ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

«Συναισθηματικός ρεαλισμός» ή λαϊκισμός;

0

Ο ΟΡΟΣ «συναισθηματικός ρεαλισμός» δεν χρησιμοποιείται συχνά αλλά όταν προκύπτει ο λόγος χρειάζεται να είναι πειστικός.

ΠΡΟΣ έναν «συναισθηματικό ρεαλισμό» λοιπόν ο τίτλος του άρθρου από τον Νίκο Βατόπουλο,  με αφορμή όχι μόνο τις διαδικασίες στο χώρο της Κεντροαριστεράς αλλά τη γενικότερη κατάσταση στο πολιτικό σκηνικό.

***

«ΑΣ ΔΟΥΜΕ το αύριο. Αυτό που θέλει, προσπαθεί ή έστω σκέφτεται η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης υπάρχει ήδη ως απαίτηση σε μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας, ασχέτως κομματικής ψήφου.

Η ΑΝΤΙ-ΣΥΡΙΖΑΪΚΗ αγανάκτηση έκανε τον μεγάλο κύκλο της, αλλά έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που πρέπει «να δούμε και τις ζωές μας» και τι μέλλει γενέσθαι με αυτή τη χώρα πέρα από τις γραφικότητες των «πρωταγωνιστών» της κυβέρνησης που επιμένουν να ορίζουν την ατζέντα.

ΣΑΦΩΣ, όσοι πολίτες έχουν κουραστεί να σέρνονται ως απογοητευμένα φαντάσματα ή ως διαρκώς οργισμένοι και εξαπατημένοι από το «σύστημα», έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να βρίσκονται απέναντι στην κυβέρνηση και όχι κοντά.

Η ΘΕΤΙΚΗ λοιπόν ματιά στο αύριο της χώρας με γλώσσα απλή, κατανοητή, πρακτική, κοστολογημένη και ρεαλιστική, έχει σημαντικά περιθώρια διείσδυσης στον ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Δημοκρατία.

ΚΑΙ ο χώρος αυτός δεν ελέγχεται αναγκαστικά από τη νέα Κεντροαριστερά, καθώς συχνά αφήνουμε εκτός μετρήσεων ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσοστό πολιτών που απέχουν της πολιτικής φύσει και θέσει. Και είναι αυτοί οι «απολιτίκ» που θα πολιορκηθούν ώστε να μαλακώσουν τη σκληρή αδιαφορία τους και να κυλήσουν έστω και απρόθυμα πίσω από το παραβάν με την κάλπη. Οταν έρθει εκείνη η ώρα….

Η ΘΕΤΙΚΗ, όμως, ματιά στο αύριο, που μοιάζει να είναι και ο μόνος παραγωγικός τρόπος να προχωρήσει κανείς παρακάτω, πέρα από το αντιπαραγωγικό, αν και απολύτως κατανοητό –ως ανάγκη– ξεμπρόστιασμα των κυβερνώντων, φέρνει λύσεις όσο και δυσκολίες.

ΓΙΑΤΙ το θετικό βλέμμα στο αύριο, ως νέα συσπειρωτική μαγιά, αναγκαστικά πρέπει να ισορροπήσει μακριά από τη γνωστή συνταγή του συνθηματικού λαϊκισμού και κοντά σε νέο μείγμα «συναισθηματικού ρεαλισμού».

Ο ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ρεαλισμός τείνει να περιλάβει εκσυγχρονιστικές ερμηνείες του νέου πατριωτισμού, να λειάνει οξείες παραφωνίες του παρελθόντος και να προτείνει ένα σημείο αφετηρίας ως εφαλτήριο εθνικής αφύπνισης.

ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ, θα πρέπει να αφεθούν στην άκρη αναφορές στο ιστορικό και πολιτικό παρελθόν αλλά και η προσήλωση στο μέλλον να απέχει από τη φύση ενός μανιφέστου ή από μεγαλοστομίες που αν αναλυθούν θα γίνουν εύκολη λεία από όσους καιροφυλακτούν.

Ο «ΚΟΣΜΟΣ» θέλει απλές κουβέντες και έντιμες. Να ακούσει και πάλι ότι αυτό που ζούμε δεν αξίζει στην Ελλάδα, αλλά για να πάμε παρακάτω χρειάζεται το βλέμμα μπροστά και μακριά. Το πίσω τελείωσε. Τα λάθη πληρώθηκαν ή περίπου».

***

ΑΠΟ τα όσα αναφέρονται στο άρθρο, δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι αυτά πρεσβεύει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που για το μόνο που δείχνει «πρεμούρα» είναι πως θα επιστρέψει στην εξουσία.

ΑΠΟ την άλλη όντως η αντι-συριζαίικη αγανάκτηση έχει αρχίσει πλέον να ατονεί προς μεγάλη απογοήτευση της γαλάζιας πλευράς.

ΑΝ η τάση προς την Κεντροαριστερά καταφέρει να βρει χώρο και να σταθεί κάπου ανάμεσα τους, θα έχει κάνει ένα μεγάλο και καθοριστικό βήμα ώστε να γίνει ένας καινούργιος πόλος και όχι απλώς ένα δεκανίκι για τους άλλους.

ΟΛΑ ΑΥΤΑ κοιτάζοντας προς το αύριο και προς μια άλλη προσέγγιση του ρεαλισμού που η νέα του συναισθηματικότητα δεν θα έχει τη ρετσινιά του παμπάλαιου λαϊκισμού.

 

Θανάσης Παντές

76 Συνολικές προβολές, 2 Σήμερα

Leave a Reply