ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η ανάγκη εθνικής ομοψυχίας και «άλλα ηχηρά» χθες και σήμερα!

0

ΕINAI ΠΡΟΦΑΝΕΣΤΑΤΗ η κρισιμότητα των επόμενων τριάντα ημερών. Τα εκκρεμή θέματα που θα πρέπει να διευθετηθούν στο διάστημα αυτό είναι σοβαρά και οι συνθήκες υπό τις οποίες θα κινηθεί η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι οι καλύτερες δυνατές.

ΚΑΙ ΟΜΩΣ αυτήν τη φορά η διαπραγμάτευση δεν μας βρήκε με την πλάτη στον τοίχο. Εχουμε παρουσιάσει προόδους, οι οποίες υπερέβησαν τις προβλέψει των εταίρων μας. Αλλά και τις δικές μας προσδοκίες, εδώ που τα λέμε.

ΩΣΤΟΣΟ, η τρόικα μας δείχνει και πάλι τα δόντια της. Δικαιολογημένα για κάποιες υστερήσεις μας, αλλά αδικαιολόγητα για τις διαστάσεις του δημοσιονομικού κενού, που αποτελεί και την κρισιμότερη παράμετρο της διαπραγμάτευσης.

ΚΑΙ δυστυχώς, η τρόικα δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα. Ούτε και οι κάποιες νομοθετικές εκκρεμότητες, όπως το νομοσχέδιο για τη φορολόγηση των ακινήτων, που εύλογα προβληματίζουν την κυβέρνηση μήπως και προκαλέσουν ακόμη και κυβερνητική κρίση.

ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ πρόβλημα για τη δικομματική κυβέρνηση είναι το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι έχει εξαντληθεί η ανοχή αλλά και η αντοχή της συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού λαού.

ΟΠΩΣ και σημαντικού αριθμού βουλευτών τόσο από τη ΝΔ όσο και από το ΠΑΣΟΚ, των οποίων ο προβληματισμός για την πολιτική τους καριέρα συμπορεύεται ή ίσως και να προηγείται της αγωνίας τους για την ευόδωση της εθνικής προσπάθειας εξόδου από την κρίση.

ΜΕΧΡΙ και εκρηκτικό μπορεί να χαρακτηριστεί το μείγμα όλων αυτών των δεδομένων. Και είναι αυτονόητο ότι ο τρόπος με τον οποίο θα τα διαχειριστεί η κυβέρνηση δεν θα πρέπει να προκαλέσει εντάσεις, ούτε και να προκληθούν κίνδυνοι ρήξης.

ΑΛΛΩΣΤΕ, τα όπλα μας είναι ισχυρά και οφείλουμε να τα αξιοποιήσουμε, αναπτύσσοντας την επιχειρηματολογία μας με πειστικότητα και αποφασιστικότητα.

ΘΑ ΗΤΑΝ ευτύχημα αν η κρισιμότητα των επόμενων ημερών συντελούσε ώστε όλες οι πολιτικές δυνάμεις που επιθυμούν την παραμονή της χώρας στο ευρώ να διαμορφώσουν ένα κοινό μέτωπο, όπως έχει συμβεί με τις άλλες τρείς χώρες, που ήδη ετοιμάζονται να απαλλαγούν από τον ασφυκτικό μνημονιακό εναγκαλισμό.

ΑΛΛΑ εδώ είναι Ελλάδα και η ομοψυχία δεν είναι από τις αρετές που μας διακρίνουν».

***

ΜΗΝ ανησυχείτε, πρόκειται για τον κύριο άρθρο στο «Έθνος της Κυριακής» στις 17 Νοεμβρίου 2013!!

ΑΥΤΟ βέβαια δεν σημαίνει πως τρεισήμισι χρόνια μετά τα όσα στο άρθρο αναφέρονται έχουν χάσει την επικαιρότητά τους.

ΜΑΚΑΡΙ να είχε συμβεί κάτι τέτοιο, αλλά δυστυχώς δεν συμβαίνει.

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ πλέον στο Μάιο του 2017 και δυστυχώς το περιεχόμενο του άρθρου παραμένει επίκαιρο.

 ΚΙ ΟΜΩΣ πέρασε αρκετός καιρός από τότε που γράφτηκε και πολλά έχουν αλλάξει αναπόφευκτα.

ΑΥΤΟ που δεν έχει αλλάξει είναι η θέση της Ελλάδας μέσα στην κρίση καθώς χορεύει στους ρυθμούς των Μνημονίων που το ένα διαδέχεται το άλλο και ήδη βρισκόμαστε αισίως στο τέταρτο σε ποιός ξέρει πόσα θα ακολουθήσουν ακόμα ώσπου να ορθοποδήσουμε.

ΠΡΟΣ το παρόν πάντως αυτό το ενδεχόμενο μοιάζει να είναι πολύ μακρινό κι αυτό βέβαια δεν είναι καθόλου ευχάριστο.

***

ΚΙ ΕΝΩ συμβαίνουν τόσα και τόσα γύρω μας, εμεί στη Μεσσηνία ασχολούμαστε με τις δηλώσεις του Καμμένου με αφορμή το θέμα του στρατοπέδου και τα παράπλευρα «σκάγια» σε Μητροπολίτη, Σαμαρά και Νίκα.

ΑΣΦΑΛΩΣ και δεν κολακεύει κανέναν αυτή η ιστορία και έχει περισσέψει μεγάλη δόση υποκρισίας ένθεν και ’κείθεν των πλευρών και σε αυτό το ζήτημα όπως και σε τόσα άλλα δυστυχώς.

***

ΣΤΟ ΣΥΡΙΖΑ Μεσσηνίας τα κατάφεραν τελικά και συγκρότησαν τη νέα Νομαρχιακή Επιτροπή, με δίδυμο επικεφαλείς τον Τάσο Πολυχρονόπουλο και την Μαρία Βεργινάδη εναλλάξ.

ΗΤΑΝ ό,τι καλύτερο μπορούσε να προκύψει και σίγουρα πολύ καλύτερη ως λύση από τη δια βοής εκλογή του προέδρου της ΝΟΔΕ Μεσσηνίας και τις δια πιέσεων παραιτήσεις των συνυποψηφίων της, αν θυμάστε.

ΤΟ ΘΥΜΙΖΩ απλώς για να μην ξεχνιόμαστε.

***

ΠΕΡΑΣΕ κατά πλειοψηφία από το Δημοτικό Συμβούλιο η πρόταση για τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη της  Καλαμάτας , ενώ αποδείχτηκε περίτρανα και αυτή τη φορά ότι ο λεγόμενος δημόσιος διάλογος, όπου έγινε, ήταν προσχηματικός και μόνο για τους τύπους και όχι για την ουσία.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ περίεργη βέβαια αυτή η κατάσταση, αλλά είναι καιρός να μας προβληματίσει: «γιατί δεν είναι».

ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ συνηθίσει οι λογής αρμόδιοι στον ουσιαστικό διάλογο και ως εκ τούτου πορεύονται στην πολιτική πορεία των παράλληλων μονολόγων

ΩΣ πότε όμως;

109 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply