ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Εκείνοι που φεύγουν: Χρήστος Κ. Καρατζάς και Γιαννούλα Θανασά

0

Την Κυριακή 9 Ιουλίου 2017 έφυγε από την ζωή ο Χρήστος Κωσταντίνου Καρατζάς. Ο Χρήστος γεννήθηκε στην Αυλώνα το 1933 και ήταν το πρώτο από τα πέντε παιδιά του Κώστα Καρατζά και της Ελισάβετ Χριστοπούλου από τα Σκλαβέϊκα. Ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία από τους εν ζωή Καρατζαίους της Αυλώνας.

Από έφηβος ήταν ζωηρός και ανήσυχος  παρόλο ότι την εποχή εκείνη (1945-1955) ήταν πολύ δύσκολες για την Ελλάδα και πολύ περισσότερο για τους νέους. Όλα έδειχναν ότι θα γίνει ένας καλός αγρότης μιας και δεν συνέχισε τις σπουδές.

Με την ενηλικίωσή του και μετά την στρατιωτική θητεία, φάνηκε ο δημιουργικός χαρακτήρας του και εκδηλώθηκαν οι επαγγελματικές ανησυχίες στην πράξη. Πολύ γρήγορα γνωστοποίησε την σχέση του και τον ερωτά του με την Γιαννούλα Χρήστου Θανασά  και την απόφασή τους να ανοίξουν το δικό τους σπιτικό παρά την έντονη διαφωνία της μάνας του. Η απόφασή του αυτή δημιούργησε βαθύ ρήγμα με τους γονείς του και ήταν η αιτία που  στερήθηκε  την αναλογία του από την πατρική περιουσία τα πρώτα χρόνια του έγγαμου βίου τους και η   μόνη περιουσία που διέθεταν οι δυο νέοι ήταν ένα μικρό χωράφι της Γιαννούλας, το γραμμόφωνο,  και η θέλησή τους για ζωή. Έτσι ξεκίνησαν την νέα τους ζωή, πραγματικά από το μηδέν, με ανύπαρκτες ευκαιρίες ακόμα και για ένα μεροκάματο. Σιγά – σιγά  ο πατέρας του, του έδωσε ότι του αναλογούσε από την πατρική περιουσία αλλά και πάλι ήταν λίγη. Ως νέος νοικοκύρης έδειξε πως   η αποκλειστική απασχόληση με τις αγροτοδουλειές  στο χωριό δεν τον ικανοποιούσε και  τα λίγα χωράφια και γιδοπρόβατα δεν ήταν αρκετά.  Ήταν από τους πρώτους που  αγόρασε   αγροτικό αυτοκίνητο στην Αυλώνα και έκανε μια μικρή επένδυση σαλιγκαροτροφίας στο χωριό. Παράλληλα έκανε περιστασιακά   και τον χασάπη και τον έμπορο τον μεταφορέα και ότι μπορούσε να του φέρει έσοδα.

Παρόλα αυτά η Αυλώνα δεν τον χωρούσε και έτσι πήρε την απόφαση στα σαράντα του να εγκατασταθεί στην Κυπαρισσία όπου  συνεργάστηκε με τους αδελφούς Καρανδρέα που είχαν ανοίξει εκεί νωρίτερα κρεοπωλείο και άλλες δουλειές.  Η συνεργασία τους κράτησε πέντε χρόνια. Ύστερα   ο Χρήστος  συνέχισε με άλλον συνεταίρο μέχρι που συνταξιοδοτήθηκε. Εν τω μεταξύ έφτιαξε σπίτι στο Καλονερό και εγκαταστάθηκε εκεί μόνιμα το 1986  μέχρι τον θάνατό του.

Όλα αυτά τα χρόνια είχε στήριγμα και συμπαραστάτη του  την αγαπημένη του Γιαννούλα που έφυγε  από την ζωή πρόσφατα. Άξια, εργατική και καλή νοικοκυρά η Γιαννούλα παρά την ορφάνια της από μικρή ηλικία  σχεδόν από τους δυο γονείς, κατάφερε να σταθεί επάξια στις πολύ δύσκολες συνθήκες της ζωής που αντιμετώπισαν  με τον Χρήστο και να ζήσουν μαζί πάνω από εξήντα χρόνια.

Μέχρι το 1974 που έμεινε ο Χρήστος στην Αυλώνα συμμετείχε στα κοινωνικά δρώμενα και στις εκδηλώσεις των τότε νέων  του χωριού ήταν πρωτοπόρος. Ήταν γλεντζές, τραγουδιστής και χορευτής  από τους πρώτους της γενιάς του. Το σπιτικό που είχαν ανοίξει με την Γιαννούλα στο πατρικό της σπίτι ήταν πάντα ανοιχτό για όλους. Εκεί κατέληγαν οι παρέες του Χρήστου και συνέχιζαν το γλέντι μέχρι το πρωί όταν  έκλειναν τα μαγαζιά του χωριού. Από τα νεανικά του χρόνια είχε ταυτιστεί με την ιδεολογία   και το ΚΚΕ, όπου παρέμεινε πιστός και ανεπιτήδευτος μέχρι το τέλος της ζωής του. Τα χρόνια της χούντας των συνταγματαρχών ο Χρήστος  είχε κριθεί ως επικίνδυνος και ήταν στο στόχαστρο των χωροφυλάκων και των ΤΕΑ του χωριού.

Η πρώτη εικόνα μου από τον Χρήστο ήταν όταν αφυπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία και επέστρεψε στην Αυλώνα το 1955. Φορώντας την στολή του Έλληνα στρατιώτη γύρισε ένα μεσημέρι  στο χωριό φέρνοντας μαζί του και ένα γραμμόφωνο σε βαλιτσάκι. Μετά τα  καλωσορίσματα άνοιξε την  ανατολική μπαλκονόπορτα του πατρικού σπιτιού, που είναι απέναντι από το δικό μου,  και  τοποθέτησε το γραμμόφωνο πάνω στο τραπέζι της σάλας. Αφού το  άνοιξε και το κούρδισε  έβαλε το μοναδικό δίσκο 78 στροφών που είχε μαζί του και άρχισε να παίζει το τραγούδι «Συννεφιασμένη Κυριακή». Αυτός ήταν ο Χρήστος σε όλη τη ζωή του. Ένας άνθρωπος γλεντζές, ανέμελος και πολλές φορές απρόβλεπτος, πέρα από τα καθιερωμένα του καθωσπρεπισμού, με άλλα λόγια ένας τύπος μποέμ. Με αυτή τη στάση και τον τρόπο ζωής  δημιούργησε πιστές φιλίες αλλά και μεγάλες  έχθρες.

Η τελευταία εικόνα μου ήταν  πριν μερικά χρόνια όταν τον είδα πάνω στο κρεβάτι του πόνου στο σπίτι του, ανήμπορο να μετακινηθεί και να  συγκεντρώσει ακόμα και την σκέψη του. Ένας πληγωμένος αετός!!! Τα τελευταία  δέκα χρόνια υπέφερε από σάκχαρο και άλλες σχετιζόμενες παθήσεις, για αυτό είχε περιορισμένες έως μηδενικές δραστηριότητες. Ωστόσο η αγαπημένη του Γιαννούλα έκανε τα πάντα να μετριάσει τις συνέπειες και να του φτιάχνει την διάθεση για την ζωή, μέχρι που εκείνη πέθανε πρώτη τον περασμένο Μάρτη αφήνοντας την φροντίδα του στην κόρη τους.

Ο Χρήστος και η Γιαννούλα απέκτησαν μία κόρη την Έλλη, που τους χάρισε έναν εγγόνι,  τους οποίους συλλυπούμαι για την απώλεια και των δύο  προσφιλών τους προσώπων.

Ας είναι αιώνια η μνήμη τους.

Αμβρόσιος Καρατζάς

339 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply