ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα νέα μέτρα φέρνουν περισσότερη δυσφορία

0

«Η ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ, ακαδημαϊκή και  δημοσιογραφική συζήτηση για την απαιτούμενη οικονομική πολιτική με θέμα την πολυαναμενόμενη ανάπτυξη κινείται μεταξύ τού αν το δημόσιο χρέος είναι βιώσιμο ή μη βιώσιμο και περί του αν το πρωτογενές πλεόνασμα πρέπει να είναι μικρό ή μεγάλο σε σχέση με το ΑΕΠ.

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ για την εκκίνηση της αναπτυξιακής διαδικασίας επαφίεται κυρίως σε αυτούς τους δύο παράγοντες παραβλέποντας την ανάγκη βελτίωσης της εθνικής ανταγωνιστικότητας.

Η ΒΕΛΤΙΩΣΗ της εθνικής ανταγωνιστικότητας, όμως, η οποία μεταξύ άλλων απαιτεί μεταφορά πόρων από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, έχει τεθεί στο περιθώριο της συζήτησης από όλες τις πολιτικές παρατάξεις.

ΕΙΝΑΙ όμως γνωστό σε όσους γνωρίζουν πώς λειτουργεί η πραγματική οικονομία ότι μόνο με ριζική αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου μπορεί να ξεκινήσει η αναπτυξιακή διαδικασία.

Η ΑΛΛΑΓΗ αναπτυξιακού μοντέλου πρέπει να έχει στόχο την εξωστρέφεια κατευθύνοντας τους επενδυτικούς πόρους στην παραγωγή διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων και υπηρεσιών.

 Η ΑΛΛΑΓΗ της ιδιωτικής επενδυτικής πολιτικής μαζί με τη διοχέτευση κοινωνικών πόρων σε δημόσιες επενδύσεις και σε συνδυασμό με τις διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις θα προκαλέσει βελτίωση της εθνικής ανταγωνιστικότητας οδηγώντας σε διατηρήσιμη ανάπτυξη.

ΑΝΤ’ ΑΥΤΟΥ, όμως, η αναπτυξιακή προσπάθεια έχει αφεθεί «by defaults»: στη δημοσιονομική σταθεροποίηση (λιτότητα) μέσω υπερφορολόγησης, στην εσωτερική υποτίμηση, στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και αλλαγές.

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ, όμως, οι οποίες αποδεικνύεται ότι επί επτά συνεχόμενα έτη δεν φέρνουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα σε όρους ανταγωνιστικότητας εξωστρεφών επενδύσεων και ανάπτυξης.

ΚΑΤΑ συνέπεια, η αναφορά σε χρέος «βιώσιμο» ή «μη βιώσιμο» είναι κενή περιεχομένου. Αποτελεί διαχρονική δικαιολογία όλων των κυβερνήσεων από το 2010 και μετά για την αποτυχία της χώρας να επιτύχει διατηρήσιμη ανάπτυξη.

ΓΙΑ να ακριβολογούμε, το δημόσιο χρέος θα πρέπει να διακρίνεται σε «εξυπηρετούμενο» ή «μη εξυπηρετούμενο» και όχι σε «βιώσιμο» ή «μη βιώσιμο».

Η ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ του χρέους εξαρτάται από τις προσδοκίες ύπαρξης: αυξημένων και διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων (που καλύπτουν οπωσδήποτε τους τόκους), διατηρήσιμων θετικών αναπτυξιακών ρυθμών που αυξάνουν το ΑΕΠ, διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, νομοθέτησης μέτρων μηδενικού δημοσιονομικού κόστους με αναπτυξιακό χαρακτήρα, όπως ιδιωτικά πανεπιστήμια, εξοχική κατοικία ξένων κο.κ.

Η ΠΟΡΕΙΑ των δύο μεγεθών, χρέους ως αριθμητή και ΑΕΠ ως παρονομαστή στον λόγο χρέος/ΑΕΠ, προσδιορίζει τη «θετική» ή «αρνητική» δυναμική, η οποία και καθορίζει τη βιωσιμότητα ή μη του δημόσιου χρέους:

ΤΑ ΑΥΞΗΜΕΝΑ πρωτογενή πλεονάσματα οδηγούν σε μείωση του χρέους/αριθμητή στον λόγο χρέος/ΑΕΠ.

ΟΙ ΘΕΤΙΚΟΙ ρυθμοί ανάπτυξης οδηγούν σε αύξηση του ΑΕΠ/παρονομαστή στον λόγο χρέος/ΑΕΠ.

Η ΜΕΙΩΣΗ του χρέους και η αύξηση του ΑΕΠ οδηγούν σε μείωση του ποσοστού χρέους προς ΑΕΠ δημιουργώντας έτσι τη «θετική» δυναμική του.

ΑΠΟ τη θετική δυναμική εξέλιξης του  λόγου χρέος/ΑΕΠ πείθονται οι δανειστές ότι η ανάπτυξη είναι διατηρήσιμη και ανοίγει ο δανεισμός της χώρας από τις διεθνείς αγορές.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ χρέος καθίσταται έτσι «εξυπηρετούμενο» και κατά συνέπεια «βιώσιμο»!

Η ΑΝΑΛΥΣΗ καταδεικνύει ότι το «εξυπηρετούμενο», άρα «βιώσιμο», χρέος απαιτεί ανάπτυξη του ΑΕΠ μέσω βελτίωσης της εθνικής ανταγωνιστικότητας η οποία θα οδηγήσει σε αύξηση της παραγωγής διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων και υπηρεσιών, που με τη σειρά τους υποκαθιστούν εισαγωγές και αυξάνουν τις εξαγωγές ενισχύοντας τη ρευστότητα της οικονομίας.

ΚΑΤΑ συνέπεια, το ζητούμενο μίγμα μιας διατηρήσιμης αναπτυξιακής πολιτικής πρέπει να συνδυάζει:

ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΤΙΚΗ δημοσιονομική πολιτική με πρωτογενή πλεονάσματα ικανά για πληρωμή τόκων και πραγματοποίηση, ει δυνατόν, δημόσιων επενδύσεων.

ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ των διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων.

ΜΕΤΡΑ αναπτυξιακής πολιτικής, τα οποία μέσω επενδύσεων εξωστρέφειας αυξάνουν το μέγεθος του ΑΕΠ.

Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΙΜΗ ανάπτυξη και τα έσοδα τα οποία αυτή δημιουργεί και όχι το κούρεμα του χρέους που απαιτεί στάση πληρωμών και χρεοκοπία το καθιστούν «βιώσιμο».

ΑΝΑΠΤΥΞΗ όμως χωρίς δημόσιες επενδύσεις και κινητοποίηση ιδιωτικών επενδύσεων δεν είναι εφικτή και προς το παρόν η Ελλάδα στερείται και από τα δύο».

***

ΑΠΟ τον γνώστη της αγοράς Θεόδωρο Βάρδα το άρθρο που προηγήθηκε και ενώ τα νέα μέτρα προέκυψαν και η νέα συμφωνία που ήδη χαρακτηρίζεται 4ο μνημόνιο δείχνουν πως ολοκληρώνεται.

ΟΙ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ από τα όσα ανακοινώθηκαν ήδη και αφορούν τη νέα συμφωνία, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως ιδιαίτερα θετικές και μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και τις κομματικές ετικέτες.

ΤΑ ΝΕΑ μέτρα, άμεσα και έμμεσα έρχονται να προστεθούν ως ένα ακόμα φορτίο στα όσα βαριά κι ασήκωτα ήδη επωμιζόμαστε και σίγουρα δεν δημιουργούν θετικό κλίμα στην αγορά.

Ο ΚΟΣΜΟΣ είναι παγωμένος και μαγκωμένος και φυσικά δεν είναι τυχαίο που δεν αντιδρά εξωτερικεύοντας την δυσφορία του.

ΤΟ ΚΑΖΑΝΙ ωστόσο βράζει στο επίπεδο της κοινωνίας ενώ τα κόμματα εξακολουθούν περί άλλων τινών να τυρβάζουν.

***

ΛΕΓΟΝΤΑΣ κόμματα, θυμήθηκα και την πρόσφατη μισοφανερή μισοκρυφή σύναξη ΠΑΣΟΚΩΝ στην Καλαμάτα, που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, τόσο ηχηρές μάλιστα που κάπου θύμισαν τις άλλες εποχές ΠΑΣΟΚ.

ΑΥΤΗ η ιστορία πάντως θα έχει συνέχεια καθώς το ΠΑΣΟΚ επανακάμπτει και ανασύρεται εκ των ερειπίων του.

ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ότι θα επικρατήσει τελικά ο καλός εαυτός του και όχι αυτούς που τον έστειλε στα τάρταρα.

Θανάσης Παντές

127 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply