ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

«ΝΑΙ» στην εφαρμογή των νόμων, κατηγορηματικά «ΟΧΙ» στις αυτοδικίες

0

Οι θεσπισθέντες νόμοι αποτελούν υποχρεωτικούς, δεσμευτικούς κανόνες που θέτουν τα όρια, τους όρους και τις συνθήκες στην συμπεριφορά μας ώστε να αποφεύγονται συγκρούσεις, να υπάρχει γενική πρόοδος και να παραλείπονται οι αυτοδικίες. Κανένας δεν θέλει να παραβιάζονται τα ατομικά του δικαιώματα, κανένας δεν θέλει να ακυρώνεται από κανέναν ο αγώνας του ο προσωπικός, ο κοινωνικός, ο πολιτικός, ο οικονομικός. Παντού υπάρχουν και πρέπει να υπάρχουν κανόνες που θέλουμε και έχουμε αξίωση να τηρούνται απ’ όλους ανεξαιρέτως, ιδία δε απ’ αυτούς που η εργασία τους, η απασχόλησή τους, το λειτούργημά τους αποτελεί υπόδειγμα, αποτελεί τελείωση, αποτελεί ιδανική κατάσταση. Ο απλός ο κόσμος δεν είναι γνώστης των νομικών κανόνων και αυτό κατά την άποψή μου είναι μεγίστη παράλειψη διότι όλοι θέλουν και δίνουν αγώνες είτε ως ελεύθεροι επαγγελματίες, είτε ως υπάλληλοι και είναι πολύ κρίμα που δεν γνωρίζουν τους κανόνες με τους οποίους πρέπει να τους δίνουν. Όλη τους η προσπάθεια μπορεί να ναυαγήσει από την παραβίαση ενός τέτοιου κανόνα που δεν γνώριζαν. Συνήθως μαθαίνουν για το νόμο μετά την παραβίασή του, αφού η παράλειψη ή το «λάθος» θα σημειωθεί, θα χαρακτηρισθεί και θα αντιμετωπισθεί αυστηρά από Αρμόδιο Όργανο που γνωρίζει τους κανόνες και καθόλου δεν δικαιολογεί παραβιάσεις και άγνοια, διότι θεωρείται, ως πρώτιστος μάλιστα κανόνας, ότι ο απλός και ανυποψίαστος πολίτης γνωρίζει το νόμο, το περιεχόμενο του οποίου μπορεί να αλλάξει, να μεταρρυθμισθεί ή να καταργηθεί οποτεδήποτε, οιαδήποτε χρονική στιγμή. Οι τροποποιήσεις των νόμων με τροπολογίες είναι η συνήθης διαδικασία και αυτές οι τροποποιήσεις εισάγονται και ψηφίζονται με την διαδικασία του κατεπείγοντος πολλές φορές και εμπεριέχονται σε ασχέτου περιεχομένου νομοθετήματα. Έτσι ακόμη και νομικοί, δεν προφθαίνουν να ενημερωθούν για τις καθημερινές καταιγιστικές νομικές αλλαγές αλλά και όταν ενημερώνονται αναζητούν περαιτέρω στην εισηγητική έκθεση του νόμου να βρουν τους λόγους για τους οποίους ψηφίστηκε ο νόμος ή εισήχθη, με τροπολογία, μια τροποποίησή του. Δεν φθάνει όμως αυτό. Πρέπει να είμεθα απόλυτοι γνώστες της νομολογίας, των αποφάσεων δηλαδή όλων των Δικαστηρίων, ιδία δεν των ανωτάτων. Η πεποίθησή μου είναι ότι δεν έχουμε ανάγκη άλλων νόμων, είναι υπεραρκετοί. Όμως οι κανόνες δικαίου, πρέπει να είναι ακριβείς και να ρυθμίζουν κατά τρόπο σαφέστατο την κάθε βιοτική μας σχέση, ώστε εκ προοιμίου όλοι να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους, τα καθήκοντά τους, τους όρους δράσης τους, τους όρους συνεργασίας τους, τους όρους ασφάλειας και συμμετοχής τους σε όλους τους τομείς της ζωής. Τις σαφείς διατάξεις του νόμου με όλες μας τις δυνάμεις οφείλουμε να τις υπερασπιζόμεθα. Είναι αδιανόητη η κάθε αμφισβήτηση του νόμου, είτε ευθεία είτε πλαγία, ιδία δε όταν οι διατάξεις του είναι απολύτως σαφείς, όταν από τη γραμματική και τελολογική ερμηνεία ουδεμία καταλείπεται αμφιβολία. Αν ο νόμος δεν ανταποκρίνεται ή έπαυσε να ανταποκρίνεται στο περί δικαίου αίσθημα, η πολιτεία, δια των θεσμικών οργάνων της, προβαίνει στην τροποποίηση ή στην κατάργησή του. Η παραβίαση του ξεκάθαρου νόμου ή η προσπάθεια μη εφαρμογής του με διάφορα ή με αμφίβολης αξίας και νομιμότητας μέσα, αναμφιβόλως συνιστά, για το κράτος δικαίου αλλά και για το κριτήριο των πολιτών, αποδοκιμαστέα συμπεριφορά. Η προσπάθεια απαξίωσης ή μη εφαρμογής του νόμου μπορεί να γίνει είτε από ένα πρόσωπο είτε από ομάδες ατόμων, που όσο και αν συντονισμένα λειτουργούν, όσο και αν συντονισμένα σχεδιάζουν ποτέ δεν θα καταφέρουν να ανισχυροποιήσουν την ισχύ του νόμου, ποτέ δεν θα καταφέρουν να επιβάλλουν την παραβίαση του νόμου ως αποδεκτή ενέργεια και ποτέ δεν θα καταφέρουν να καταδείξουν, ως παραβάτες, τους νομοταγείς. Η εισήγηση, η υιοθέτηση ή η προαγωγή της παρανομίας θα αποτελούσε άκρως αποδοκιμαστέα συμπεριφορά, από όποιον και αν προέρχεται. Όλος ο κόσμος, ιδιαίτερα ο νομικός, έχει πρώτιστο καθήκον να λειτουργεί, με υποδειγματικό μάλιστα τρόπο, για την επικράτηση του δικαίου και την σωστή εφαρμογή του, από όλους. Αν καθ’ οιονδήποτε τρόπο είτε ανεχόμασταν, είτε επιχειρούσαμε, είτε επιβραβεύαμε την προσβολή του νόμου ή δείχναμε η νοιώθαμε ότι είμεθα υπεράνω του νόμου, τότε αναμφίβολα, χωρίς να το αντιληφθούμε, θα είχαμε περάσει στο αντίθετο στρατόπεδο, θα είχαμε πέσει στην «άβυσσο» και εγώ τέτοιες υποθέσεις και τέτοιες σκέψεις δεν θέλω να κάνω …

Κωνσταντίνος Π. Μπελογιάννης
Δικηγόρος
Υποψήφιος Πρόεδρος του Δ.Σ.Κ

52 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply