ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ο αείμνηστος Σωτήρης Λαμπρόπουλος (1951-2002): Το  πρότυπο του Κοινοτάρχη

0

lampropoulosΟταν ο Σωτήρης Λαμπρόπουλος, το 1992 και πριν εκλεγεί ακόμα Κοινοτάρχης της Αυλώνας(1994-1998), συμμετείχε και οργάνωνε, μαζί με άλλους όπως  ο Κώστας Καράμπελας, πρόεδρος Ομοσπονδίας Συλλόγων  «Επικούρειος Απόλλων», ο Γιάννης Χριστόπουλος, εκπαιδευτικός που είχε αντίληψη της περιοχής και είχε υπηρετήσει νωρίτερα στα Πλατάνια,  σε πρωτοβουλίες ανάδειξης της περιοχής, με τη διοργάνωση πεζοπορίας στη Νέδα, προβολής των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών  της και της αειφόρου ανάπτυξης μέσα από τα ευρωπαϊκά προγράμματα  (LEADER),  σχεδόν όλοι γελούσαν ειρωνικά για αυτές τις πρωτοβουλίες.

Στις πρωτοβουλίες αυτές θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί η στήριξη, ανάδειξη και συνεπής προβολή τους, στην εφημερίδα «ΦΩΝΗ» από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’80 και του περιοδικού «ΦΛΑΣ της Μεσσηνίας» από τη δεκαετία του ’90.

Άλλωστε, εδώ και δεκαετίες ο συμπατριώτης μας δημοσιογράφος Θανάσης Τσαμούλης έχει αποδείξει με τις αδιάκοπες προσπάθειες και την ενεργό συμμετοχή του, το ενδιαφέρον και την αγάπη του για το χωριό, αλλά και την πίστη του στις δυνατότητες επιβίωσης και περαιτέρω ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής.

synedrio-karatzas

Από το 2ο Αναπτυξιακό Συνέδριο στην Αυλώνα το 1996. Στο προεδρείο ο αείμνηστος Κοινοτάρχης Σωτήρης Λαμπρόπουλος με τον πρόεδρο του Σιδηροκάτρου Θανάση Κυριαζή. Στο βάθος ομιλητές στο Συνέδριο μεταξύ των οποίων ο καθηγητής Φιλοσοφικής Κωνσταντίνος Ι. Βουδούρης, ο δημοσιογράφος Θανάσης Χ. Τσαμούλης, ο εκπαιδευτικός Γιάννης Α. Χριστόπουλος και ο Δημήτρης Κυριαζής (Αστραπόγιαννος). Διακρίνεται επίσης η τότε γραμματέας της Αυλώνας Αναστασία Καπερώνη – Κολέτσου και ο εφημέριος (Αυλώνας τότε) π. Δημήτριος Λιακόπουλος και ο Τάσος Τσακανίκας. Μεταξύ των παρευρεθέντων ήταν και ο τότε αντιδήμαρχος Καλαμάτας Ντίνος Μακρόπουλος, ο επιχειρηματάις Βένος Κάκκαβας, ο Γιάννης Γεωργακάς του Μινιόν και πολλοί άλλοι εκπρόσωποι Φορέων και Κοινοτήτων της περιοχής.

ΣΤΟΧΟΣ Η ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΝΕΔΑΣ

Στόχος όλων ήταν να γίνει γνωστή η Νέδα, να αποτελέσει το όνομα της περιοχής και ταυτόχρονα μοχλός ανάπτυξης όλων των χωριών της. Τα επόμενα χρόνια, μετά από το 1994 που ο Σωτήρης εκλέχτηκε Κοινοτάρχης, οργανώνεται η διάβαση της Νέδας  με τη συμμετοχή πολλών Ορειβατικών Συλλόγων, πολλών επισκεπτών και λίγων όμως κατοίκων της περιοχής.

Με τη λήξη της πεζοπορίας γίνονται εκδηλώσεις  όπως το 1ο  Αναπτυξιακό Συνέδριο στα Πλατάνια το 1995, το  2ο  Αναπτυξιακό Συνέδριο στην Αυλώνα με κεντρικό σύνθημα «Η συμμετοχή όλων ελπίδα για το ξαναζωντάνεμα της περιοχής» με κεντρικό ομιλητή τον καθηγητή Κωνσταντίνο Ι. Βουδούρη το 1996. Το 1997 μετά την πεζοπορία  οργανώνεται η τιμητική  βράβευση επιφανών ανθρώπων της περιοχής όπως ο Γιάννης Γεωργακάς και Δημοσθένης Κάκκαβας, στην Αυλώνα. Έτσι δημιουργούνται  γεγονότα και  οι επισκέπτες  έχουν την ευκαιρία να διασκεδάσουν και να γνωρίσουν καλύτερα  την περιοχή αποκτώντας φιλικές σχέσεις με τους κατοίκους.

Το πόσο σωστή ήταν αυτή η πρωτοβουλία φάνηκε από τα αποτελέσματα των 25 χρόνων που παρήλθαν. Σχεδόν όλοι όσοι επισκέπτονται τα παρά-Νέδια χωριά της Τριφυλίας, τα επισκέπτονται χάριν της Νέδας και του φυσικού κάλλους που κρύβει στη διαδρομή της. Εκτός βέβαια των επισκεπτών, δεν υπάρχει νέος που να μην γνωρίζει ή να μην έχει ακούσει κάτι για την Νέδα. Χειμώνα-καλοκαίρι εκατοντάδες επισκεπτών κυρίως τα Σαββατοκύριακα επισκέπτονται την Νέδα και τις ταβέρνες που εν τω μεταξύ έχουν ανοίξει στα γύρω χωριά και τα κρατούν ζωντανά.

Εκ των υστέρων και άλλοι Σύλλογοι ή φορείς των γύρω χωριών οργανώνουν εκδρομές στην Νέδα, αλλά η κύρια και πιο ασφαλής και καλά προετοιμασμένη «διάβαση» οργανώνεται από την Τοπική Κοινότητα Αυλώνας και τον Σύλλογο Αυλωνιτών.  Βέβαια οι πολιτικάντηδες εκπρόσωποι και διοργανωτές της αυτοδιοίκησης εκμεταλλευόμενοι την μεγάλη σύναξη πολιτών – εκδρομέων, καταχρώνται την ανοχή τους για να  εκφωνήσουν «δεκάρικους» λόγους για την  αυτοπροβολή τους.

Ο  Σωτήρης Λαμπρόπουλος δεν είχε μόνο την ιδέα την οργάνωση και καθιέρωση της διάβασης της Νέδας, αλλά έχει προσφέρει πολλαπλό έργο στην Αυλώνα όντας Κοινοτάρχης αυτής της  μικρής κοινότητας του νυν μεγάλου Καλλικρατικού  Δήμου Τριφυλίας. Έργα όπως το αποχετευτικό δίκτυο του χωριού, η πλακόστρωση της πλατείας και άλλα, βελτίωσαν αισθητά τις συνθήκες ζωής και έθεσαν την σφραγίδα στην εικόνα του χωριού, όπως τη βλέπουμε μέχρι σήμερα.  Καλό θα ήταν η παρούσα Δημοτική Αρχή να  καταγράψει το έργο, τις πρακτικές  και την εν γένει  πολιτεία του αειμνήστου αυτού ευγενούς και ανιδιοτελούς τελευταίου Κοινοτάρχη της Αυλώνας  και να το προβάλλει ως σεμινάριο στους άσχετους,  ημιμαθείς και αδιάφορους εκπροσώπους της,  συμπεριλαμβανομένων   του δημάρχου και της στενής παρέας συμβούλων και παραγόντων, που με την παρουσία τους στη διοίκηση του Δήμου τον εμποδίζουν παντοιοτρόπως να προοδεύσει ή έστω να ακολουθήσει τους οργανωμένους δήμους της υπόλοιπης Ελλάδας.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΠΡΟΤΥΠΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ

Αυτό το έργο και η πρότυπη διαχείριση των κοινοτικών ζητημάτων, που αναγνωρίστηκε από όλους, πέρα από τα γενικά προσόντα και τον μειλίχιο, διαλεκτικό και βαθιά δημοκρατικό χαρακτήρα του οφείλεται στο ότι  ο Σωτήρης:

  • Πίστευε βαθιά ότι μπορεί να προσφέρει στο χωριό του.
  • Πριν ακόμα αποφασίσει να θέσει υποψηφιότητα για Πρόεδρος εξοικειώθηκε με την έννοια της Αυτοδιοίκησης καθώς και προετοιμάστηκε για την ενεργό ενασχόλησή του με το θεσμό και τις δομές λειτουργίας του ως Κοινοτάρχης.
  • Φρόντισε να μάθει καλά τον Κώδικα   Δήμων και Κοινοτήτων και την έννοια της Τοπικής και Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης.
  • Προσέγγισε και κατανόησε πολύ σύντομα  τον τρόπο λειτουργίας του θεσμού σε επίπεδο Διοίκησης, Οργάνωσης και Οικονομικής Διαχείρισης.
  • Είχε συνειδητοποιήσει  τον διευρυμένο κοινωνικά ρόλο τον οποίο οφείλει να υπηρετεί ο θεσμός της Αυτοδιοίκησης μέσα από την προώθηση    της Ανάπτυξης του Πολιτισμού, του Αθλητισμού και την ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης.
  • Συνεργάστηκε με τους επαγγελματίες, τους κατοίκους καθώς και με τον Σύλλογο του χωριού και όποιον άλλον μπορούσε να βοηθήσει την τοπική αυτοδιοίκηση, ενώ όλες σχεδόν οι αποφάσεις του Κοινοτικού Συμβουλίου λαμβάνονταν με ομοφωνία.
  • Έμαθε και εφάρμοσε με μεγάλη επιτυχία στην πράξη, όλες τις δυνατές πηγές εξεύρεσης πόρων για την ανάπτυξη του χωριού.
  • Και το βασικό ήταν ότι «κοιμόταν και ξύπναγε» με τις εκκρεμότητες του κοινοτικού έργου που είχε αναλάβει.
  • Δηλαδή ήταν ένας συνειδητός εργάτης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που έπεισε τους Αυλωνίτες για τις ικανότητές του και στηρίχτηκε στην μεγάλη και αξιοκρατική   επιλογή τους, και δεν εκλέχτηκε επειδή τον «φύτεψε» εκεί κάποιο κόμμα ή κάποιος παράγων!

Άξια λοιπόν οι Αυλωνίτες έδωσαν το όνομα του Σωτήρη την ετήσια διάβαση της Νέδας, σε ανάμνηση  της πρωτοβουλίας της Νέδας, αλλά και του μεγάλου έργου που άφησε στο χωριό. Διότι μετά τον τελευταίο Κοινοτάρχη  Σωτήρη, σχεδόν κανένα έργο δεν έγινε στο χωριό με πρωτοβουλία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, και φοβάμαι πως δεν  πρόκειται να ξαναγίνει τίποτα στο άμεσο μέλλον.

Δυστυχώς η Τριφυλία, παρόλο του ότι είναι από τις πιο πλούσιες περιοχές της πατρίδας μας, ατύχησε να  διοικείται τα τελευταία χρόνια από ανεπαρκείς και άσχετους δημοτικούς άρχοντες.  Είναι γενικά αποδεκτό πως τα καθήκοντα του Δημάρχου απαιτούν γνώση,  συνεχή επιμόρφωση, σκληρή δουλειά και ελεύθερο φρόνημα χωρίς βαρίδια και εξαρτήσεις. Τα κομματικά κατεστημένα, παρόλο που γνωρίζουν πως ο τόπος χρειάζεται ανθρώπους με αυτά τα προσόντα, προτείνουν και στηρίζουν για τα δημοτικά αξιώματα ακατάλληλους ανθρώπους    με κριτήρια συγγένειας ή αφισοκόλλησης, ενώ θα έπρεπε όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι  να έχουν συμμετάσχει σε ειδικά σεμινάρια επιμόρφωσης και κατάρτισης. Σίγουρα ένας από τους λόγους που η Ελλάδα, και ειδικότερα η Τριφυλία, πάει κατά διαόλου με βήματα σημειωτόν, είναι αυτός.

Αμβρόσιος Καρατζάς

 

766 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply