ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Αιτία ο Γιώργος Καμίνης! 

0

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΟΣ κεραυνός εν αιθρία ήταν για τα κόμματα και κινήσεις της Κεντροαριστεράς, και κυρίως βεβαίως για τα φιλόδοξα ηγετικά της στελέχη, η απόφαση του δημάρχου Αθηναίων Γιώργου Καμίνη  να διεκδικήσει την ηγεσία του νέου φορέα της, που έχει προγραμματιστεί για  τον Οκτώβριο από τη βάση με ανοικτές διαδικασίες από τη ΔΗΣΥ (Δημοκρατική Συμπαράταξη).

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥfotopoylos-dhmhtrhs
μαθηματικού και συγγραφέα

ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ των προθέσεών του να εμφανιστεί ως Σωτήρας της τελευταίας στιγμής, της  πράγματι  χειμαζόμενης (παρότι θέρος) Κεντροαριστεράς Παράταξης, την ανακοίνωσε «κρυπτόμενος», σε άγνωστο θέρετρο, και είχε την τόλμη αλλά και την οίηση  να θέσει όρους και προϋποθέσεις, όπως: 1. Διαφάνεια 2. Ανοικτές Διαδικασίες 3. Όχι  ασφυκτικές προθεσμίες.
ΕΙΝΑΙ ΣΑΦΕΣ ότι ο ακόμη δήμαρχος θέλει να κερδίσει χρόνο, πριν υποχρεωθεί να δώσει σαφείς απαντήσεις για τις θέσεις του και τις  απόψεις του για τα μείζονα ζητήματα που απασχολούν τη χώρα στο κρίσιμο σταυροδρόμι που βρίσκεται σήμερα ο τόπος. Δια ταύτα απέφυγε την πεπατημένη, δηλαδή να καλέσει τους δημοσιογράφους στο ιστορικό γραφείο του της πλατείας Κοτζιά σε μια συνέντευξη Τύπου.
ΕΙΝΑΙ απολύτως βέβαιον, ότι τώρα ο κ. Καμίνης γνωρίζει καλύτερα όλων ημών ότι στο ιστορικό του Δήμου Αθηναίων, δεν αναφέρεται προηγούμενος δήμαρχος που  να εξελέγη για τρίτη θητεία, ή ορθότερα να διανοήθηκε να κατέλθει δια τρίτην φοράν υποψήφιος. Πόσο μάλλον, αφού η δεύτερη εκλογή του κ. Καμίνη στις 25 Μαΐου 2014, επετεύχθη (απέναντι στον εντελώς άγνωστο μέχρι τότε 34χρονο νεαρό Γαβριήλ Σακελλαρίδη του ΣΥΡΙΖΑ), με το οριακό ποσοστό 51,42%.
Παρ’ όλα ταύτα ο δήμαρχος είχε σπεύσει στις 17 Δεκεμβρίου 2016 πριν καν συμπληρώσει το ήμισυ της θητείας μέσα στο καταχείμωνο και Χριστουγεννιάτικα αυτή τη φορά, να προαναγγείλει στον Alfa ότι θα είναι πάλιν  και δια τρίτην φοράν υποψήφιος δήμαρχος το 2019, διότι του  είναι απαραίτητη άλλη μια πενταετία για να ολοκληρώσει το έργο του.
Και είναι σίγουρο ότι οι αντίπαλοί του στην κούρσα της διεκδίκησης της ηγεσίας θα του καταλογίσουν επιπολαιότητα,  πολιτική ανευθυνότητα και αφερεγγυότητα απέναντι στους πολίτες της Αθήνας που τον ψήφισαν για πέντε χρόνια, και επί πλέον ανικανότητα επιλογής στόχων, προτεραιοτήτων και αξιωμάτων.
ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ που θα πρέπει να απαντηθεί για το νέο Ενιαίο ή Πολυκομματικό φορέα όπως  επιμένουν ορισμένοι παλαιοκομματικοί
«πασόκοι», δεν είναι κυρίως η ταυτότητα,  ή τα βασικά χαρακτηριστικά του, αυτό το διατύπωσε  στο τελευταίο συνέδριο του περασμένου Ιουνίου
η σημερινή πρόεδρος του με τέτοιο τρόπο που ουδείς διατύπωσε αντιρρήσεις ή επιφυλάξεις.  Ιδού λοιπόν: «Το κόμμα μας θα εκφράζει τη μεγάλη πολιτική συμμαχία των Σοσιαλιστών, των Σοσιαλδημοκρατών, της Ανανεωτικής Αριστεράς, του Προοδευτικού και Μεταρρυθμιστικού Κέντρου και της Πολιτικής Οικολογίας».  Διερωτώμαι πόσοι εκ των παρόντων 5.000 συνέδρων αναρωτήθηκαν  το αυτονόητο, «τι απομένει άραγε για τον καημένο το ΣΥΡΙΖΑ;».
ΕΚΕΙΝΟ που απομένει να απαντηθεί σαφώς είναι το ζήτημα μιας «Συγκροτημένης Πολιτικής Συμμαχιών», και σ’ αυτό οι διαφωνίες τέμνουν εγκάρσια τα στελέχη και τα μέλη και των τριών κομμάτων (ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΚΙΔΗΣΟ) και των μη αμελητέων Κινήσεων Πολιτών  που συγκροτούν έως τώρα τη ΔΗΣΥ.
Η κ. Γεννηματά προσπάθησε να το εκφράσει, ανεπιτυχώς κατά τον γράφοντα, δια της γραμμής των ίσων και μεγάλων μάλιστα αποστάσεων  απέναντι στη ΝΔ και στο ΣΥΡΙΖΑ.
ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ τόνισε: «Μας χωρίζει άβυσσος με τις συντηρητικές πολιτικές που εκφράζει η ΝΔ, η οποία οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της και για την περίοδο 2004 – 09 του κ. Καραμανλή που οδήγησε στην κρίση. Ο δε κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ πρόδωσαν τους πολίτες που τους ψήφισαν, πρέπει να φύγει το συντομότερο αυτή η Κυβέρνηση, και είναι απαραίτητη η στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και της λογικής που εκφράζει».
Και για να το εξευρωπαϊσουμε, πρέπει να απαντήσουν και  στο δίλημμα που αναγκαστικά τίθεται, με το Γάλλο Μακρόν, ή με το Βρετανό εργατικό Κόρμπυ;
ΟΜΩΣ Ο ΤΡΟΠΟΣ που η κ. Γεννηματά προσπάθησε να συγκαλύψει τις κυρίαρχες αντιθέσεις στο ισχυρό ζήτημα των συνεργασιών, μας γυρίζει πίσω στη δεκαετία του 1960, και επαναφέρει το διμέτωπο της Ενώσεως Κέντρου, μιας ιστορικά και πολιτικά άλλης εποχής, που το ΚΚΕ ήταν παράνομο, που υπήρχαν ακόμη πολιτικοί κρατούμενοι, και όταν αγόραζες (πέραν της «ΑΥΓΗΣ»), ακόμη και το ιστορικό «ΒΗΜΑ», ο περιπτεράς τα δίπλωνε ανάποδα, για να μη τα δουν οι χαφιέδες που καιροφυλακτούσαν.
ΠΑΡΟΤΙ ΠΑΙΖΕΙ σε δυο ταμπλό ο Καμίνης, γιατί δεν είναι ανόητος να παραιτηθεί από το τρέχον αξίωμά του, το γεγονός ότι στην περίπτωση ακόμη και εκλογής του στην ηγεσία του νέου κόμματος θα είναι για δυο χρόνια, μέχρι τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, εξωκοινοβουλευτικός αρχηγός, αυτό είναι βέβαιον ότι θα δημιουργήσει  ενδοιασμούς στους ψηφοφόρους. Εκτός αν τους πείσει ότι θα ρίξει την Κυβέρνηση σε άμεσο χρόνο.

 

311 Συνολικές προβολές, 9 Σήμερα

Leave a Reply