ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η αναβίωση του ολοκληρωτικού πολέμου της καμένης χώρας

0

Ενας ακήρυχτος ολοκληρωτικός πόλεμος μαίνεται: ο άγνωστος πόλεμος, της άλωσης της χώρας. Η Ελλάδα κάθε καλοκαίρι, καίγεται, και μαζί της οι Έλληνες, οι οποίοι, παρακολουθούν το βιός τους, να παραδίδεται στις φλόγες, μαζί με το δασικό πλούτο της χώρας.

Του ΤΑΣΟΥ ΔΡΟΛΑΠΑ*

Μέσα σε 48 ώρες, μόνο για φέτος, υπάρχουν μαρτυρίες για 11 πυρκαγιές, μόνο, στο νησί της Ζακύνθου. Η χώρα, έχει πλέον παραδοθεί, στο έλεος του Θεού. Η διακυβέρνηση της χώρας, στον αυτόματο. Η αντιπολίτευση, σπεκουλάρει πάνω στα αποκαΐδια. Ο παράφρονας αυτοκράτορας Νέρων, έκαιγε τη Ρώμη, και τραγουδούσε παράφωνα, προσπαθώντας να αναβιώσει, την άλωση της Τροίας, από τους Δαναούς. Υπάρχει κάτι, που αναβιώνεται τώρα;

Η διάσωση της χώρας, βρίσκεται στα χέρια των λίγων ρομαντικών, που άλλοτε, με προσωπικά ιδιοτελή κίνητρα, αφού καίγεται η περιουσία τους, και άλλοτε, με ενθουσιασμό και αίσθημα αλληλεγγύης, βοηθούν, να περισωθεί ότι είναι δυνατό.

«Κρανίου τόπος» η Ελλάδα πια, μετά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα, της πύρινης λαίλαπας. Άπειρα τα σενάρια συνομωσιολογίας, σε μια χώρα, που αδυνατεί πια, να γιατρέψει τις πληγές της, με όλα τα μέτωπα ανοιχτά, βυθισμένη στα χρέη, στην ανομία, και με το λαό, σε αδράνεια και κατάθλιψη. Ο ολοκληρωτικός πόλεμος είναι μια πραγματικότητα, με θύματα μια χώρα και το λαό της.

Τα λόγια παρηγοριάς των πολιτικών ηγετών, ρίχνουν αλάτι στις πληγές, του κόσμου, χωρίς να γιατρεύουν τον πόνο, και την ιερή αγανάκτησή τους, που τους κυριεύουν, για την εγκατάλειψή τους. Ο ρόλος του κράτους σε αμφισβήτηση, το οποίο ανήμπορο να δράσει, με μια δικαιοσύνη παραπαίουσα, χωρίς την αναγκαία αστυνόμευση, που θα μπορούσε, να είχε αποσοβήσει- ίσως- το κακό.

Οι προσπάθειες όλων, ετούτη τη στιγμή, είναι τιτάνιες μεν, αλυσιτελείς δε, και ανερμάτιστες. Παρ’ όλα αυτά, δεν θα πρέπει, γιατί θα ήταν εγκληματικό, να ατονήσουν, αντίθετα, επιβάλλεται να ενταθούν. Μην κοιτώντας πίσω, αφού αυτό, ισοδυναμεί με άγονο, διχαστικό, καταγγελτικό λόγο, που δεν λύνει το πρόβλημα, ενώ περιορίζει το κράτος, σε ρόλο τιμητή, υπονομεύοντας το σκοπό του, στην επίλυση προβλημάτων, έχουμε να προτείνουμε τα εξής, που φρονούμε, πως πρέπει να γίνουν, μετά το πέρας της λαίλαπας, και με νηφαλιότητα, χωρίς τις ψυχικές φορτίσεις, ετούτης της ώρας:

  1. Αυστηροποίηση, του ήδη υπάρχοντος ποινικού πλαισίου, για τους εμπρηστές.
  2. Ανασύσταση, της αγροφυλακής και της δασοφυλακής
  3. Ενίσχυση του πυροσβεστικού σώματος, και της κατάρτισης και ετοιμότητας, των ανδρών του
  4. Ανασχεδιασμό, των αντιπυρικών ζωνών
  5. Ενδυνάμωση πολιτοφυλακής, για δασοπροστασία
  6. Ενίσχυση ρόλου στρατού, προσκόπων και εθελοντικών οργανώσεων, στο έργο της κατάσβεσης
  7. Ένταξη δασοπροστασίας, σε περιφερειακή πολιτική της ΕΕ
  8. Άμεση αναδάσωση, πληγέντων περιοχών
  9. Ποινικοποίηση οικοπεδοποίησης, καμένων εκτάσεων
  10. Χαρτογράφηση δρυμών, και μονοπατιών, στα βουνά
  11. Συνεργασία με όμορες χώρες, στη δασοπροστασία και την πυρόσβεση

Με τις παραπάνω προτάσεις, δεν υποκαθιστούμε την πολιτεία. Προσπαθούμε να βρούμε, τρόπους κοινής λογικής, για την αντιμετώπιση του προβλήματος, επίσης δε, να το συνδέσουμε, με ένα πνεύμα συλλογικότητας, το οποίο αυτόχρημα, το χαρακτηρίζει.

Το δάσος είναι πηγή ζωής, πνεύμονας και παράγοντας οικολογικής ισορροπίας, που τόσο πολύ χρειαζόμαστε. Οι θετικές εξωτερικές οικονομίες, που διαχέονται από την προστασία του είναι τόσες πολλές, που αντισταθμίζουν και υπερκεράζουν τις όποιες δαπάνες καταβληθούν, ενώ τα οφέλη, θα αποδίδονται σε όλους σε βάθος χρόνου. Αποτελεί επιτυχία, τόσο των δυνάμεων της αγοράς, όσο και επιτυχία του κράτους, η διάσωσή του, υπό το πρίσμα μιας κοινωνικής δικαιοσύνης, που θα πρέπει να διαπνέει, την κοινωνικοοικονομική αξιολόγηση, της ύπαρξής του.

 

* Ο Τάσος Δρόλαπας είναι απεικονιστής ιατρός, Επιμελητής Α΄ στο ΓΝ-ΚΥ Κυπαρισσίας

62 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply