ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

21η Απριλίου 1697 (5) (πρόσωπα – καταστάσεις – επιπτώσεις)

0

«Οι ΕΠΕΤΕΙΟΙ μπορούν να προσφέρουν πολλά και τίποτα. Μπορούν να γεμίσουν σελίδες αμηχανίας, αλλά και να δηλώσουν την ανάγκη μας να (ξανα)δούμε και να (ξανα)σκεφθούμε τα δεδομένα.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ελευθερία και τι τυραννία, πώς ο αυταρχισμός υποδύεται τη δημοκρατία και πώς η δημοκρατία εκπίπτει στον αυταρχισμό. Αυτονόητα; Και ναι και όχι. Ναι, γιατί μιλάμε πολύ, όχι, γιατί σκεφτόμαστε λίγο.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ έχει ως συνέπεια τη φθορά των λέξεων· το δεύτερο εμποδίζει να πάρουμε την –ψυχική– απόσταση που χρειάζεται και να σταθμίσουμε μια κατάσταση με ψυχραιμία.

Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ της 21ης Απριλίου, που συμπλήρωσε χθες 50 χρόνια από την αποφράδα ημέρα του 1967, βρήκε ερείσματα στην ελληνική κοινωνία, ανοχή και σιωπή. Σε αφθονία και τα τρία. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού λούφαξε μέσα στον μικροαστικό φόβο και στη βολή.

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ζούσαν υποφερτά έως καλά. Οσοι αντέδρασαν, υπέφεραν ή και βασανίστηκαν είτε το εξαργύρωσαν πολιτικά και επαγγελματικά είτε επέλεξαν να αποσυρθούν χωρίς εύσημα και ταρατατζούμ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ λίγοι οι νοσταλγοί εκείνης της εποχής στη χώρα μας. Κρυφοί (λίγο να προχωρήσεις τη συζήτηση, ξεπροβάλλει ο Φοίνιξ από τις στάχτες) ή και φανεροί («ένας Παπαδόπουλος μας χρειάζεται»). Νοσταλγοί της δικτατορίας, νοσταλγοί του αυταρχισμού. Και αυτό είναι ένα κομβικό σημείο.

ΠΟΣΟΙ δεν θα χαιρέτιζαν έναν «κηδεμόνα του έθνους» με την προϋπόθεση ότι θα εξασφάλιζαν κάποια βασικά (υλικά κυρίως) αγαθά και ασφάλεια;

ΠΟΣΟ θα ενοχλούσε η κατάλυση της δημοκρατικής λειτουργίας των θεσμών ή η κατάχρηση εξουσίας, η διαρκής μετακίνηση των ορίων και των «κόκκινων γραμμών», η βασιλεία του κιτς, η υπερκατανάλωση του πατριωτικού λεξιλογίου;

ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΟΙ αυταρχισμοί, με χορηγούς τον ωμό κυνισμό, τη στρέβλωση και τον διχασμό, δουλεύουν μεθοδικά, συστηματικά και συστημικά.

ΤΑ ΜΕΣΑ κοινωνικής δικτύωσης διευκολύνουν τους επιτήδειους, ατσαλώνοντας την παραπληροφόρηση – χωρίς να υποτιμάμε την αντίθετη, προς την πλευρά της ελευθερίας και του πλουραλισμού, λειτουργία τους.

ΟΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΕΣ πρέπει να βρουν πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθούν και να εδραιωθούν. Η υφαρπαγή της εξουσίας είναι η μία πλευρά, όχι ίσως η πιο τρομακτική. Η τυραννία εγκαθίσταται όταν έρχoνται το φλερτ και η συμφιλίωση με την υφαρπαγή. Οταν η παρέκκλιση από τη δημοκρατία μοιάζει ανεκτή και υποφερτή».

***

ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα για το ποσοστό των «νοσταλγών του Φοίνικα» και το άρθρο της Μαρίας Κατσουνάκη με αυτό τον τίτλο και αφορμή την 50η Απριλιανή επέτειο είναι μια ακόμα χαρακτηριστική προσέγγιση στο ζήτημα αυτό.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ νοσταλγοί της 21ης Απριλίου 1967 υπάρχουν και κοντά σε αυτούς έχουν προκύψει και νεότεροι και μάλιστα πολύ πιο φανατικοί και αυτή η διαπίστωση δυστυχώς δεν είναι διόλου ευχάριστη.

ΕΡΕΙΣΜΑΤΑ πάντως για να αναπτυχθεί σήμερα ένα δικτατορικό καθεστώς δεν υπάρχουν και βέβαια η σημερινή εποχή δεν είναι ίδια  με εκείνη  που οδήγησε στην 21η Απριλίου 1967 όσο κι αν ορισμένοι αναζητούν ομοιότητες.

***

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ στο κείμενο του Γαϊτανάρου για το τι έγινε με την επικράτηση της 21ης Απριλίου και το πώς αντέδρασαν οι ΗΠΑ, αναφέρει τα εξής:

«ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ αιφνιδιάστηκαν και έξαλλος ο αρχηγός της CIA ανακάλεσε τον επιτετραμμένο τους από την Αθήνα, ο οποίος φεύγοντας αποκάλυψε σε γνωστούς και φίλους συνεργάτες του, ότι είχε ειδοποιήσει τις αμερικανικές υπηρεσίες  για τις κινήσεις των συνταγματαρχών από τα τέλη του 1966 και τους ονόμαζε «συνωμοτική ομάδα». Η τελευταία αναφορά του ήταν στις 23/1/1967, η οποία και αγνοήθηκε όπως και οι προηγούμενες άλλες».

ΑΥΤΑ αναφέρει ο θεωρών τον εαυτό του αυτόπτη μάρτυρα και γνώστη των αμερικανικών κινήσεων Λυκούργος Γαϊτανάρος, έχοντας τις δικές του πληροφορίες.

ΑΣ ΕΡΘΟΥΜΕ στις λεπτομέρειες των γεγονότων, όσες βέβαια έχουν γίνει γνωστές μέχρι σήμερα.

Ο ΑΡΧΗΓΟΣ της Αμερικανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην Ελλάδα ήταν συνταγματάρχης και λεγόταν Μώρρυ.

Ο ΜΩΡΡΥ λοιπόν πηγαίνει στα περικυκλωμένα από τους Απριλιανούς ανάκτορα στο Τατόι, ειδοποιημένος από το βασιλιά Κωνσταντίνο και ζητά να μιλήσει με τον υπεύθυνο αξιωματικό.

ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ο Λέκκας που είναι ο επικεφαλής και έχουν μια συνομιλία της οποία το περιεχόμενο δεν έχει γίνει γνωστό.

ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ αναφέρει και στην κατάθεσή του για το πραξικόπημα, ο τότε αρχηγός της ΚΥΠ αντιστράτηγος Κυριάκος Παπαγεωργόπουλος.

ΟΣΟΝ αφορά τον επιτετραμμένο το 1967 στην Ελλάδα με πρέσβη τον Ταλμποτ, ήταν ο Ν. Ανσουτζ και ο ρόλος του όχι τυχαίος. Μαζί του και οι ακόλουθοι της Πρεσβείας: Μπράκεν, Μακλέλαν, Τομπσον, Κήλυ Ντέϋ, Γουλίλλιαμς, Σίγκλερ, Γκρην κ.ά.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ και υγιαίνετε φίλτατοι αναγνώστες.

Θανάσης Παντές

105 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply