ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ο Μητσοτάκης στην κρίση της Ιστορίας

0

«ΜΙΑ ολόκληρη εποχή πήρε μαζί του ο πρώην πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, που έφυγε στα ενενήντα εννέα του χρόνια. Μια εποχή μύθων και μεγάλων πολιτικών ανδρών.

ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΟ, μεγάλο πολιτικό μέγεθος και ζυμωμένος σε έναν ολόκληρο αιώνα, συνδέθηκε, ταυτίστηκε και καθόρισε τη νεότερη πολιτική ιστορία του τόπου και πέραν των διαφωνιών, αντιρρήσεων, κριτικής, ενίοτε και μεγάλων πολιτικών συγκρούσεων που προκάλεσε ανήκει στην χορεία εκείνων που συνέβαλαν στην εμπέδωση της Δημοκρατίας στη χώρα μας.

ΣΥΝΘΕΣΗ, μετριοπάθεια και ρεαλισμός μέχρι κυνισμού είναι τρία στοιχεία που μπορεί κάποιος να διακρίνει στην πορεία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

ΘΑ ΗΤΑΝ άδικο επίσης να μην υπογραμμιστεί η τεράστια συνεισφορά του στην οργανική ένταξη και σχέση της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τους θεσμούς της.

Η ΝΕΟΤΕΡΗ Ιστορία θα αποτιμήσει τους κύκλους και τις διαφορετικές εποχές που ο εκλιπών πρωταγωνίστησε άλλοτε θετικά και άλλοτε πάλι όχι και άρα και την παρουσία του ιδίου.

ΤΟ ΒΕΒΑΙΟ είναι πως σύσσωμο το δημοκρατικό πολιτικό τόξο αναγνωρίζει πως μιλώντας για εκείνον και τη γενιά του περιγράφεται ένα άλλο επίπεδο πολιτικής, συγκρότησης και καλλιέργειας στο κομμάτι των ιδεών και της εφαρμογής τους.

ΒΕΒΑΙΩΣ, τα προβλήματα που και εκείνη η γενεά – και άρα ο Μητσοτάκης – επιχείρησαν να λύσουν είναι πάλι παρόντα. Παρότι ο αιώνας άλλαξε. Η επικράτεια όμως των κεκτημένων που σήμερα αναμετρώνται, οι διαφορετικές πλατφόρμες, υπήρξε και δική του υπόθεση.

ΕΧΕΙ και τη δική του σφραγίδα. Σε μια συγκυρία που αναζητείται σύνθεση και συναίνεση, ο Μητσοτάκης ήταν ένας εξ αυτών που τα έζησαν όλα και μερίμνησαν να αμβλυνθούν οι διαιρέσεις».

***

 ΚΥΡΙΟ άρθρο με τον τίτλο «Ιστορία», για Κωνσταντίνο Μητσοτάκη από τα «Νέα», που σε άλλες εποχές και τότε που ζούσε ο δημιουργός του ΔΟΛ, είχαν συγκρουστεί κατ’ επανάληψη μαζί του.

ΑΥΤΑ όμως θεωρούνται μακρινό παρελθόν πλέον και εντέχνως αποσιωπώνται.

ΜΕΝΕΙ να τα θυμούνται μόνο όσοι διατηρούν ακέραιη τη μνήμη τους και δεν ξιπάζονται επικαλούμενοι τη λήθη για λόγους δήθεν αστικής αβρότητας.

ΠΕΡΑ από την απώλεια του ανθρώπου όμως, κατανοητή ασφαλώς σε συναισθηματικό επίπεδο, υπάρχουν και τα πεπραγμένα  του εκλιπόντος πέρα από τις λογής αγιογραφήσεις που γενναιόδωρα πρόσφεραν στη μνήμη του, φίλοι και αντίπαλοι.

Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ δεν  ήταν άγιος, ούτε  η πολιτική του εξαγνίζεται με όλα αυτά τα μεταθανάτια εμετικά λιβανίσματα που γίνονται με αφορμή το θάνατό του.

ΑΝ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ όλα αυτά που είδαν το φως της δημοσιότητας για τον εκλιπόντα αυτές τις μέρες θα πιστέψουμε ότι ζούμε σε άλλη χώρα.

ΓΙΑ ΑΛΛΗ μια φορά περίσσεψε η υποκρισία και οι λιβανωτοί που άλλωστε στον ίδιο τίποτα δεν προσθέτουν και μάλλον θα χλεύαζε αν μπορούσε, όλο αυτό το σκηνικό που στήθηκε για την απουσία του.

ΟΤΙ ήταν πρωταγωνιστής στην εποχή του, δεν αμφισβητείται βέβαια, ακόμα κι όταν η πλάστιγγα έγερνε προς την αρνητική πλευρά.

ΚΑΙ βέβαια δεν είναι καθόλου τυχαίο που ασχολούμαστε ακόμα μαζί του.

ΑΛΛΩΣΤΕ οι δοσοληψίες με την ιστορία τώρα αρχίζουν και σε αυτήν «συγχωροχάρτια» δεν χωράνε, όσο κι αν αμβλύνονται οι αντιπαραθέσεις και οι διαφορές απόψεων.

Θανάσης Παντές

53 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply