ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

21η Απριλίου 1967 (7) (πρόσωπα – καταστάσεις – επιπτώσεις)

0

«ΑΡΜΑΤΑ, χλαμύδες, τεράστια όρνια που παρίσταναν τους φοίνικες, οι οποίοι παρίσταναν «την εκ της τέφρας της αναγεννωμένην Ελλάδα», επίσης τεράστια αυγά και δίπλα ή μέσα φαντάροι, μια καταγέλαστη καθαρεύουσα, τάχα για να αποκτήσει κύρος η αγλωσσία και η ανοησία.

ΚΑΙ ο αχταρμάς της «Πολεμικής Αρετής των Ελλήνων» στο Καλλιμάρμαρο (με ευφυές γιούχα από τους μαθητές, που «καθάρισαν» έτσι για τους γονιούς τους) και στο Καυταντζόγλειο· με Σπαρτιάτες κατά Περσών, Μεγαλέξανδρους ομοίως κατά Περσών, Βυζαντινούς κατά βαρβάρων, τσολιάδες κατά Τούρκων.

ΚΑΙ με Εσατζήδες σε επιδείξεις μαχητικής ικανότητας, για να ξεδώσουν οι άνθρωποι από τα βασανιστήρια που τραβούσαν από τους κουμμουνιστάς.

ΚΑΙ βέβαια, «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» (το «καθολικώς διαμαρτυρομένων» προστέθηκε αργότερα, και δυστυχώς δεν έλεγε την αλήθεια).

ΚΑΙ τραγουδάκια τάχα δημοτικά και τσαμικοειδή (λες και το κλαρίνο τ’ αγιάζει όλα), «ορέ, φτωχές μανάδες γέννησαν τους τέσσερις μεγάλους, τον Γιώργο Παπαδόπουλο, τον Παττακό και άλλους».

ΚΑΙ ύμνοι από προσκυνημένους: «Τραγούδι αγάπης αντηχεί, γελούν όλα τα χείλη και σμίγουν μέσα στην ψυχή του Εικοσιένα η εποχή κι η εικοσιμιά τ’ Απρίλη». Η πολιτική και πνευματική συνέχεια του «Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά, πατέρα».

ΝΑΙ. Εκτός από τυραννική, η χούντα ήταν και γελοία. Εκτός από τις εξορίες, τις φυλακές, τα βασανιστήρια, τη βαριά λογοκρισία, την άγρια αστυνομοκρατία και χαφιεδοκρατία, εκτός από τα χειρουργεία και τον γύψο, είχε και πολλές στιγμές που η γελοιότητά της κορυφωνόταν. Μόνο που δεν υπήρχε όρεξη για γέλιο.

ΟΣΟΙ είχαν δείξει την περιφρόνησή τους γελώντας με τα καμώματα των συνταγματαρχών ή σκαρώνοντας ανέκδοτα, ήταν ήδη σε φυλακές και ξερονήσια. Ανάμεσα στους υπόλοιπους ήταν πολλοί εκείνοι που «διάβαζαν», οι μετέπειτα νοσταλγοί ή αχθοφόροι της ιδεοληψίας του «ελληνοχριστιανισμού» ή επενίτες ή χρυσαυγίτες.

ΑΡΑΓΕ, τώρα, στα πενηντάχρονα της χούντας, προκαλεί γέλιο ή θλίψη το γεγονός ότι ο πρόεδρος της Ν.Δ., που αυτοχαρακτηρίστηκε «ίσως ο νεότερος πολιτικός κρατούμενος στον κόσμο», έχει ευνοημένο αντιπρόεδρο έναν αρνητή του Πολυτεχνείου;».

***

Η ΣΧΕΣΗ της Απριλιανής δικτατορίας με το κιτς θεωρείται δεδομένη και έχει πολλάκις αποτελέσει αντικείμενο σχολιασμών.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ του Παντελή Μπουκάλα με τον εύστοχο τίτλο «Του κιτς η μάνα» είναι ένας ακόμα σχολιασμός επίκαιρος ασφαλώς λόγω των ημερών, όπου τα αφιερώματα στην επταετία της 21ης Απριλίου 1967 περίσσεψαν.

ΗΤΑΝ τελικά τόσο κακόγουστο το Απριλιανό καθεστώς;

ΠΟΛΥ περισσότερο ίσως απ’ όσο μπορεί να σκεφτεί οποιοσδήποτε καλοπροαίρετος.

ΚΑΙ βέβαια οι συνέπειες αυτού του Απριλιανού κιτς είχε απλώσει τόσο βαθιά τις ρίζες του ώστε σε πολλές περιπτώσεις να γίνεται ορατό ως τις μέρες μας.

ΣΤΑ ΟΡΙΑ του κιτς βεβαίως εντάσσεται και η περίπτωση της εκμετάλλευσης του περιλάλητου Τάματος του Εθνους με την κατασκευή του ναού του Σωτήρος σε περίοπτη θέση της Αθήνας, που ήρθε στην επικαιρότητα και πρόσφατα.

ΜΙΑ περίπτωση άγριας εκμετάλλευσης μιας ιδέας ενδεχομένως καλοπροαίρετης είναι κι αυτή με το «τάμα» που κατέληξε στο να σφετεριστούν οι Απριλιανοί τα χρήματα που δόθηκαν για την ανέγερση του ναού που λέγεται πως τότε είχαν φτάσει το ποσό των 400 εκατ. δραχμών.

Η ΧΟΥΝΤΑ της 21ης Απριλίου 1967 είχε πολλές πτυχές γελοιότητας και θα ήταν εντελώς για γέλια αν δεν ήταν για κλάματα τα όσα προέκυψαν επί των ημερών της.

***

Υ.Γ. για σήμερα:

ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ των Αμερικανών εμπλεκομένων άμεσα ή έμμεσα στα γεγονότα της 21ης Απριλίου 1967 που ανέφερα στην προηγούμενη συνέχεια του αφηγήματος είναι γνωστά προ πολλού, όπως και η δράση τους.

ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ οι Απριλιανοί και οι φίλοι τους να τα ξεχνούν, είναι δικό τους θέμα.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ και υγιαίνετε φίλτατοι αναγνώστες.

Θανάσης Παντές

114 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply