ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τιμήθηκε σε ειδική εκδήλωση ο παλαίμαχος επιχειρηματίας Γιάννης Ανδρόπουλος

0

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΙΚΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ

%ce%b5%ce%bc%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b8%cf%8c%cf%86%cf%85%ce%bb%ce%bb%ce%bf-%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82Τιμητική εκδήλωση για τον παλαίμαχο επιχειρηματία Γιάννη Ανδρόπουλο, κατά την διάρκεια της οποίας έγινε η παρουσίαση του βιβλίου του με τίτλο «Ένας αιώνας δράση», οργάνωσε στο TENNISCLUB Χαλανδρίου στην Αθήνα, ο Σύλλογος Οικονομικών Συμβούλων και Διευθυντικών Στελεχών, στις 26 Σεπτεμβρίου 2017.

Ο Γιάννης Ανδρόπουλος γεννήθηκε το 1926 στο Λειβάρτζι  Καλαβρύτων Αχαΐας. Πρωτότοκος γιος πολύτεκνης οικογένειας, πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο χωριό του, όπου έλαβε και τη στοιχειώδη εκπαίδευση. Τελείωσε το τότε εξατάξιο γυμνάσιο κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής. Σπούδασε  μηχανικός στο ΕΜΠ και έλαβε το πτυχίο του το 1948.

Έως το 1951 υπηρέτησε στο Δημόσιο. Μετά την παραίτησή του προσελήφθη στην τεχνική εταιρία ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ, όπου εργάσθηκε ως διευθυντής εργοταξίων σε διάφορα έργα στην επαρχία αλλά και στον Πειραιά.

Το 1960 εγκαταστάθηκε στην Λιβύη, όπου η ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ ανέλαβε μαζί με την ΟΔΩΝ και ΟΔΟΣΤΡΩΜΑΤΩΝ το πρώτο έργο στο εξωτερικό. Εκεί αναδείχθηκε η τεχνική και διοικητική του ικανότητα στην κατασκευαστική βιομηχανία, γεγονός που αναγνωρίστηκε από τους ιδιοκτήτες των εταιριών Θεόδωρο Κωνσταντόπουλο και Κωνσταντίνο Καρπίδα , οι οποίοι τον έκαναν συνεταίρο τους.

Μαζί δημιούργησαν την εταιρία ΑΡΧΙΡΟΔΟΝ, η οποία προοδευτικά ανέλαβε μεγάλα κατασκευαστικά έργα στην Αφρική, στην Μέση και Άπω Ανατολή, στην Ελλάδα και στην Αμερική, και συγκαταλεγόταν για αρκετά χρόνια ανάμεσα στις μεγαλύτερες εταιρίες του Κλάδου στον κόσμο.

Το 1990 αποχώρησε οριστικά από την εταιρία και ξεκίνησε νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, στο χώρο της ναυτιλίας, των κατασκευών, της ιχθυοκαλλιέργειας, της δενδροκαλλιέργειας  κ.ά.

Στο μακρόχρονο βίο του ασχολήθηκε  με πολλά αθλήματα, κυρίως δε με το γκολφ. Διετέλεσε, ανά μία τριετία, πρόεδρος του Ομίλου Γκολφ Γλυφάδας και του Αττικού Ομίλου Γκολφ.

Ο Γιάννης Ανδρόπουλος  είναι της άποψης πως ένα μέρος του περισσεύματός μας πρέπει να επιστρέφει στην κοινωνία με τη μορφή  δωρεών και ενισχύσεων πολιτιστικών ή εκκλησιαστικών οργανώσεων ή άλλων ιδρυμάτων κοινωνικής αλληλεγγύης, την οποία τήρησε με πιστότητα. Για την προσφορά του στην Εκκλησία και την ενίσχυση του έργου της, τιμήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, (τον  κατέταξε στους Άρχοντες του Οικουμενικού Θρόνου και του απένειμε το οφφίκιο του Άρχοντος Καστριντσίου),  το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και την Εκκλησία της Ελλάδος.

Όλη η ιστορική πλέον επιχειρηματική διαδρομή του Γιάννη Ανδρόπουλου καταγράφεται περιληπτικά σε ένα καλαίσθητο τόμο των εκδόσεων ΚΕΔΡΟΣ με τον τίτλο « Ένας αιώνας δράση», ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ.

Με το πόνημά του αυτό, ο συγγραφέας συμβάλει στη γνωστοποίηση και τη συνειδητοποίηση της ανεκτίμητης προσφοράς των πρωτοπόρων εκπροσώπων του Κατασκευαστικού Κλάδου και των πολλών αξιόλογων συνεργατών τους στην ανάπτυξη της Ελλάδας και στον Κατασκευαστικό Τομέα παγκοσμίως.Καταγράφεται με τον πιο αξιόπιστο τρόπο και με παραστατικότητα, η άνδρωση του Κατασκευαστικού Κλάδου στη Χώρα μας, καθώς και η υποχρεωτική απόδρασή του στο εξωτερικό κατά τις δεκαετίες του ’60 και 70’ και η Οδύσσεια των πρωταγωνιστών της.

Οι σοφές  παραινέσεις του συγγραφέα για την επαγγελματική ανέλιξη και τις απαιτήσεις της  και οι φιλοσοφικές απόψεις του για τη στάση ζωής του καθένα μας, αποτελούν μία πολύτιμη παρακαταθήκη για όλους, ιδιαιτέρως δε για τη νέα γενιά.

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. κ. Παντελής Δημόπουλος, επιδίδει την τιμητική πλακέτα στον κ. Γιάννη Ανδρόπουλο

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. κ. Παντελής Δημόπουλος, επιδίδει την τιμητική πλακέτα στον κ. Γιάννη Ανδρόπουλο

ΟΙ ΟΜΙΛΗΤΕΣ

Η  εκδήλωση άνοιξε με χαιρετισμό του προέδρου του Δ.Σ. του Συλλόγου Παντελή Δημόπουλου, Οικονομικού Διευθυντού της  APIVITA Α.Ε. και  μίλησαν για τον συγγραφέα και το βιβλίο του:

  • Ο Στέφανος Παντζόπουλος πρώην Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ελεγκτικής εταιρίας ARTHUR ANDERSEN – S. PANTZOPOULOS & CO, ο οποίος εξήρε την προσωπικότητα, την επιχειρηματικότητα και το κύρος του Γιάννη Ανδρόπουλου, αναφέρθηκε στην  επιτυχημένη μακρόχρονη συνεργασία των επιχειρήσεών τους, και ως καταγόμενος από την Κωνσταντινούπολη τον ευχαρίστησε διότι με  την μεγάλη  δωρεά του προς το Πατριαρχείο, αναστηλώθηκαν πολλοί ιστορικοί Ιεροί Ναοί της Πόλης, που παρέμεναν επί εκατονταετίες ερείπια.
  • Ο Βασίλειος Καλαντζής, πρώην Οικονομικός Διευθυντής του Ομίλου επιχειρήσεων της ΑΡΧΙΡΟΔΟΝ, την εποχή που ο Γ. Ανδρόπουλος ήταν Γενικός Διευθυντής, αναφέρθηκε στην καθημερινότητα των επιχειρηματικών δράσεων εκείνης της εποχής αλλά και στις ανθρώπινες, ζεστές κοινωνικές σχέσεις που είχαν αναπτυχθεί ανάμεσα στον Γ. Ανδρόπουλο και τους συνεργάτες του.
  • Ο Αμβρόσιος Καρατζάς, συνεργάτης του Γ. Ανδρόπουλου επί 35ετία και επιμελητής της έκδοσης του βιβλίου, αναφέρθηκε στην μακρόχρονη επαγγελματική και κοινωνική σχέση με τον συγγραφέα, στο χρονικό της έκδοσης του βιβλίου και την εξιστόρηση και αποτύπωση της περιπετειώδους ζωής του στο χαρτί, και κατέληξε: «Χειμαρρώδης στο λόγο του, μιλούσε με λεπτομέρειες για γεγονότα που συνέβησαν πάνω από μισό αιώνα πίσω. Θυμόταν τους συνεργάτες του, όχι μόνο με τα ονόματά τους, αλλά και με τις μικρές ιδιαιτερότητες του καθενός. Ήταν πολύ ενδιαφέρον να τον ακούς να μιλάει για τις συναντήσεις του με υπουργούς, πρωθυπουργούς, σεΐχηδες και βασιλιάδες. Μιλώντας μαζί του καθόμουν  κι εγώ   με τους επισήμους στους οποίους αναφερόταν και δεχόμουν το κέρασμα τους ή άκουγα το “σαλάμ αλέκουμ”, σε κάποιο μακρινό αρχοντικό. Το βιβλίο αυτό έχει γραφεί με αλήθεια, ψυχή και συναίσθημα, τρία στοιχεία που μπορούν να φέρουν τους ανθρώπους τον ένα κοντά στον άλλο. Αυτός ήταν και ο στόχος του συγγραφέα μία ζωή.» 

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Τις ομιλίες έκλεισε ο τιμώμενος συγγραφέας ο οποίος  μεταξύ των άλλων,είπε και τα εξής:

«Η γενιά η δική μου, όπως και πολλές άλλες γενιές του Ελληνικού Έθνους, είναι μια ταλαιπωρημένη γενιά. Γεννήθηκα την εποχή του Μεσοπολέμου, μεγάλωσα και σπούδασα (κουτσά στραβά) μέσα στην κατοχή και τον Εμφύλιο πόλεμο. Υπηρέτησα την στρατιωτική μου θητεία και δούλεψα στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων – δουλειά που γρήγορα παράτησα, γιατί δεν ταίριαζε στο χαρακτήρα μου.        

Αποφάσισα να δοκιμάσω την τύχη μου στον ιδιωτικό τομέα και να γίνω εργολάβος. Η δουλειά του εργολάβου, δηλαδή του κατασκευαστή Δημοσίων και ιδιωτικών έργων, είναι πολύ δύσκολη και εμπεριέχει σοβαρούς κινδύνους. Ο εργολάβος, όπως έλεγαν παλιά, έχει το ένα πόδι στον τάφο και το άλλο στην φυλακή.

Θυμάμαι στις αρχές της δεκαετίας του 1950 όταν άρχισα την εργολαβική μου καριέρα, είχε δημιουργηθεί μια πλειάδα εργολαβικών εταιριών που στόχευε στην ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης χώρας μας, με όσα χρήματα μπόρεσε να απορρόφησε, η πάντοτε διχασμένη και ανοργάνωτη Ελλάδα από το Σχέδιο Μάρσαλ.

Στο τέλος της δεκαετίας του πενήντα οι εταιρείες που έμειναν ζωντανές μετριόντουσαν στα δάχτυλα του ενός χεριού. Οι πιο πολλές χρεωκόπησαν.

Το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζει και σήμερα ο εργολαβικός κόσμος.

Όσοι δεν γνωρίζουν τα πράγματα νομίζουν ότι οι εργολάβοι είναι εκείνοι που βγάζουν εύκολα χρήματα κλέβοντας του εργοδότες τους. Όμως δεν είναι έτσι. Στο χωριό μου λένε ότι όποιος είναι έξω από το χορό πολλά τραγούδια ξέρει.

Πολλοί κακίζουν τους εργολάβους αλλά για την ασυνέπεια των εργοδοτών κανείς δεν μιλάει.          

Θυμάμαι τον εξαίρετο κατασκευαστή τον Τολιά που έκτισε το Χίλτον, όπου έλεγε ότι ο εργοδότης του με διάφορα τερτίπια δεν τον πλήρωνε. Είχε φθάσει σε απόγνωση. Αυτοκτόνησε. Έχω πολλά παραδείγματα τέτοια, δεν θέλω να σας φάω τον χρόνο σας. 

Η Ελλάδα ουδέποτε στήριξε την προσπάθεια των Ελληνικών εταιριών να δουλέψουν στο εξωτερικό. Μόνο κουβέντες άκουγα!

Ποιος θα προστατεύσει τους εργολάβους από απρόβλεπτες καταστάσεις;  Ποια Ελλάδα προστάτευσε την εταιρία ΣΚΑΠΑΝΕΑΣ από τον πόλεμο στην Περσία;  Η εταιρία διαλύθηκε. .

Ποιος βοήθησε την ΑΡΧΙΡΟΔΟΝ να αποζημιωθεί από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, από την επανάσταση στο Λίβανο, από τον Καντάφη στην Λιβύη, από τον πόλεμο στο Ιράκ;  Κανείς!

Οι εργολάβοι όσον αφορά το Ελληνικό Κράτος είναι αφημένοι στην τύχη τους!

Θυμάμαι ότι όταν οι Τούρκοι επρόκειτο να κατασκευάσουν την πρώτη γέφυρα στον Βόσπορο η Θάτσερ πήρε το τσαντάκι της κι επήγε στην Τουρκία και δεν το κουνούσε από κει έως ότου την διαβεβαίωσαν οι Τούρκοι ότι τα καλώδια της γέφυρας θα τα έπαιρναν από την Αγγλία.

Εμείς σε κάποια φάση παλιά παρακαλέσαμε κάποιο υψηλόβαθμο στέλεχος της Κυβέρνησης που επισκεπτόταν επίσημα μια χώρα να πει δυο κουβέντες για την εταιρία μας, που συμμετείχε στον διαγωνισμό για την ανάληψη ενός μεγάλου έργου. Η απάντηση ήταν ότι εγώ δεν είμαι πλασιέ ή κάτι τέτοιο!! Να η διαφορά!!!

Η κατασκευαστική βιομηχανία πιστεύω ότι είναι η δυσκολότερη βιομηχανία. Τους ανθρώπους που κινούν αυτή την βιομηχανία, πρέπει τόσον ο κόσμος όσον και το κράτος, να τους βλέπουν με ιδιαίτερη συμπάθεια, γιατί η κατασκευή θα μπορούσε να είναι η λοκομοτίβα της Εθνικής Οικονομίας.

Η Ελλάδα έπρεπε να είναι όλη ένα εργοτάξιο που να δουλεύουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κατασκευάζοντας τουριστικά και συναφή έργα. Η Ελλάδα έχει μείνει πολλά χρόνια πίσω με τους λαϊκισμούς και την ατολμία των κυβερνώντων να άρουν τα αντικίνητρα που εμποδίζουν τις επενδύσεις στον τόπο μας. Η ασταθής φορολογική νομοθεσία, η εργατική νομοθεσία, το δασαρχείο, η Αρχαιολογία, το Συμβούλιο Επικρατείας και το μεγάλο καρκίνωμα της γραφειοκρατίας, είναι μερικά από τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει κάθε υποψήφιος επενδυτής.

Κυρίες και κύριοι, με αυτή την ευκαιρία θέλω ολόψυχα να ευχαριστήσω όλους τους άξιους συνεργάτες μου και φίλους που μαζί μου μοιράστηκαν τον μόχθο και τις αγωνίες που σε ξένους τόπους περάσαμε, ως που να καταφέρουμε, με τα λίγα χρήματα και τα πενιχρά μέσα που διαθέταμε, να κάνουμε την ΑΡΧΙΡΟΔΟΝ  να σταθεί όρθια στο Διεθνές κατασκευαστικό στερέωμα Απασχολούσαμε πάνω από 20.000 εργαζόμενους, πλέον των υπεργολάβων.

Δεν σταμάτησα ποτέ να δουλεύω. Παίζω γκόλφ και παίζω καλά, αρκεί να μην με ματιάσουν. Πολύ μου άρεσε το εξαιρετικό γήπεδο που ανακαίνισε ο καταξιωμένος επιχειρηματίας και φίλος ο Θεόδωρος Βασιλάκης στην Κρήτη, και το ολοκαίνουργιο γήπεδο που έφτιαξε μετά από αγώνα 25 ετών με την γραφειοκρατία ο αείμνηστος φίλος μου καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος στην Πύλο. Μακάρι να είχαμε πολλούς σαν τον Κωνσταντακόπουλο και τον Βασιλάκη.

Συμβουλεύω όλες τις φίλες και τους φίλους να είναι συνεχώς απασχολημένοι. Να καταργήσουν την λέξη “κουράστηκα”. Η δική μου εμπειρία λέει ότι η ταλαιπωρία είναι υγεία και μακροζωία!!»

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΠΛΑΚΕΤΑ

Στο τέλος των ομιλιών ο πρόεδρος του Δ.Σ. Παντελής Δημόπουλος, επέδωσε στον συγγραφέα τιμητική πλακέτα, και ανέγνωσε το ακόλουθο ψήφισμα:

«Το Δ.Σ. του Συλλόγου Οικονομικών Συμβούλων και Διευθυντικών Στελεχών, Αναγνωρίζει στον κ. Γιάννη  Ανδρόπουλο ότι, ως γενικός διευθυντής της ΑΡΧΙΡΟΔΟΝ και ένας από τους τρείς ιδρυτές της, υπήρξε πρωτοπόρος στον κατασκευαστικό κλάδο της Ελλάδας, που άνοιξε καινούργιες αγορές  στην Μέση Ανατολή, την Αραβική χερσόνησο, την Αφρική και αλλού, προβάλλοντας τον Ελληνικό Κατασκευαστικό Κλάδο και την αξιοσύνη των Ελλήνων μηχανικών στις ξένες αγορές, και του απονέμει  ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ  αυτή την αναμνηστική πλακέτα, “Για την προσφορά του στο Επιχειρείν και ιδίως στον Κατασκευαστικό Κλάδο”

Αμβρόσιος Καρατζάς

 

 

122 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply