ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πλεόνασμα υπάρχει, λεφτά δεν έχουμε!

0

«ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και κοινωνία συνεχίζουν το μακρύ ταξίδι προσαρμογής σε ρεαλιστικά και διαχειρίσιμα επίπεδα του τεράστιου κράτους που έχτισαν οι πολιτικοί όλων των παρατάξεων στην πλάτη των Ελλήνων φορολογουμένων κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο.

ΟΙ ΞΕΝΟΙ (παρατηρητές, τεχνοκράτες, δανειστές, κυβερνητικοί και επενδυτές) περιμένουν με εξαντλούμενη υπομονή πότε επιτέλους θα πάρουμε τη σοφή απόφαση να απομακρυνθούμε από τη σισύφεια προσέγγιση των προβλημάτων μας.

ΘΑ ΗΤΑΝ λογικό, στο τέλος μιας οκταετίας εντατικής δημοσιονομικής προσαρμογής, να έχουμε πλέον αντιληφθεί ότι η συνεχής αναβολή των μεταρρυθμίσεων κοστίζει πολύ ακριβότερα στους φορολογούμενους πολίτες και έχει πολλαπλάσια θύματα στην ευρύτερη κοινωνία.

ΙΣΩΣ πάλι οι πολιτικοί μας να μη θελήσουν ποτέ να παραδεχτούν κάτι τέτοιο, αφού οι ίδιοι και τα στελέχη που δουλεύουν στα «κομματικά γραφεία» δεν προβληματίζονται για παρόμοια θέματα ούτε επικοινωνούν με τα τμήματα της κοινωνίας που υποφέρουν από την κρίση. Οι πολιτικοί μας ζουν για να απομυζούν το κράτος…

ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ λοιπόν αύριο η επικύρωση από την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία (Eurostat) των στοιχείων που ανακοίνωσε προχθές η Στατιστική Αρχή στην Αθήνα. Το κράτος το 2016, και για πρώτη φορά απ’ όσο μπορεί κανείς να θυμηθεί, εμφανίζει θετικό αποτέλεσμα στα λογιστικά βιβλία του!

ΠΡΑΓΜΑΤΙ, η γενική κυβέρνηση κατόρθωσε να εισπράξει 1.288 εκατ. ευρώ περισσότερα από το σύνολο των δαπανών της, συμπεριλαμβανομένων δηλαδή των 5.649 εκατ. που πλήρωσε σε τόκους.

ΕΙΝΑΙ, βεβαίως, προφανές ότι αυτό συνέβη επειδή η κυβέρνηση χρωστάει σε προμηθευτές και συνταξιούχους μεγάλα ποσά, αλλά η σύγκριση με το παρελθόν δεν αλλάζει κάτι στην ουσία, που είναι ότι το δημοσιονομικό ζήτημα της χώρας δεν αποτελεί πλέον ακανθώδη προτεραιότητα σε ό,τι αφορά την ετήσια διαχείρισή του.

ΕΞΑΛΛΟΥ, αν η κυβέρνηση δεν είχε επιχειρήσει, στη διάρκεια του 2015, τα πιο απίθανα σκαμπανεβάσματα, το ίδιο –και καλύτερο– αποτέλεσμα θα είχε επιτευχθεί πολλούς μήνες νωρίτερα.

ΑΥΤΟ το τελευταίο παραμένει πραγματικό πρόβλημα, ακόμη και σήμερα. Ενώ όλα μοιάζουν να είναι στη θέση τους ώστε να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση, έστω 12 μήνες μετά την πρώτη, και να δρομολογηθεί η έξοδος από το τρίτο μνημόνιο, ούτε οι αγορές ούτε οι επικεφαλής των θεσμών ούτε καν οι εγχώριοι πολιτικοί ταγοί είναι σε θέση να διασφαλίσουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα μείνει μέχρι τελευταία στιγμή πιστός στην οδηγία που έδωσε στο δίδυμο Τσακαλώτου – Χουλιαράκη, προκειμένου να έχουν όλα τελειώσει στη συνεδρίαση του Eurogroup της 22ας Μαΐου.

ΗΤΑΝ αυτός που ανέτρεψε, τουλάχιστον δύο φορές, Δεκέμβριο και Φεβρουάριο, μια σχεδόν κλεισμένη συμφωνία, επιδιώκοντας ένα κάποιο καλύτερο, για τον ίδιο, αποτέλεσμα.

ΟΛΕΣ αυτές οι καθυστερήσεις άφησαν το αρνητικό αποτύπωμά τους. Είναι τώρα πλέον προφανές ότι αν η κυβέρνηση είχε επιλέξει τη θετική φυγή προς τα εμπρός, η οικονομία θα είχε επιστρέψει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, διαψεύδοντας εντυπωσιακά παλαιότερες προβλέψεις όλων των διεθνών οργανισμών, αλλά και της ίδιας της κυβέρνησης.

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ ότι οι προβλέψεις που έγιναν στην αρχή του τρίτου μνημονίου διαψεύστηκαν ευχάριστα: αντί ύφεσης 1,3% το ΑΕΠ του 2016 ήρθε στο 0,06% και μπορείτε να φαντασθείτε πόσο καλύτερο θα ήταν το αποτέλεσμα χωρίς τις κυβερνητικές υπαναχωρήσεις.

ΠΡΟΦΑΝΩΣ, η ελληνική οικονομία, αν δεν είχαν μεσολαβήσει ο κ. Βαρουφάκης, η κυρία Ζωή Κ., το δημοψήφισμα, οι αριστερισμοί της πρώτης κυβέρνησης Τσίπρα, οι ακραίες απαιτήσεις Σόιμπλε στο τρίτο μνημόνιο και η απανωτή προσφυγή στις κάλπες, θα είχε επιτύχει πολύ καλύτερες επιδόσεις και από τις πολύ καλές προβλέψεις που είχαν γίνει στα τέλη του 2014.

ΠΡΑΓΜΑΤΙ, παρ’ όλη την υπερφορολόγηση και τις απανωτές πληγές στην εμπιστοσύνη, η οικονομία κατόρθωσε να πληρώσει ένα τεράστιο ποσό φόρων, να συντηρήσει την καταναλωτική δαπάνη και να κρατήσει ζεστό το ενδιαφέρον για νέες επενδύσεις. Γι’ αυτό, το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης ισοδυναμεί με το τέλος του τρίτου μνημονίου».

***

ΑΝ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ της δεύτερης αξιολόγησης ισοδυναμεί, όπως ισχυρίζεται στο άρθρο του ο Μπάμπης Παπαδημητρίου με το τέλος του τρίτου Μνημονίου, μένει να το δούμε στην πράξη το επόμενο διάστημα και βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι το τέλος του τρίτου Μνημονίου δεν σηματοδοτεί την έναρξη του τέταρτου.

ΣΕ ΚΑΘΕ περίπτωση όσο γρηγορότερη είναι η έξοδος από τα μνημόνια, τόσο γρηγορότερα θα αρχίσει η πορεία της ανάκαμψης.

ΑΡΚΕΙ βέβαια αυτή η έξοδος να μην είναι σαν του Μεσολογγίου και με τόση απόγνωση να την ακολουθεί και με ιαχές απελπισίας.

ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ αισιόδοξοι ωστόσο, πολύ δε περισσότερο τώρα που και ο αυστηρός κριτής της κυβερνητικής πολιτικής Μπάμπης Παπαδημητρίου παραδέχεται πως η κυβέρνηση επέλεξε θετική φυγή προς τα εμπρός.

ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ τα όσα το άρθρο επικαλείται, η Eurostat διαβεβαίωσε ως γνωστόν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ κι έτσι άρχισαν οι θριαμβολογίες περί πλεονάσματος που ακόμα καλά κρατούν.

ΑΠΟΜΕΝΕΙ τώρα να γίνει το επόμενο βήμα που έρχεται και που δεν αντέχει σε θριαμβολογίες.

ΚΑΙ βέβαια χρειάζεται να καταλάβουν πια οι εκάστοτε κυβερνώντες πως η υπερφορολόγηση δεν οδηγεί πουθενά και προπαντός δεν οδηγεί σε υγιή οικονομία, πόσο μάλλον όταν η κοινωνία νοσεί που ήδη απ’ αυτήν.

Θανάσης Παντές

94 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply