ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Eφυγε χθες από τη ζωή ο Δημήτρης Κυριαζής (Αστραπόγιαννος) – Μια πολυκύμαντη ζωή και ζωντανή ιστορία του τόπου!

0

Ο Δημήτρης Κυριαζής (Αστραπόγιαννος), ετών 97 και πάντοτε αειθαλής και πρωτοπόρος σε ιδέες προοδευτικές και πρωτοβουλίες αξιέπαινες, ήταν μια ιστορία ολόκληρη! Μια ιστορία ζωής που έκλεισε χθες το πρωί τον κύκλο της ήρεμα και γαλήνια στην Καλαμάτα, όπου τους τελευταίους μήνες εφιλοξενείτο στο «Παπαδοπούλειον».

Πολυκύμαντη η ζωή του, σπάνιο (για άνθρωπο εκείνης της εποχής προερχόμενο από τα κακοτράχαλα βουνά της ορεινής Τριφυλίας) το ταλέντο του, αξιοθαύμαστη η υπομονή του και η πίστη του σε ιδανικά και αξίες, υπήρξε για μένα ένας δάσκαλος σε όλα, μα πάνω απ’ όλα στη συνέπεια και την αγωνιστικότητα, χωρίς ιδιοτέλεια και σκοπιμότητες.  Τον γνώρισα από τα φοιτητικά μου χρόνια και η φιλία έμεινε άσβεστη, η συνεργασία ουσιώδης και πάντα ανιδιοτελής.  Μιλάγαμε συχνά στο τηλέφωνο (και καθημερινά σε παλιότερες εποχές) για τα χωριά μας, την Τριφυλία, τη Μεσσηνία και την Ελλάδα!  Βρισκόμαστε παλιότερα με φίλους αγαπημένους στην Ελαία, στης Βούλας της Λιβά, με τους αείμνηστους πλέον (Επαμεινώνδα Παπαδόπουλο, Σπύρο Ξιάρχο, Σοφία Φίλντιση, Διονύση Πιτταρά για να περιοριστώ μόνο σ’ αυτούς) και οι συζητήσεις για πολιτικά, ιστορικά, πολιτιστικά και κοινωνικά θέματα ατέλειωτες κάτω από το μεγάλο πεύκο!

Πάντα ήρεμος, αποφασιστικός, με επιχειρήματα, λάτρης του διαλόγου και με σεβασμό στην αντίθετη άποψη.  Ήταν και είναι πραγματικά ένας άνθρωπος αξιολάτρευτος, ειλικρινής, ανιδιοτελής, προσιτός και ανθρώπινος, είτε μιλάει με το φοιτητή, τον αγρότη, τον επαγγελματία, τον επιστήμονα ή τον πολιτικό.  Με επάρκεια και τεράστιο πνευματικό και κοινωνικό υπόβαθρο καθήλωνε τους συνομιλητές του, είτε συμφωνούσαν, είτε διαφωνούσαν!

Τον θυμάμαι στους αγώνες της μεταπολιτευτικής περιόδου να αγωνίζεται μαζί με άλλους συνεπείς συμπατριώτες μέσα από τους εθνικοτοπικούς συλλόγους ετεροδημοτών για τα προβλήματα της Τριφυλίας και της Μεσσηνίας, που ήταν πολλά και σύνθετα.  Πάντοτε ήταν ενωτικός, συνθετικός, ποτέ δεν έκανε προπαγάνδα, παρ’ ότι είχε και την επάρκεια και τη δύναμη!  Τον ενδιέφερε το κοινό καλό του τόπου και των ανθρώπων.  Γι’ αυτό αγωνιζόταν και πάντοτε έδινε βαρύτητα στη νέα γενιά.  Να αλλάξετε νοοτροπία, μου έλεγε, να συνεργάζεστε και ας διαφωνείτε, να είστε όλοι μαζί στα μεγάλα και μικρά προβλήματα.  «Η ισχύς εν τη ενώσει», ήταν ένα από τα πιστεύω του, όπως κι αυτό που με ιδιαίτερα συγκινητικό τρόπο εξέπεμψε κατά την εκδήλωση στο Σιδηρόκαστρο: «Ζητήστε την ευτυχία μέσα από την ευτυχία των πολλών, δεν υπάρχει ατομική ευτυχία όταν δυστυχεί η κοινωνία».

Η κίνησή του να προσφέρει στις επόμενες γενιές το σπίτι και τα προσωπικά υπάρχοντά του (κειμήλια, βιβλία, ενθυμήματα και εκδόσεις) στις επόμενες γενιές και στο χωριό του, επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.  Ο Κυριαζής, αν και άνθρωπος -πρωταγωνιστής μιας σκληρής και ηρωικής εποχής, με πολλές αντιθέσεις, διώξεις και διχασμούς, για τις οποίες πλήρωσε βαρύ τίμημα, ποτέ δεν γύριζε πίσω!  Το μέλλον του κόσμου είναι μπροστά, έλεγε.  Να μην ξεχνάμε, να προβληματιζόμαστε από το παρελθόν, αλλά ποτέ να μην μας διχάζει! Το «διαίρειν και βασίλευε» βολεύει μόνο τους πολιτικάντηδες και τους κομματικούς μηχανισμούς που επικράτησαν στο μεταπολιτευτικό πολιτικό τοπίο.  Ιδού τα αποτελέσματα, μου έλεγε ο Αστραπόγιαννος, πριν ξεσπάσει η κρίση.  Την «έβλεπε» να  έρχεται και μας παρότρυνε τους νεότερους, αλλά ποιός να ακούσει τα «κομμουνιστικά» κηρύγματά του  στις εποχές της… δανεικής ευτυχίας!  Δανεικής κι αγύριστης από τους κατέχοντες, την οποία όμως πληρώνουμε εδώ και επτά χρόνια, πρωτίστως (και αποκλειστικώς θα έλεγα) οι μη έχοντες.

Αλλά ας μη μακρηγορώ γιατί τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.  Ο Δημήτρης Κυριαζής, πολύτιμο κεφάλαιο της Εθνικής Αντίστασης, της Τριφυλίας και της Μεσσηνίας, με πλούτο γνώσεων και ιδέες, μετέδωσε μέσα από τις γραφές του και παρέδωσε στις νέες γενιές μέσα στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης και τη Βιβλιοθήκη, που μπορεί να αποτελέσουν μια κυψέλη πολιτισμού και κοινωνικού προβληματισμού για τον τόπο μας και ιδιαίτερα για την ορεινή Τριφυλία!  Μια περιοχή με πολλές δυνατότητες -δυστυχώς αναξιοποίητες – και προοπτικές αλλά και πολλά προβλήματα.  Εναπόκειται στους κοινωνικούς αγώνες των Τριφυλίων (από τα ορεινά χωριά) μέσα από ενωτικές πρωτοβουλίες και δράσεις να αναδείξουν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής και να δημιουργήσουν συνθήκες ανάπτυξης και «επιστροφής» της ζωής και της δημιουργίας στα χωριά μας.  Τότε θα έχουν δικαιωθεί οι αγώνες της ηρωικής, κατατρεγμένης και εν πολλοίς προδομένης γενιάς του Δημήτρη Κυριαζή και των άλλων φωτεινών προγόνων μας, που έδωσαν ό,τι μπορούσαν, ακόμη και τη ζωή τους για αξίες και ιδανικά, για μια ελεύθερη Ελλάδα του πολιτισμού και της δημιουργίας.  Μιας πορείας που ανακόπηκε βίαια, αλλά που δεν πρέπει να χαθεί το όραμα ώστε μέσα από νέους κοινωνικούς αγώνες να χτιστεί μια νέα Ελλάδα, ελεύθερη και κυρίαρχη!  Αυτοί οι αγώνες για μια νέα πορεία θα είναι εξίσου σκληροί και αδιάκοποι γιατί ο δρόμος προς την ελευθερία και το «ευ ζην» θα είναι μακρύς και δύσκολος.

Με αυτές τις σκέψεις έφυγα πέρυσι από το Σιδηρόκαστρο έμφορτος από συγκίνηση, αναμνήσεις και αισιοδοξία που μου μετέδωσε ο αειθαλής 96χρονος Δημήτρης Κυριαζής προτρέποντάς με: «Να οργανώνετε εκδηλώσεις, πολλές εκδηλώσεις σ’ όλα  τα χωριά. Ο κόσμος τις αγκαλιάζει και τις στηρίζει γιατί έχει ανάγκη από κοινωνικότητα και αισιοδοξία για τη ζωή και τη δημιουργία».

ΘΑΝ. ΤΣΑΜΟΥΛΗΣ

 

Υ.Γ.: Αυτά έγραφα μετά την εκδήλωση προς τιμήν του στο Σιδηρόκαστρο που ήταν και η τελευταία εν ζωή. Αύριο, ημέρα αποχαιρετισμού του στο αγαπημένο του Σιδηρόκαστρο, η τελευταία μας συνάντηση και οι εντυπώσεις του για την έγχρωμη «ΦΩΝΗ».

1,054 Συνολικές προβολές, 2 Σήμερα

Leave a Reply