ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Περί αριστείας άνευ αρίστων!!!

0

«Η ΑΡΙΣΤΕΙΑ είναι ουτοπία. Επί της ουσίας δεν μπορεί ποτέ να επιτευχθεί. Ακόμη και όσοι ανακηρύσσονται «άριστοι» επιδέχονται βελτίωση. Και αυτό είναι λογικό: αν μπορούσε να επιτευχθεί η αριστεία θα είχαμε το τέλος της Ιστορίας. Τίποτε δεν θα εξελισσόταν. Από ένα σημείο και μετά όλα –ως «άριστα»– θα έμεναν παγωμένα.

Η ΑΡΙΣΤΕΙΑ όμως χρειάζεται σαν στόχος. Ασχέτως αν δεν μπορεί να επιτευχθεί, βοηθά ανθρώπους, συστήματα, κοινωνίες να βελτιωθούν, να λύσουν προβλήματα, να αντιμετωπίσουν επιτυχέστερα τις καταστροφές, να αυξήσουν την ευημερία.

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΕΣ δεν μισούν την αριστεία, λόγω του ουτοπικού της στοιχείου. Εδώ πίστευαν ότι θα έφερναν τον σοσιαλισμό με τα ρούβλια του Πούτιν και πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα, στο αδύνατον της αριστείας θα κολλούσαν;

ΕΙΝΑΙ τσακωμένοι με την έννοια, διότι ως μέτριοι βαριούνται πολύ να βελτιωθούν. Eτσι φτιάχνουν διάφορες περίτεχνες ανοησίες για «την αριστεία που είναι ρετσινιά, την καριέρα που είναι χολέρα και φρουλπ…»· όπου «φρουλπ» είναι ο ήχος που κάνει το καλάμι του φραπέ κατά την αναρρόφηση.

ΜΠΟΡΕΙ να μην μπορούν να βελτιωθούν. Iσως πάλι να βολεύτηκαν με το «δικαίωμα στην τεμπελιά». Μην ξεχνάμε ότι ήταν ο γαμπρός του Καρλ Μαρξ που έγραψε ότι «πιστεύοντας τις ψευτιές των οικονομολόγων, οι προλετάριοι παραδίδονται ψυχή τε και σώματι στη διαστροφή της δουλειάς και βυθίζουν την κοινωνία ολόκληρη στις κρίσεις υπερπαραγωγής της βιομηχανίας που σπαράσσουν τον κοινωνικό οργανισμό» (Πολ Λαφάργκ, «Το δικαίωμα στην τεμπελιά»).

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ Αριστερά, από την πλούσια μαρξιστική παράδοση, επέλεξε τους πιο βολικούς για τους καφενέδες των Εξαρχείων τίτλους βιβλίων.

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, στην ελληνική κοινωνία το αίτημα της «αριστείας» είναι ζωντανό, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την πολιτική. Στους καφενέδες, ενίοτε και σε άρθρα εφημερίδων, αναζητούνται οι «άριστοι» που θα βγάλουν τη χώρα από το τέλμα».

***

Η ΑΡΙΣΤΕΙΑ έχει εχθρούς αλλά συγχρόνως δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι έχει φίλους.

ΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ από το άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη αναδεικνύει τελικά την εκδοχή πως η αριστεία είναι ανέφικτη τουλάχιστον έτσι όπως θέλουν να την υποστηρίξουν οι πολιτικολογούντες με αφορμή τον πρόσφατο νόμο περί Παιδείας του Γαβρόγλου.

Η ΑΡΙΣΤΕΙΑ τελικά είναι ουτοπία;

ΚΙ ΟΣΟΙ επικαλούνται την αριστεία θεωρούνται ουτοπιστές;

ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ απαντήσεις αλλά μακριά από τις οποιεσδήποτε προτάσεις των πολιτικών φωστήρων που αλλού πατάνε τελικά και αλλού βρίσκονται μετέωροι και έκθετοι για τα όσα λένε και κάνουν, σε βάρος των πολιτών δυστυχώς κι αυτό τελικά είναι το χειρότερο.

ΤΑ ΠΕΡΙ αριστείας ωστόσο είναι προφανές που δεν τιμούν όχι μόνο τους κυβερνώντες αλλά και τους αντιπολιτευόμενους που κι αυτή τη φορά βρήκαν ευκαιρία να ξιφουλκήσουν κατά της κυβερνητικής πολιτικής για λόγους μικροπολιτικούς βεβαίως.

ΚΑΤΑ τ’ άλλα το βιβλίο του Πολ Λαφαργκ: «Το δικαίωμα στην τεμπελιά» είναι εξαιρετικό και το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους όπου κι αν ανήκουν πολιτικά.

ΙΣΩΣ στις σελίδες του βρουν τον εαυτό τους.

ΚΑΛΟ Σαββατοκύριακο.

Θανάσης Παντές

87 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply