ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ελλάδα: Η χώρα-χωριό(;)

0

«ΟΛΟΙ έχουμε κάποιον συγγενή που ανακάλυψε το Facebook με καθυστερημένη ορμή. Που πρώτα αγνοούσε, μετά σνόμπαρε και στο τέλος υποτάχθηκε και αυτός στη ροή των πραγμάτων.

ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ οι οποίοι, στην αρχή διστακτικά και έπειτα με το πάθος του ερασιτέχνη, σκαρφαλώνουν στον αχαρτογράφητο κόσμο των social media και τον κατακτούν με τη γοητευτική αφέλεια του παρωχημένου.

ΓΡΑΦΟΥΝ με κεφαλαία – που είναι το συνώνυμο της φωνής -, αναπαράγουν οτιδήποτε εμφανιστεί στο timeline τους – όσο πιο κραυγαλέο, τόσο το καλύτερο -, πληκτρολογούν σε κοινή θέα άβολα πράγματα σε νεότερους συγγενείς τους και γενικώς συμπεριφέρονται σαν να μην τους βλέπει ο κόσμος – ενώ τα social media είναι αυτό ακριβώς: η εικόνα που θέλουμε οι άλλοι να βλέπουν για εμάς.

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ δίκαιοι, ο Αλέξης Τσίπρας δεν ήταν ο μόνος, ούτε ο πρώτος. Από το «σε έναν χρόνο θα έχουμε δωρεάν WiFi, το έχω ψάξει» του Αντώνη Σαμαρά, μέχρι τις πρόσφατες καταστροφικές – λόγω έλλειψης τεχνογνωσίας – εκλογές της ΝΔ, από τον παλαιότερο «τεχνοφασισμό» του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τη λυσσασμένη μάχη των ψηφιακών στρατών-τρολ της Χρυσής Αυγής, η σχέση πολιτικής και τεχνολογίας εικονογραφείται ιδανικά με την μπλε οθόνη ενός κολλημένου υπολογιστή.

ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ. Η διάθεση της κυβέρνησης θα μπορούσε να περιγραφεί σαν την αίσθηση του χωριού. Να διευκρινιστεί πως δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό προς κάθε χωριό – είναι το σημείο εκκίνησης των περισσότερων κατοίκων της Αθήνας και όπως πάνε τα πράγματα θα είναι και ο προορισμός. Η αίσθηση του χωριού έχει να κάνει με την όλο και μεγαλύτερη απόσταση της Ελλάδας του 2015 από τον κανονικό, προηγμένο κόσμο.

ΕΝΩ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ κάποια προσχήματα έμοιαζαν να τηρούνται, πλέον η μετατροπή της Ελλάδας σε μια επαρχία είναι διάχυτη παντού. Κάθε κυβέρνηση το κάνει οχυρωμένη πίσω από τις ιδεολογίες της: ο Αντώνης Σαμαράς βρήκε κάλυψη πίσω από την Εκκλησία («αυτές οι εικόνες δεν θα κατέβουν ποτέ») και την αρχαία Ελλάδα με τον βομβαρδισμό ειδήσεων περί των ανασκαφών της Αμφίπολης.

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ δημιουργεί διαρκώς βολικούς εχθρούς, κυβερνά αντιπολιτευόμενος,  την ώρα που φορολογεί με πάθος. Και η απόσταση μεγαλώνει».

***

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ  από άρθρο του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου το Δεκέμβριο του 2015 από μια εποχή που ίσως να θεωρείται πια μακρινή τώρα που βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 2017.

ΠΑΡ’ ΟΛΑ αυτά τα όσα στο άρθρο αναφέρονται δεν παύουν να είναι επίκαιρα και να δείχνουν την αμετροέπεια που διαχρονικά χαρακτηρίζει τους πολιτικούς και που τους αφήνει εκτεθειμένους με τα όσα λένε και κάνουν και κυρίως με τις διαψεύσεις τους.

ΟΣΟ για το ερώτημα του τίτλου, η απάντηση αναζητείται αν και δυστυχώς ο «χωριατισμός» της χώρας θεωρείται δεδομένος άλλωστε πήξαμε πια στους λογής «πρωτευουσιάνους» και πλέον μόνο το «χωριό» θα μας σώσει.

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ βέβαια έχουν ακόμα χωριά, όσο για τους υπόλοιπους, άστα να πάνε.

 

Θανάσης Παντές

130 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply