ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η εκδήλωση τιμής και μνήμης για το Μούτση στην Αυλώνα και η απουσία της αυτοδιοίκησης

0

Σε κλίμα συγκίνησης η Αυλώνα τίμησε, το Σάββατο 3 Ιουνίου, τη μνήμη ενός εκ των σημαντικότερων ευεργετών της,  του Δημητρίου Βουδούρη,  γνωστού ως Μούτση,  που πριν 56 χρόνια υδροδότησε το χωριό,  κατασκευάζοντας δίκτυο και υδραγωγείο και απαλλάσσοντας,  γυναίκες, άνδρες και παιδιά εκείνης της εποχής από νεροκουβάλημα!

Μια οφειλόμενη αναγνώριση της μεγάλης προσφοράς του Μούτση, μετά από πρωτοβουλία της «ΦΩΝΗΣ» και Οργανωτικής Επιτροπής Αυλωνιτών, 54 χρόνια μετά την αυτοθυσία του.

Επιμνημόσυνη δέηση στον φροντισμένο τάφο του παρουσία πολλών Αυλωνιτών όλων των ηλικιών,  καθ’ ότι Ψυχοσάββατο,  ένα ποτήρι κρασί στη μνήμη του και διανομή ειδικής έκδοσης από τη «Φ», την οποία συνέγραψε ο Αμβρόσιος Καρατζάς, και ξετυλίγεται η ζωή, το κοινωφελές έργο, το ανορθόδοξο τέλος, ενώ αναλύονται  οι συνθήκες που  οδήγησαν στην αυτοκτονία ένα σπουδαίο, ανιδιοτελή και πολυτάλαντο άνθρωπο που έβαλε τη σφραγίδα στη μεταπολεμική Αυλώνα, την οποία υδροδότησε, ηλεκτροδότησε  και διαμόρφωσε την πλατεία της με προσωπική δουλειά, ακόμη και χρηματοδότηση με δανεικά χρήματα, κάτι που στάθηκε μοιραίο για την ίδια του τη ζωή.

ΠΟΛΙΤΙΚΟ  ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

Στη συνέχεια στο «ταβερνείο της Αρετής» στην πλατεία του χωριού έγινε εκδήλωση -πολιτικό μνημόσυνο για τον Μούτση,  όπου οι ομιλητές, αλλά και πολλοί από  τους παρευρισκόμενους αναφέρθηκαν στις πτυχές της προσωπικότητάς και της δράσης του ανθρώπου που κυριολεκτικά άλλαξε τα δεδομένα της καθημερινής ζωής στην Αυλώνα.

Μίλησαν ο Θαν. Τσαμούλης που καλωσόρισε όλους και αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία της «Φ» και της Οργανωτικής Επιτροπής για την διοργάνωση της εκδήλωσης, επισημαίνοντας ότι η απόδοση τιμής στη μνήμη και η αναγνώριση  της μεγάλης προσφοράς του Μούτση είναι μια πράξη που άργησε πολύ, ενώ σχολιάζοντας τις συνθήκες υπό τις οποίες ο Μούτσης έφθασε στην αυτοκτονία παραπέμπουν σε κινηματογραφικό θρίλερ.  Τέλος, αναρωτήθηκε αν έχουν αλλάξει ιδιαίτερα στο χωριό οι νοοτροπίες και η αντιμετώπιση ανθρώπων με κοινωνική δράση και προσφορά, ενώ ζήτησε από όλους να συμμετάσχουν ενεργά σε πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις γιατί στα δύσκολα χρόνια της κρίσης θα πρέπει το χωριό να αντέξει και να κρατηθεί ζωντανό.

Ο Α. ΚΑΡΑΤΖΑΣ

karantzas

Ο Αμβρόσιος Καρατζάς, ο οποίος συνέθεσε τα κομμάτια του παζλ της πολυκύμαντης ζωής του Μούτση και συνέθεσε μαρτυρίες, πληροφορίες, ενθυμήματα και άλλα στοιχεία της έρευνας, συγγράφοντας το βασικό κείμενο της έκδοσης «Μούτσης, ο “Πρίγκιπας” του Βαρικού», αναφέρθηκε στις πτυχές της ζωής του Μούτση.  Ενός ανθρώπου –συμβόλου, που όπως είπε:  «ήταν ένας ήρωας, ωστόσο η συνεισφορά του δεν αναγνωρίστηκε,  και ας   θυσιάστηκε για το χωριό του. Άλλωστε, ηθικοί αυτουργοί για την αυτοκτονία του ήταν οι σύγχρονοί του, ορισμένοι καθοδηγητές της κοινής γνώμης, που υπήρξαν αχάριστοι και αγνώμονες, και τον έστειλαν κυριολεκτικά άψαλτο!!!» και συνέχισε: «Ο Καζαντζάκης στο έργο του «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» αναδεικνύει τον άνθρωπο  σύμβολο που  αγωνίζεται υπέρ του ανθρώπου, της ελευθερίας του και της καλυτέρευσης των συνθηκών και αξιών του. Στο τέλος όμως καταδιώκεται, βασανίζεται και θυσιάζεται υπέρ αυτών. Για όσους έχουν διαβάσει αυτό το έργο, είναι πολύ εύκολο να διακρίνουν τους ήρωες του Καζαντζάκη στην κοινωνία της Αυλώνας εκείνης της εποχής. Η κοινωνική αχαριστία  εκφράζεται μέσα από τους άρχοντες και τους καθοδηγητές της κάθε εποχήςΑυτοί  είναι οι  σύγχρονοι Φαρισαίοι που ξανασταυρώνουν τον Χριστό, τον οποίο όμως υποκριτικά προσκυνάνε  και ερμηνεύουν την διδασκαλία του με τα δικά τους μέτρα και σταθμά.»

Με την ομιλία του διέτρεξε την πορεία του Μούτση, τη σχέση του με τους συνεργάτες του και τους νέους της εποχής αλλά και όσα συνέβησαν τότε που σημάδεψαν την Αυλώνα αρνητικά και που μέχρι σήμερα έμεναν στη σιωπή και στο σκοτάδι.

Ο Π. ΚΑΡΑΝΔΡΕΑΣ

karandreas

Ο Παναγιώτης Καρανδρέας, που ως 25χρονος νέος την εποχή δράσης του Μούτση στην Αυλώνα είχε ζήσει όλες τις δημιουργικές του πρωτοβουλίες και τις πρωτοπόρες ιδέες που μοιράζονταν με τους νέους, οι οποίοι τον αποκαλούσαν «πρύτανη» και στήριξαν τις προσπάθειές του γιατί, όπως είπε, πρώτη φορά ένας άνθρωπος ασχολιόταν με τους νέους, τους έκανε παρέα, τους συμβούλευε και τους δίδασκε πως με την εθελοντική προσφορά και εργασία θα βοηθούσαν το χωριό και τον εαυτό τους.

Μάλιστα ο Παν. Καρανδρέας, περιέγραψε με λεπτομέρειες την ημέρα της αποχώρησης του Μούτση από χωριό και τους υπαινιγμούς, όταν αποχαιρετούσε τον πατέρα του Διαμαντή στο σπίτι, για την πορεία του, με εμφανή τα σημάδια πίκρας και απογοήτευσης για την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί και την ψυχολογική καταπίεσή του, από τους «παράγοντες» της εποχής.

Ο ΔΗΜ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ

boydoyris

Ο συνονόματος του αείμνηστου Δημήτρη Βουδούρη (του Θύμιου) με ιδιαίτερα συγκινητικό τρόπο περιέγραψε προσωπικές στιγμές με τον Μούτση, που θεωρούσε τους νέους της εποχής «φιλαράκια» του και το εννοούσε με την παρέα του, τις συμβουλές του και τη συμπεριφορά του, διαμορφώνοντας νέες ισορροπίες στο χωριό και καλλιεργώντας κοινωνική συνείδηση, εθελοντισμό και καινοτόμες ιδέες, σπάνιες για την πολυτάραχη πολιτικά και κοινωνικά εποχή.

Έκανε μια αναδρομή στη ζωή του Μούτση και τις ανησυχίες του και από τα εφηβικά του χρόνια (πριν το 1920) που έδειχναν την ευστροφία του και τις επιστημονικές του αναζητήσεις.

Αναφέρθηκε σε «πείραμα» του Μούτση, συγκέντρωσης της ενέργειας των αστραπών στο Βαρικό με μια ιδιαίτερη εγκατάσταση συσσώρευσης, την οποία χτύπησε κεραυνός και γκρέμισε τη μάντρα που είχε στήσει.  Επίσης αναφερόμενος στην εφευρετικότητά του, αναφέρθηκε σε άλλο «πείραμα» του Μούτση, που μπορούσε να υποκλέπτει και να «ακούει» συνομιλίες από το καλώδιο της τηλεφωνίας με άλλη ιδιοκατασκευή «τρελαίνοντας» το δίκτυο και τις αρχές εκείνης της εποχής, κάτι που στοίχισε την καταδίκη του και χρειάστηκε επέμβαση άνωθεν μέσω γνωριμιών της οικογένειας για να… καθαρίσει!

Σημείωσε ακόμη τη συμμετοχή του Μούτση στους πολέμους, τις σπουδές του και την εν γένει δημόσια παρουσία του, δακρύζοντας πολλές φορές και μη μπορώντας, όπως είπε, αν ξεπεράσει ποτέ το βάρος από το ανορθόδοξο τέλος του.

ΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΜΟΥΤΣΗ

Ιδιαίτερες ήταν οι αναφορές όλων των ομιλητών στη σημαντική δουλειά και προσφορά των Δημητρίου Αδάμ Κολέτσου και Αριστείδη Γιαννίκου Βουδούρη, συνεργατών του Μούτση, που τους είχε σαν παιδιά του. Μαζί στη δουλειά, μαζί στην παρέα και την καθημερινή ζωή.  «Δούλευαν ήλιο με ήλιο», αναφέρθηκε χαρακτηριστικά, όπως και οι εθελοντές για την διάνοιξη με τον κασμά πολλών μέτρων του κεντρικού αγωγού ύδρευσης από τον Λεύκο μέχρι τη δεξαμενή και συνέχεια το εσωτερικό δίκτυο του χωριού, όπου τοποθετήθηκαν κοινόχρηστες βρύσες απαλλάσσονται τις γυναίκες από το καθημερινό μαρτύριο του νεροκουβαλήματος Αναφορές έγιναν επίσης και στους ευεργέτες του χωριού Πήτερ Βουδούρη και Ευθύμιου  Κώνσταντου, καθώς και του Συλλόγου Αυλωνιτών κατά τα πρώτα χρόνια λειτουργία του, υπό την προεδρία του Γ. Γεωργακά. Μάλιστα οι ομιλητές δεσμεύτηκαν να φωτιστούν και αυτές οι προσωπικότητες,  καθώς και άλλες με σημαντική κοινωνική και οικονομική προσφορά για την Αυλώνα των μεταπολεμικών χρόνων.

ΕΛΑΜΨΑΝ» ΔΙΑ  ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥΣ…

Σε μια τέτοια  εκδήλωση τιμής και μνήμης για έναν άνθρωπο με μεγάλη προσφορά στην Αυλώνα, θα περίμενε κανείς να συμμετάσχουν και οι εκπρόσωποι της Αυτοδιοίκησης.  Σε μια τέτοια εκδήλωση με δημόσια πρόσκληση η Δημοτική Αρχή έλαμψε διά της απουσίας της και ούτε καν εκπροσωπήθηκε.

Αλήθεια, γιατί ο αντιδήμαρχος Γιώργος Τσακανίκας και ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Γιάννης Λαμπρόπουλος, απουσίασαν τόσο κατά την επιμνημόσυνη δέηση στον τάφο του, όσο και από το πολιτικό μνημόσυνο στην Αυλώνα, παρ’ ότι βρέθηκαν λόγω Ψυχοσάββατου στο κοιμητήριο και αργότερα στο χωριό;

Τόσο ασυγκίνητος έμεινε ο Δήμος Τριφυλίας για μια εκδήλωση τιμής και μνήμης, την οποία θα όφειλε να διοργανώσει, ως αναγνώριση της προσφοράς και αυτοθυσίας του Μούτση για το κοινωνικό σύνολο;  Φαίνεται όμως ότι για τους εκπροσώπους του Δήμου στην Αυλώνα προτεραιότητα έχουν τα πανηγυράκια ψηφοθηρίας, η άρνηση και οι διχαστικές κινήσεις σε τέτοιο βαθμό που η στασιμότητα και η οπισθοδρόμηση του χωριού να είναι πανθομολογούμενη. Παντελής έλλειψη έργων στο χωριό και την περιοχή, αδράνεια, άρνηση συνεργασιών και τελικά οπισθοδρόμηση,  την οποία πρόσφατα είχε στιγματίσει ακόμη και ο Σύλλογος Αυλωνιτών, παρ’ ότι κατά καιρούς λειτουργεί ως «υποκατάστημα» των τοπικών παραγόντων και κομματαρχών, που ό,τι δεν εκπορεύεται από τους ίδιους το απαξιώνουν, το υποβαθμίζουν και το σαμποτάρουν, παρασύροντας όποιον μπορούν με αποπροσανατολιστικό και διχαστικό λόγο. Κρίμα!

Αφήνουμε, βέβαια το Σύλλογο Αυλωνιτών, αφού τα τελευταία δέκα χρόνια, ασχολείται μόνο με… περισπούδαστα έργα στο χωριό,  όπως τη χρηματοδότηση του παράνομου σιντριβανιού το 2011, το οποίο… κατεδαφίστηκε «δημοσία δαπάνη» ως αυθαίρετο και παράνομο, ενώ εκκρεμεί και η πληρωμή των σχετικών προστίμων που επιβλήθηκαν από την Πολεοδομία!

Μάλιστα ο δήμαρχος Παν. Κατσίβελας, μερικές ημέρες μετά την εκδήλωση επισκέφθηκε την Αυλώνα για αυτοψία(!) στο κτίσμα που η ΕΦΑ Μεσσηνίας ζητεί να κατεδαφιστεί για την ανάδειξη και προστασία του μνημειακού ναού, κάτι στο οποίο οι τοπικοί αυτοδιοικητικοί παράγοντες αντιδρούν και ονειρεύονται ανακαινίσεις κάτι που το ΣτΕ έχει απαγορεύσει με τελεσίδικη απόφασή του.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ – ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

Ό,τι δεν έκαναν, επιδεικνύοντας αλαζονεία ακατανόητη οι εκπρόσωποι της Αυτοδιοίκησης και του Συλλόγου Αυλωνιτών, έκαναν πολλοί συμπατριώτες μας, τιμώντας τη μνήμη του Μούτση και συγχαίροντας τους διοργανωτές (εφημερίδα «ΦΩΝΗ» και Οργανωτική Επιτροπή) για την πρωτοβουλία τους.

Συγκεκριμένου ο συγγραφέας -λαογράφος Δημ. Κολέτσος με επιστολή του, η οποία διαβάστηκε, συνεχάρη τους διοργανωτές, αναφερόμενος στην προσφορά του Μούτση (με το μεγάλο γιο του οποίου ήταν συμμαθητές στο Δημοτικό τη δεκαετία του ’30) και υπενθυμίζοντας την σχετική αναφορά στο έργο του «Η Αυλώνα και τα τοπωνύμιά της» (έκδοση 1997 σελίδα 18).

Επίσης, σε επικοινωνίες τους με την Οργανωτική Επιτροπή, συνεχάρησαν για την πρωτοβουλία και την εκδήλωση, ο καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνος Ι. Βουδούρης,  εκπρόσωπος των Βουδουραίων συγγενών του Μούτση που ζουν στον Καναδά,  ο Κωνσταντίνος Κ. Κανελλόπουλος, πρώην Γραμματέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας, που ζει στην Πάτρα, καθώς και ο μικρότερος γιος του Μούτση, Μάριος, που επιθυμούσε να παρευρεθεί, αλλά δεν κατέστη δυνατό, λόγω προβλήματος υγείας της συζύγου του.  Ωστόσο επικοινώνησε με την Οργανωτική Επιτροπή μετά την εκδήλωση εκφράζοντας τα συγχαρητήριά του και τις ευχαριστίες του για την τιμή και την αναγνώριση της προσφοράς του πατέρα του, 54 χρόνια μετά την αυτοθυσία του.

Επίσης, πολλοί Αυλωνίτες που πληροφορήθηκαν μέσω Διαδικτύου για την εκδήλωση, εξέφρασαν τις ευχαριστίες τους και τα συγχαρητήριά τους, ζητώντας μάλιστα να τους αποσταλεί η  ειδική έκδοση για τον σημαντικό άνθρωπο και ευεργέτη Μούτση.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Κατά την εκδήλωση παρενέβησαν με χαιρετισμούς και αναφορές, ο Θανάσης Κυριαζής, πρώην πρόεδρος της Κοινότητας Σιδηροκάστρου και πρόεδρος του Λαογραφικού Ομίλου «Δημοσθένης Κάκκαβας», ο σκηνοθέτης και συγγραφέας Γιάννης Τυπάλδος, που αποτύπωσε στο φακό και την κάμερα σκηνές από τις εκδηλώσεις και ενδιαφέρθηκε να καταγράψει μαρτυρίες για τη ζωή και το έργο του Μούτση, ο Αριστείδης Χριστόπουλος, που έχει χρηματίσει και αντιπρόεδρος στην Κοινότητα Αυλώνας, καθώς και η Μαρία Κάπππου, αναφέρθηκαν σε γεγονότα της ζωής του χωριού, την εποχή του Μούτση, προσθέτοντας δικά τους ενθυμήματα.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε και ο εκπαιδευτικός και ιστορικός ερευνητής Τέλης Γκιουλής, επιδεικνύοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προσωπικότητα και το έργο του Μούτση, καθώς και ο Άλκης Χριστόπουλος, που ζει για πολλά χρόνια στη Μελβούρνη παραβρέθηκε στις εκδηλώσεις και εξέφρασε τα συγχαρητήριά του για την πρωτοβουλία της «Φ» και της Οργανωτικής Επιτροπής.

ΘΑΝ. ΤΣΑΜΟΥΛΗΣ

kosmos-2

253 Συνολικές προβολές, 2 Σήμερα

Leave a Reply