ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ο Σταύρος κι άλλοι σιδερένιοι

0

«”ΣΙΔΕΡΕΝΙΟΣ, Σταύρο!”. Ο αρχηγός του Ποταμιού έδωσε ένα σπάνιο μάθημα πολιτικού πολιτισμού. Δημοσιοποίησε τα της ασθένειάς του με τρόπο ευθύ, απαλλαγμένο από πολιτικάντικες συναισθηματικές φορτίσεις και, γι’ αυτό, αφοπλιστικά ανθρώπινο.

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ Θεοδωράκης βίωσε και αποφάσισε να μοιραστεί αυτό που είχε γράψει η «σκοτεινή κυρία των αμερικανικών γραμμάτων» Σούζαν Σόνταγκ: «Kαθένας μας γεννιέται κατέχοντας διπλή υπηκοότητα, μία στο βασίλειο των υγιών και μία στο βασίλειο των αρρώστων.

ΑΝ ΚΑΙ όλοι μας προτιμούμε να χρησιμοποιούμε μόνο το διαβατήριο του υγιούς, αργά ή γρήγορα καθένας μας υποχρεώνεται, τουλάχιστον για ένα χρονικό διάστημα, να πολιτογραφηθεί υπήκοος εκείνου του άλλου τόπου».

ΦΥΣΙΚΑ, η επιθυμία του για «διαφάνεια» σε μια τέτοια εύθραυστη στιγμή δεν τον θωράκισε πλήρως από κομματικές μικρότητες, ωμό bullying, ούτε καν από άκομψους πρωθυπουργικούς αστεϊσμούς.

ΑΝΕΚΟΨΕ, πάντως, τη σαρωτική ορμή της φημολογίας, των υποψιών, της συγκάλυψης. Του να κάνεις εισαγωγή για μια κρίσιμη χειρουργική επέμβαση και να σκέφτεσαι μήπως κάποιο μονόστηλο εφημερίδας «τσίμπησε» τη χθεσινή χλωμάδα σου ή μήπως κάποιος σε είδε στο ασανσέρ της κλινικής.

Η Α ΛΑ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ προσέγγιση είναι μία από τις πολλές τακτικές διαχείρισης της ασθένειας, της αδυναμίας, της τρωτότητας. Διότι, η αλήθεια είναι πως όταν τους χτυπήσει, οι επώνυμοι το παλεύουν ποικιλοτρόπως.

ΠΟΛΛΟΙ εξακολουθούν να επιλέγουν να το αποσιωπούν ή να το συγκαλύπτουν. Κάποιοι, επειδή το θεωρούν ιδιωτικό, άλλοι γιατί τρέμουν να ενδυθούν την ευαλωτότητά τους και να βγάλουν δημοσίως την μπέρτα του σούπερ ήρωα.

ΣΙΓΟΥΡΑ, τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι «απλοί» Ελληνες επιλέγουν να καταγράψουν το χρονικό της ασθένειάς τους (ο καρκίνος είναι το πιο δημοφιλές θέμα, διότι τουλάχιστον στην Ελλάδα παραμένει επαίσχυντα ταμπού, παρά τις υποκριτικές κορόνες περί του αντιθέτου).

ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ, λοιπόν, του tumour diary του πρωτοπόρου του είδους βρετανού δημοσιογράφου Ιβαν Νομπλ (ο οποίος έγραφε ανελλιπώς μέχρι την προτελευταία ημέρα της ζωής του (31/01/2005) διεκδικεί τον χώρο της, ας μου επιτραπεί, μια εγχώρια «Ca Lit» (λογοτεχνία του καρκίνου).

ΑΝΑΦΕΡΩ ενδεικτικά τα «Ξεγελώντας το θάνατο!» του Γιώργου Αθανασιάδη (εκδ. Αρμός), «Καλά και σήμερα» της Σοφίας Νικολαΐδου (εκδ. Μεταίχμιο) και «Εxtra Ball» του Γιάννη Βαλτή (εκδ. Ποταμός).

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ το κάνουν εν είδει ψυχαναλυτικής ίασης, κάποιοι σαν εφαλτήριο για ένα νέο (ακόμη και λογοτεχνικό) ξεκίνημα. Χωρίς, βέβαια, να απουσιάζουν και εκείνοι που κάνουν την αδυναμία τους επιθετικό ακτιβισμό».

***

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ από το άρθρο της Λένας Παπαδημητρίου με αφορμή το πρόβλημα υγείας του Σταύρου Θεοδωράκη στον οποίο και ευχόμαστε από καρδιάς σιδερένιος.

ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΑΣ πλήρως όσα στο άρθρο αναφέρονται, στέκομαι σε δύο από τα πρόσωπο που αναφέρονται σε αυτό και τυχαίνει να τα γνωρίζω.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για τους συγγραφείς Σοφία Νικολαΐδου και Γιάννη Βαλτή που τα βιβλία τους που αναφέρονται στο πρόβλημα της υγείας τους παρουσιάστηκαν και στην Καλαμάτα.

ΟΙ ΙΔΙΟΙ με τη στάση τους έδωσαν σημαίνοντα δείγμα αξιοπρέπειας και θέλησης γι’ αυτό και αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση.

ΟΠΩΣ βέβαια και ο αρχηγός του «Ποταμιού» που έγινε αφορμή  και για τα όσα σήμερα αναφέρονται σε αυτή τη στήλη.

Θανάσης Παντές

103 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply