ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

50 χρόνια μετά με ανοιχτές πληγές…

0

 

 

Πενήντα χρόνια μετά κι οι πληγές είναι ακόμη ανοιχτές, όχι μόνο στο τουρκοκρατούμενο νησί της Αφροδίτης. Τότε ήταν ο αντικομμουνισμός που έκανε τους άφρονες συνταγματάρχες και επίορκους και προδότες και γραφικούς. Σήμερα είναι η οικονομική κρίση και η σοβούσα βαλκάνια αναδελφότητά μας που κατασκευάζουν νέους εχθρούς στο όνομα ενός ευρωσκεπτικισμού με τάσεις φυγής από τη νεωτερικότητα χάριν της επιστροφής στο κέλυφος ενός εθνοκεντρισμού. Ηδη νοσταλγοί των απριλιανών αφρόνων σιτίζονται στο πρυτανείο της βουλής και βιάζοντας την ιστορία ομιλούν περί “επανάστασης”. Πενήντα χρόνια μετά αφήσαμε άλλες αόρατες χούντες να μας οργώσουν με τις ερπύστριές τους και να μας παραδώσουν σιωπηλούς και άπρακτους στην βία της καθημερινότητας. Στη χούντα του καταναλωτισμού υποκύψαμε και τη δικτατορία του βολέματος ζητοκραυγάσαμε. Στη χούντα των κίτρινων τίτλων και των κίτρινων κραυγών παραδοθήκαμε και τη δικτατορία του θυμικού αποθεώσαμε. Πενήντα χρόνια μετά εξακολουθούμε μωρά εν μωρία να τα καρτερούμε όλα από κάποιου άλλους κι ενώ την ίδια στιγμή μας έχουν σωθεί κι οι ποιητές οι συνθέτες κι οι τροβαδούροι μας. Πενήντα χρόνια μετά καιρός είναι να τελειώνουμε με τις χούντες μας με όσα και όσους μας δικτατορεύουν! Αλλωστε η ανοχή κι η αποχή από τις αντιστάσεις που οφείλουμε γίνονται όχι μόνον συνήθεια αλλά και πηγή μαλθακότητας μεγίστης. Το καθήκον αλλά και το αναγκαίο είναι να συναντηθούμε πρώτα με τον εαυτό μας. Να τον αναγνωρίσουμε. Η αναγνώριση αυτή θα μας απελευθερώσει και θα μας συναντήσει με τους άλλους ώστε να αρχίσουν οι χοροί κι οι δρόμοι  και της θυσίας και της γιορτής. Αλλωστε οι χούντες επικρατούν όταν μας βρίσκουν μόνους κι αμέριμνους, ήσυχους και αμήχανους!

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ

ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Δικηγόρου

 

315 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply