούγκλας της Αφρικής, ίσως τα παραπάνω παραδείγματα (και ιδίως το τελευταίο) να μην ήταν άξια λόγου και απορίας.
Το γεγονός όμως ότι βρισκόμαστε στην καρδιά της Ευρώπης, στο κέντρο μιας πόλης όπου στους δρόμους της κυκλοφορούν ελεύθερα πολίτες παιδιά αλλά και ηλικιωμένοι, σε μία πόλη μάλιστα, που μέχρι χθες διεκδικούσε τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, αυτά τα ερωτήματα είναι βαθύτατα σοβαρά και σημαντικά. Μολαταύτα, δε θέλω να δικάσω και να καταδικάσω κανέναν ούτε για το πώς σκέφτεται ούτε για το τι λέει και πόσο δε μάλλον ούτε για το τι πιστεύει και υποστηρίζει.
Άλλωστε ζούμε σε μία δημοκρατική κοινωνία και ο καθένας μπορεί να λέει και να τοποθετείται όπως αυτός θεωρεί σωστά.
Θέλω όμως να πω, πως καλό θα ήταν να ήμασταν προσεκτικοί και να βάζαμε τον εαυτό μας να βρεθεί στην θέση του θύτη και του θύματος, ταυτόχρονα, πριν πάρουμε αποφάσεις ή όταν ανακοινώνουμε βαρύγδουπες εξαγγελίες.
Είδα τη ζωή μου να αλλάζει μέσα σε λίγα λεπτά αναίτια και άδικα και πραγματικά αναρωτιέμαι, μήπως τελικά ζω στα βάθη μιας ζούγκλας που ή δημοκρατία και οι θεσμοί της έχουν κατασπαραχτεί από κάποια σκυλιά που έγιναν πιο ζώα από όσο στην πραγματικότητα ήταν από τη φύση τους, εξαιτίας κάποιων που νόμιζαν πως ήτανε άνθρωποι;
Μήπως τελικά δεν φταίνε τα ζώα αλλά οι άνθρωποι που παρέμειναν ζώα…; Αφιερωμένο σε όλους αυτούς που μπορούν ακόμα και απορούν…».

506 Συνολικές προβολές, 14 Σήμερα

Leave a Reply