ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Μια εξομολόγηση εκ βαθέων του Λυκούργου Γαϊτανάρου για την άνοδο και την πτώση της Χούντας τής 21ης Απριλίου!

0

ΤΟ ΕΤΟΣ 1967 άρχισε με πολλές δυσκολίες και η πολιτική κρίση έφτασε στο κατακόρυφο, σε τέτοιο σημείο που ο ελληνικός λαός όπως και σήμερα ζητούσε ένα δεκανέα.

Πράγματι είχαν προετοιμαστεί για την επιβολή στρατιωτικού πραξικοπήματος η ομάδα των στρατηγών υπό τον Σπαντιδάκη και η ομάδα των συνταγματαρχών υπό τον Παπαδόπουλο.

Οι στρατηγοί είχαν σχέση φιλική με τα ανάκτορα και με τις ΗΠΑ, ενώ οι συνταγματάρχες υπό τον Παπαδόπουλο δεν είχαν ουδεμία φιλική σχέση με κανέναν. Κακώς – κάκιστα αναφέρω την ανάμειξη των ΗΠΑ.

Ήταν οργανωμένοι μετά τη μετάθεση του Παπαδόπουλου ως σύνδεσμος που ήταν στην ΚΥΠ – CIA – ΝΑΤΟ και ετοιμαζόταν για στρατιωτική επιβολή. Είχαν πιάσει από το 1966 τις καίριες θέσεις του Στρατού που θα χρειαζόταν για την επιτυχία αυτής της επανάστασης. Γινόντουσαν πολλές ζυμώσεις και σκέψεις να βρεθεί κυβερνητική λύση. Μεγάλες επαφές και συνεννοήσεις μεταξύ στρατηγών, ανακτόρων και ΗΠΑ το έτος 1967 χωρίς να βρίσκουν λύση. Η λύση ήταν ή εκλογές ή επανάσταση.

Ενώ ο Παπαδόπουλος λόγω της θέσεώς του στο ΝΑΤΟ, ήταν έτοιμος και χρησιμοποίησε το σχέδιο εκτάκτου ανάγκης του ΝΑΤΟ, συνεργαζόμενος με τους συνάδελφούς του και προχώρησε στην επανάσταση που έγινε με μεγάλη επιτυχία. Έτσι, αιφνιδίασε τους πάντες και κυρίως τις ΗΠΑ, οι οποίοι είχαν στενή συνεργασία με όλους τους άλλους πλην των συνταγματαρχών. Έτσι χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να υπάρξει κάποια συνεργασία και συνεννόηση μεταξύ αμερικανών και συνταγματαρχών. Ποτέ δεν υπήρξε πραγματική φιλία.

Ο βασιλεύς Κωνσταντίνος βρισκόταν σε πραγματικό δίλημμα διότι είχε φτάσει η ώρα των εκλογών ή της επιβολής στρατιωτικού πραξικοπήματος υπό των στρατηγών.

Ο Κανελλόπουλος ανέτρεψε την κυβέρνηση Παρασκευόπουλου αποσύροντας την στήριξη της ΕΡΕ τότε. Ο βασιλιάς ορκίζει κυβέρνηση Κανελλόπουλου και η κατάσταση χειροτερεύει. Οι αμερικανοί ανησυχούν και φοβούνται την επιβολή των συνταγματαρχών, όπως και τα πολιτικά κόμματα της Αθήνας, κυρίως το συγκρότημα Λαμπράκη και προωθούν λύση με τις εκλογές.

Φτάνουμε στις 20 Απριλίου και οι στρατηγοί (Γρ. Σπαντιδάκης, Οδ. Αγγελής, Γ. Ζωιτάκης, Κ. Κόλλιας, Β. Μάραντος, Χ. Παπαδάτος) παίρνουν απόφαση πως ήρθε η ώρα ώστε ο βασιλιάς να αποφασίσει να δώσει εντολή στρατιωτικής επιβολής των στρατηγών.

Οι συνταγματάρχες οι οποίοι είχαν δικούς τους αξιωματικούς στις υπηρεσίες των στρατηγών από τις αρχές του 1966, γνώριζαν όλες τις κινήσεις τους και αυτό ήταν και η μεγάλη επιτυχία της επανάστασης όπως αναφέρουν και στα βιβλία τους όλοι.

Από τους αξιωματικούς που ήταν στο γραφείο του Ζωιτάκη πληροφορήθηκαν οι συνταγματάρχες την απόφαση των στρατηγών. Ο Παπαδόπουλος κάλεσε αμέσως τους συνταγματάρχες και τους αξιωματικούς που είχαν σχέσεις με τις πληροφορίες και άμεση δράση με την επανάσταση, στο σπίτι του Μπαλόπουλου στη Νέα Σμύρνη. Είχαμε μαζευτεί όλοι όσοι είχαμε επαφή και σχέση μαζί τους μέχρι τις 3:00 το απόγευμα, όπου ο Παπαδόπουλος μας έδιωξε όσους είμαστε από την επαρχία να επιστρέψουμε στις πόλεις μας, με εντολή τα μεσάνυχτα στις 12:00 να είμαστε σε επαφή με το Α2 των στρατιωτικών μονάδων του τόπου μας. Μετά από 6ωρη σύσκεψη αφού ο Παπαδόπουλος ρώτησε το Στυλιανό Παττακό πόση ώρα χρειάζονται τα άρματα μάχης να κινηθούν από το Γουδί μέχρι την Ομόνοια και άλλα μέρη της Αθήνας, πήραν την απόφαση στις 12:00 τα μεσάνυχτα αυτής της ημέρας να κινηθούν όλες οι στρατιωτικές υπηρεσίες στα σημεία του σχεδίου που είχαν ορίσει για την επανάσταση. Το οποίο και έγινε. Όσοι αξιωματικοί των Α2 που ήταν μυημένοι στην επανάσταση  είχαν λάβει γνώση και παρέλαβαν από τα τμήματα ασφαλείας τους φακέλους των κοινωνικών φρονημάτων των αριστερών. Όσοι δεν ήταν μυημένοι είχαν λάβει γνώση και τους φακέλους κοινωνικών φρονημάτων οι διοικητές των μονάδων τους που έκαναν χρέη αξιωματικών Α2. Εδώ στην Καλαμάτα ο λοχαγός Πουλέας Σπύρος μυημένος στην επανάσταση με μεγάλο πόστο στην Αθήνα απουσίαζε. Καθήκοντα αξιωματικού Α2 εξετέλεσε ο συνταγματάρχης Κουρής, που ήταν τότε υποδιοικητής, στον οποίο ο διοικητής ασφαλείας Τζώρτζης παρέδωσε τους φακέλους των κοινωνικών φρονημάτων. Εγώ είχα διαφωνήσει το πρωί στο συμβούλιο να μην πειράξουμε κανέναν αριστερό αλλά μόνο τους πολιτικούς (το έχουν δηλώσει στον Τύπο και στα βιβλία τους οι Παπαδόπουλος, ο Παττακός ο Λαδάς κ.α.), αλλά τελικά επικράτησε η άποψη να συλληφθούν οι αριστεροί και να μην πειράξουν τους πολιτικούς. Εγώ στην Καλαμάτα, όπως γνωρίζετε όλοι, αποφυλάκισα τους περισσότερους αριστερούς.

Στην Αθήνα μέσα σε τρεις ώρες είχαν καταλάβει όλες τις καίριες θέσεις, μέχρι και την τελευταία σύλληψη του Γ. Παπανδρέου στις 3:25 τη νύχτα. Όπως χαρακτηριστικά λέγεται, όταν άνοιξε την πόρτα ρώτησε τον επικεφαλή ταγματάρχη «πέτυχε; πέτυχε;».

Το πρωί στις 8:00 η ώρα, ο Ιωάννης Λαδάς μετέβη στο σπίτι του Εισαγγελέα κ. Κόλλια (διότι δεν λειτουργούσαν τα τηλέφωνα) και του ανήγγειλε την επιβολή του πραξικοπήματος και πως του αναθέτουν την διακυβέρνηση της χώρας. Ο βασιλιάς ενημερώθηκε για το πραξικόπημα το πρωί, πρώτα από τον στρατηγό Σπαντιδάκη, αλλά μάλλον είχε ενημερωθεί πιο νωρίς τη νύχτα από δικούς του αξιωματικούς. Βρέθηκε σε μεγάλο δίλημμα και χρειάστηκε αρκετή ώρα και πολλές επαφές με πολλούς, προκειμένου να πάρει οριστική απόφαση προκειμένου να ορκίσει την κυβέρνηση Κόλλια της επανάστασης. Ο κ. Κόλλιας απεδέχθη την πρόταση και ανέλαβε τη διακυβέρνηση μετά την ορκωμοσία του.

Οι αμερικάνοι αιφνιδιάστηκαν και έξαλλος ο αρχηγός της CIA ανακάλεσε τον επιτετραμμένο τους από την Αθήνα, ο οποίος φεύγοντας αποκάλυψε σε γνωστούς και φίλους συνεργάτες του, ότι είχε ειδοποιήσει τις αμερικανικές υπηρεσίες για τις κινήσεις των συνταγματαρχών από τα τέλη του 1966 και τους ονόμαζε «συνωμοτική ομάδα». Η τελευταία αναφορά του ήταν στις 23/1/1967, η οποία και αγνοήθηκε όπως και οι προηγούμενες άλλες.

Αυτή είναι όλη η αλήθεια και καμιά άλλη για την 21η Απριλίου 1967.

Μετά από αυτό η κυβέρνηση των συνταγματαρχών παρέμεινε μια ολόκληρη 7ετία για την οποία ο ελληνικός λαός έχει προσωπική γνώμη, διότι είναι μεγάλο πράγμα να έχουν ζήσει τα γεγονότα και να προσπαθούν ορισμένοι να τ’ αλλάξουν και να ξεχάσουν πως πέρασαν την 7ετία και πως περνάνε σήμερα… Η κυβέρνηση της 7ετίας δεν έπεσε από κανένα Πολυτεχνείο που προσπαθεί να μας πει η ιστορία, διότι οι πετυχημένες λαϊκές εξεγέρσεις τις κυβερνήσεις τις ρίχνουν την ίδια νύχτα όπως έγινε το 1967, δεν πέφτουν μετά από ένα περίπου χρόνο…

Η κυβέρνηση έπεσε από παρέμβαση του συνταγματάρχη Ιωαννίδη και με την τελευταία τάξη της Σχολής Ευελπίδων, η οποία βγήκε από την Σχολή Κυριακή πρωί 5:00 η ώρα και στις 9:30 ο κ. Ανδρουτσόπουλος ήταν στο προεδρικό μέγαρο και δεν κινήθηκε κανείς από τους συνταγματάρχες. Εγώ βρισκόμουν στην Αθήνα στο ξενοδοχείο «Αμπάσαντορ» και με επισκέφθηκε ο συνταγματάρχης Νίκας, ο οποίος είχε μεγάλη φιλία και συνεργασία με τον Ιωαννίδη (σχέση για την οποία είχα πολλές υποψίες τις οποίες είχα μεταφέρει στο στρατηγό μπαρμπα-Μήτσο Ζαγοριανάκο, Παπαδόπουλο, Λαδά), επικεφαλής του τμήματος της Σχολής Ευελπίδων που είχε λάβει μέρος στην πτώση του Παπαδόπουλου, με τον οποίον ήμασταν συγχωριανοί και συμμαθητές, εγώ από τους Δολούς και αυτός από τις Γαϊτσές και ο πατέρας του ήταν αδελφικός φίλος του Ανδρουτσόπουλου. Διαφωνήσαμε έντονα για την ανάμιξή του παρουσία του ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου Γεωργίου Μπακόπουλου, γιος του μεγάλου πολιτικού της Τρίπολης, της διευθύντριας κας Τρουπάκη και πολλών άλλων παρευρισκομένων, τους οποίους μπορώ να σας αναφέρω και οι περισσότεροι είναι εν ζωή. Φύγαμε και πήγαμε παρέα στον κ. Ανδρουτσόπουλο στο Προεδρικό Μέγαρο. Την ώρα εκείνη ο κ. Ανδρουτσόπουλος είχε καλέσει τον κ. Μιχελή και του ανέθεσε καθήκοντα αρχηγού Αστυνομίας. Εμένα μου πρότεινε να αναλάβω το Υφυπουργείο Αθλητισμού ή το Υφυπουργείο Εμπορίου. Εγώ δεν αποδέχθηκα παρά τις πιέσεις πολλών συμπατριωτών μου που βρίσκονταν στο γραφείο και σήμερα είναι εν ζωή. Κάθισα όλη την ημέρα μέχρι αργά το βράδυ που πήγαμε για φαγητό, γιατί καθυστέρησαν να έρθουν από τα Ιωάννινα οι κ.κ. Σεραφείμ και Φ. Γκιζίκης και να επιστρέψουν και τα ελικόπτερα που είχαν πάει εκτός Αθηνών για να φέρουν υποψήφιους υπουργούς, όπως ο κ. Τζωρτζάκης από το Γύθειο που τον έκανε Υπουργό Γεωργίας, τον κ. Αχή, τον κ. Χολέβα και τον κ. Τσάκωνα, κ.α.

Ενώ ο στρατηγός Ζαγοριανάκος και ο Ιωάννης Λαδάς είχαν ειδοποιήσει τον πρόεδρο Γεώργιο Παπαδόπουλο ότι ο Ιωαννίδης προετοιμάζεται να ρίξει την κυβέρνηση και θα έπρεπε να λάβουν τα μέτρα τους, ο Παπαδόπουλος δεν πείστηκε και αναγκάστηκε να του πει ο Ζαγοριανάκος «αν δεν λάβει μέτρα θα τον σκοτώσουν άλλοι αξιωματικοί». Ο Παπαδόπουλος του απάντησε «η επανάσταση θα σκοτώσει το παιδιά της;». Τότε ο Ιωάννης Λαδάς του είπε πως και αυτός έχει την ίδια γνώμη για τον Ιωαννίδη. Ο Παπαδόπουλος του απάντησε «εσύ Γιάννη μην μιλάς γιατί έχεις… ιωαννίτιδα!!!».

Έτσι είχε αυτό το τέλος η επανάσταση της 21ης Απριλίου. Έπεσε από το παιδί της! Ενώ αν είχε απομονώσει τον Ιωαννίδη δεν θα έπεφτε η κυβέρνηση και θα γίνονταν εκλογές με τον Μαρκεζίνη.

Ο αείμνηστος Παπαδόπουλος ήταν πολύ λογικός και όχι άνθρωπος των άκρων. Ήταν ο άνθρωπος που μειοψήφησε στην εκτέλεση του Μπελογιάννη και σε πολλά άλλα προβλήματα ήταν πάντα συγκαταβατικός.

Αυτά γνωρίζω εγώ και δεν μπορεί κανείς να τα αμφισβητήσει. Όποιος έχει αντιρρήσεις δέχομαι ευχαρίστως δημόσιο διάλογο (η διεύθυνσή μου είναι Ναυαρίνου και Βύρωνος 158 και το τηλέφωνό μου είναι 6931200850).

Σας παραθέτω ένα απόσπασμα για να καταλάβετε την άμεση επαφή μου, από τα βιβλία των Απριλιανών (Παπαδόπουλου, Παττακού, Λαδά κ.α.) και δημοσιεύσεις στον Τύπο, τα οποία μπορώ να σας παρουσιάσω.

«Σε γνωρίσαμε το 1966 που ήσουν γεμάτος δράση και εθνική προσφορά σ’ όλους τους τομείς με πολλές τιμητικές διακρίσεις. Η συνεργασία μας υπήρξε άψογη και η προσφορά σου πολύ μεγάλη. Ήσουν άνθρωπος που δούλευε αθόρυβα και κρυφά για να πετύχουμε και να βοηθήσεις την επανάσταση. Είναι πολύ σωστό αυτό που έχουμε δηλώσει όλοι μας στα βιβλία μας και στον Τύπο, ότι ένα μέρος της επιτυχίας της επαναστάσεως οφείλεται σε σένα με τις τοποθετήσεις ορισμένων αξιωματικών σε καίριες θέσεις του στρατού προκειμένου να πετύχει η επανάσταση, μέσω του Υπουργού Εθνικής Αμύνης και του στρατηγού διευθυντή του γραφείου του. Αποδείχθηκε ότι είχες δίκιο να μην πειράξουμε τους αριστερούς αλλά τους πολιτικούς».

Τέλος, για την πτώση της κυβερνήσεως, κατά την προσωπική μου γνώμη, ευθύνεται ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, διότι για την κίνηση και τις προθέσεις περί ανατροπής του Ιωαννίδη, τον είχαν ειδοποιήσει πάρα πολλοί, τους οποίους και δεν πίστεψε.

Είκοσι μέρες πριν πεθάνει ο Παπαδόπουλος, τον επισκέφθηκα στο Λαϊκό Νοσοκομείο, μαζί με τον Παττακό και τον Λαδά. Αφού παραμείναμε περίπου δύο ώρες, φεύγοντας μου είπε: «Από σένα Λυκούργο θυμάμαι και σκέπτομαι τι μου είπες κάποτε. Ότι όταν διαφωνήσαμε που χάρισα τα καλλιεργητικά αγροτικά δάνεια, ότι αυτοί που χρωστάνε είναι παραγωγοί κακής πίστης και να μην τα χαρίσω και δεν σε άκουσα που μου είπες να φυλάγομαι τη μανιάτικη χοσία, που είχε σχέση με την προδοσία του Ιωαννίδη».

Δεν έχω τίποτε άλλο να προσθέσω.

 

Μετά τιμής

Λυκούργος Γαϊτανάρος

538 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply