ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Οδοιπορικό στη Στούπα

0

Κάθε φορά που βρίσκομαι στη Στούπα χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί αισθάνομαι σαν ταξιδευτής που ανακαλύπτει έναν οικείο  γι’ αυτόν τόπο ως καινούργιο. Για λίγους τόπους ομολογώ ότι αισθάνομαι έτσι και βέβαια η Στούπα είναι μια εξαίρεση, που κάθε φορά με «εξιτάρει» ακόμα πιο έντονα. Το ίδιο συνέβη και αυτή τη φορά και ομολογώ ότι πολύ το χάρηκα.

Η τουριστική ανακάλυψη της Στούπας έχει συμβεί προ πολλού και δεν είναι αυτή που με ενδιαφέρει άλλωστε.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Όχι! Η Στούπα που με ενδιαφέρει και κάθε φορά με κερδίζει είναι άλλη! Είναι εκείνη η νωχελική νεράιδα που με υποδέχεται κάθε φορά πρόσχαρη και διαθέσιμη και μου αποκαλύπτει μύχιες πλευρές της που ούτε τις φανταζόμουν ότι υπάρχουν.  Κι όμως υπάρχουν και είναι συναρπαστικές και εντυπωσιάζομαι κάθε φορά που συναντιέμαι μαζί τους.

Η Στούπα, η Νεράιδα της Μάνης, όπως αποκαλείται από τον Γιάννη Π. Κισκηρέα στο ομώνυμο βιβλίο του, αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση τόπου στο Μανιάτικο παλίμψηστο.

Εχοντας υπερβεί τα λογής λογής «κλισέ» περί γραφικής όψης προ πολλού, η Στούπα διατηρεί μια ταυτότητα αυθεντικότητας που σπανίζει σε περιοχές που έχουν τουριστικό χαρακτήρα.

Αυτή η ταυτότητα είναι που γοητεύει όσους την ανακαλύπτουν. Και βέβαια είναι ακόμα και στις μέρες μας εμφανής η σκιά του θρύλου που αφορά το πέρασμα του Καζαντζάκη και του Ζορμπά από την περιοχή πριν 100 χρόνια.

Μπορεί να μη γράφτηκε στη Στούπα το θρυλικό πλέον μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» αλλά αυτό είναι το λιγότερο μπροστά στο γεγονός ότι στη Στούπα ο σπουδαίος και διάσημος ανά τον κόσμο συγγραφέας έζησε με το φίλο και στενό συνεργάτη του μια σημαντική περίοδο της ζωής του, που μπορεί να ήταν μικρή σε διάρκεια αλλά ήταν γεμάτη δημιουργική ένταση.

Είναι γοητευτικό να σκέφτομαι πως σε αυτό το μικρό σημείο του Μανιάτικου τοπίου που ονομάζεται Στούπα βρέθηκαν έστω και για λίγο εκτός από τον Καζαντζάκη και ο Ζορμπά, ο Σικελιανός, η Κοτοπούλη, η Καζαντζάκη, ο Βάρναλης, η Κυβέλη και άλλοι λιγότερο γνωστοί που άφησαν το χνάρι τους στη νεότερη ιστορία της χώρας.

Περιπλανιέμαι στη Στούπα, σκέφτομαι και φωτογραφίζω και αναλογίζομαι πως ο πιο πλήρης χαρακτηρισμός ίσως να είναι αυτός που ο Κισκηρέας δίνει γι’ αυτήν στο βιβλίο του: «Η Στούπα ταιριάζει το άγριο με το ήμερο, τη θάλασσα με το βουνό, το γαλάζιο με το φωτεινό, την απεραντοσύνη της θάλασσας με την επιβλητικότητα του βουνού». Φεύγοντας παίρνω μαζί μου αυτή τη σκέψη.

Η νεράιδα μοιάζει να μου χαμογελάει καθώς την αποχαιρετώ προσωρινά ώσπου να επιστρέψω.

Θανάσης Παντές

115 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply