ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ο Μακρόν κι αυτοί που χάρηκαν με την εκλογή του

0

«ΞΕΣΑΛΩΣΑΝ οι εγχώριοι οπαδοί του Μακρόν. Περήφανη νίκη της δημοκρατίας, θρίαμβος του χαλκέντερου φιλελευθερισμού, συντριβή των ευρωσκεπτικιστών, η Ευρώπη δεν λύγισε.

ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ τελειωμό οι διθύραμβοι. Βεβαίως, δεν ασχολούνται με την ασήμαντη λεπτομέρεια ότι το ποσοστό της Ακρας Δεξιάς είναι εντυπωσιακά μεγάλο και φυσικά κάποιος ευθύνεται γι’ αυτό.

ΟΥΤΕ τους απασχολεί το γεγονός ότι σχεδόν το μισό εκλογικό σώμα στον α’ γύρο επέλεξε σχήματα που τάσσονται είτε κατά της Ευρώπης γενικώς είτε κατά του συγκεκριμένου μοντέλου της Ευρώπης.

ΕΚΕΙΝΟ όμως που καταντά ενοχλητικό είναι ότι οι οπαδοί του Μακρόν και εδώ και στην υπόλοιπη Ευρώπη επιτίθενται με σφοδρότητα κατά του Μελανσόν επειδή αρνήθηκε να δώσει γραμμή στους ψηφοφόρους που στον α’ γύρο επέλεξαν την Ανυπότακτη Γαλλία.

ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ τους είναι γνωστά και… χιλιοτραγουδισμένα. Ξεκινούν από τη θεωρία των δύο πολύ κακών άκρων (Ακρα Δεξιά – Ακρα Αριστερά) και καταλήγουν στη θέση ότι οι δύο λαϊκισμοί (δεξιός και αριστερός) είναι εξίσου απεχθείς, επικοινωνούν μεταξύ τους, αλληλοτροφοδοτούνται, βδελύσσονται τη φιλελεύθερη δημοκρατία και πρέπει να αντιμετωπίζονται από τις πολιτικές δυνάμεις του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου με την ίδια επιθετική αποφασιστικότητα.

ΟΠΟΤΕ γεννάται το ερώτημα: Αυτοί που κατηγορούν τον Μελανσόν ότι κρατάει ίσες αποστάσεις από την Ακρα Δεξιά και το νεοφιλελεύθερο Κέντρο τι θα έκαναν αν ψήφιζαν στη Γαλλία και καλούνταν στον β’ γύρο να διαλέξουν ανάμεσα στη Λεπέν και τον Μελανσόν;

ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ το «αν»; Σίγουρα. Ωστόσο, έχουμε ορισμένες ενδείξεις που μας βοηθούν να οδηγηθούμε σε κάποιες εκτιμήσεις.

ΜΕ ΒΑΣΗ αυτά που λένε για τους δύο επικίνδυνους για τη δημοκρατία δημαγωγικούς λαϊκισμούς μπορούμε να υποθέσουμε βασίμως ότι οι περισσότεροι θα προβληματίζονταν ανάμεσα στο λευκό, το άκυρο και την αποχή.

ΜΕΡΙΚΟΙ θα ψήφιζαν τον Μελανσόν βρίζοντας και με το μανταλάκι στη μύτη και κάποιοι τη Λεπέν επειδή θεωρούν πως η Αριστερά σε όλες τις εκδοχές της είναι μεγάλη (η μεγαλύτερη) απειλή για τη Δημοκρατία.

ΕΥΤΥΧΩΣ γι’ αυτούς το ερώτημα είναι θεωρητικό. Η Ιστορία τούτη τη φορά δεν έκανε τις γνωστές πανουργίες της. Κρίμα, γιατί θα έπεφτε πολύ γέλιο…».

***

ΔΕΝ είναι και τόσο ρητορικό το δίλημμα που έθεσε με το άρθρο του ο Τάσος Παππάς τι θα γινόταν αν στο δεύτερο γύρο με τη Λεπέν ήταν ο Μελανσόν.

ΕΥΤΥΧΩΣ πάντως που τελικά τέτοιο δίλημμα δεν προέκυψε και σήμερα επαίρονται εκ του ασφαλούς όσοι ψήφισαν Μακρόν θεωρώντας ότι δικαιώθηκαν με την επιλογή τους.

ΠΟΣΟ δικαιωμένη θα είναι αυτή η επιλογή είναι νωρίς βέβαια για να ειπωθεί.

ΓΙΑ κάποιους πάντως ισχύει η άποψη που ταιριάζει «γάντι» στην περίπτωση του Μακρόν πως είναι  «το μη χείρον βέλτιστον».

ΑΠΟ εκεί και πέρα βέβαια οι εγχώριοι οπαδοί του Μακρόν, ιδίως από της πλευράς της αξιωματικής αντιπολίτευσης σπεύδουν να τον συγκρίνουν με τον Σαρκοζί, θεωρώντας μάλιστα ότι μπορεί να είναι καλύτερός του.

ΠΡΟΦΑΝΩΣ σύγκριση ανάμεσα στο νέο πρόεδρο της Γαλλίας και στον πριν τον Ολάντ πρόεδρο, δεν μπορεί να γίνει, κι άλλωστε μην ξεχνάμε ότι ο θεωρούμενος και φίλος της Ελλάδας Σαρκοζί, μας «άδειασε» κανονικά στην περίπτωση του πρώτου μνημονίου.

ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να παραδεχθούμε πάντως ότι απέκτησε ένα μεγάλο πλεονέκτημα όταν παντρεύτηκε την Κάρλα Μπρούνι αλά αυτό δεν ωφέλησε διόλου την ελληνική πλευρά.

Ο ΜΑΚΡΟΝ που είναι ο νέος πρόεδρος είναι νωρίς ακόμα για να κρίνουμε τη θέση του έναντι της χώρας μας, υπερβολική αισιοδοξία ωστόσο δεν χρειάζεται.

ΝΑ ΜΗΝ ξεχνάμε άλλωστε πως και ο ίδιος το πρώτο που θα κοιτάζει είναι τα συμφέροντα της χώρας του.

ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ δεν είναι;

113 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply