ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Οκτωβριανή Επανάσταση και παράσταση ΣΥΝ1 με Βιρτζίνια Γουλφ

0

EΚΑΤΟ χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση και πληθαίνουν τα σχετικά αφιερώματα που αναλύουν τα υπέρ και τα κατά.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ εκδηλώσεις έγιναν και θα γίνουν και στην Καλαμάτα με τις συζητήσεις να δίνουν και να παίρνουν ενώ το όλο θέμα εκ των πραγμάτων δεν γίνεται να εξαντληθεί.

ΜΕ ΤΗΝ Οκτωβριανή Επανάσταση άλλωστε δεν ξεμπερδεύει κανείς τόσο εύκολα όσο τυχόν κάποιοι θεωρούν.

ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ενδιαφέρον το άρθρο του Γιώργου Σταματόπουλου που ακολουθεί.

***

«ΜΠΟΡΟΥΜΕ να εξαγάγουμε τα απαραίτητα διδάγματα από την παρακμή των επαναστάσεων, μόνο αν υποφέρουμε απ’ αυτήν την παρακμή τους, όχι αν χαιρόμαστε γι’ αυτήν» γράφει ο Καμί στον πρόλογο του βιβλίου του Γάλλου Αλφρέντ Ροσμέρ «Η Μόσχα του Λένιν», εκδ. Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο.

ΚΑΤΙ ΑΝΑΛΟΓΟ γράφει ο ίδιος ο συγγραφέας: «Κάποιος μπορεί να γράψει την ιστορία μιας επανάστασης μόνο όταν διάκειται συμπαθητικά προς αυτήν. Αλλιώς μπορεί να συλλέγει εκατοντάδες γεγονότα, αλλά να μην καταλαβαίνει το νόημά τους».

ΑΝΤΛΩ ακόμη δύο αράδες από τον Ροσμέρ: «Τους επαναστάτες της γενιάς μου, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Οκτωβριανής Επανάστασης, αυτά τα χρόνια τούς σημάδεψαν βαθιά. Τότε αγγίξαμε τις πιο ψηλές προσδοκίες (…).

»Η ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ Δημοκρατία ανακήρυξε τη σοσιαλιστική κοινωνία και την απελευθέρωση της ανθρωπότητας. Τέτοιες εποχές εγγράφονται στη μνήμη με τρόπο που είναι αδύνατο να διαγραφούν». Ποιος δεν συγκινείται;

Ο ΡΟΣΜΕΡ καταθέτει την άποψη ότι η παρακμή άρχισε μετά τον θάνατο του Λένιν, ο οποίος, μαζί με τον Τρότσκι ήσαν, όπως λέει, έτη φωτός μπροστά από τους υπόλοιπους ηγέτες. Ζώντας εκεί από το 1920 έως το 1924, γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα από πρώτο χέρι συμμετέχοντας στα περισσότερα συνέδρια και συνδιασκέψεις.

ΕΝΑ απολαυστικό δημοσιογραφικό -ιστορικό ρεπορτάζ με άφθονες πληροφορίες για τα πρώτα κρίσιμα χρόνια της διακυβέρνησης από τους μπολσεβίκους· δεν κρύβει τη συμπάθειά του για τον Λένιν και κυρίως τον Τρότσκι αλλά και τη Ρόζα Λούξεμποργκ και μερικούς αναρχικούς (αδύνατο σημείο του βιβλίου η Κροστάνδη· σαν να δικαιολογεί τη σφαγή των ναυτών).

Η ΤΡΙΑΝΔΡΙΑ που σχηματίστηκε (Ζινόβιεφ, Κάμενεφ, Στάλιν), ενόσω ο Λένιν νοσούσε βαριά, το πρώτο που έκανε ήταν να εξοντώσει τον Τρότσκι τον οποίο άπαντες, μέσα κι έξω, θεωρούσαν φυσικό διάδοχο του Λένιν και ο οποίος υπαινισσόταν πιθανό εκφυλισμό των μπολσεβίκων.

ΓΝΩΣΤΗ η, όπως πάντα, βίαιη απάντηση του Στάλιν: η «παλιά φρουρά» είναι ιερή· απαγορεύεται κάθε κριτική. Ας δούμε τα μέλη του πολιτικού γραφείου: Μπουχάριν, Ρίκοφ, Κάμενεφ, Στάλιν, Τόμσκι, Τρότσκι, Ζινόβιεφ.

Ο ΣΤΑΛΙΝ εκτέλεσε τους Μπουχάριν, Κάμενεφ, Ρίκοφ, Ζινόβιεφ, έσπρωξε στην αυτοκτονία τον Τόμσκι, εξόρισε τον Τρότσκι και στη συνέχεια οργάνωσε τη δολοφονία του στο Μεξικό. Ολα είχαν τελειώσει.

ΜΕΤΑ τους Λένιν, Τρότσκι, που έβλεπαν τη ρωσική επανάσταση σαν εμπροσθοφυλακή της γερμανικής και της ευρωπαϊκής επανάστασης (κομμουνισμός ή βαρβαρότητα), άνοιξε ο δρόμος για το ολοκληρωτικό καθεστώς του Στάλιν.

Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ από τον τσαρισμό στη νέα κοινωνία ατύχησε να εκτελεστεί από τον πανίσχυρο και αδίστακτο Στάλιν και το απρόσιτο, σιδερένιο κόμμα του και όχι από το κόμμα που εξέφραζε τις προσδοκίες και τις ανάγκες του ρωσικού λαού για την εγκαθίδρυση μιας δίκαιης και ίσης κοινωνίας.

ΑΠΟ ΔΩ και στο εξής επικρατεί η στυγνή δικτατορία του Στάλιν και της περί αυτόν δράκας. «Γιατί να συζητήσεις με τους αντιπάλους, όταν είναι πανεύκολο να τους φυλακίσεις ή να τους εξοντώσεις φυσικά;»

***

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ και το θεατρικό σχήμα «ΣΥΝ 1-Μιχάλης Τούμπουρος» μας προσκαλούν στο αμφιθέατρο της Φιλαρμονικής και στο έργο του Εντουαρντ Αλμπι για να μάθουμε: «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ».

ΕΡΓΟ από τα πιο χαρακτηριστικά του σύγχρονου διεθνούς ρεπερτορίου που απεικονίζει εντυπωσιακά την “κόλαση του οικιακού βίου”.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ στην παράσταση που ξεκινά απόψε στις 9.15 μ.μ.

Θανάσης Παντές

53 Συνολικές προβολές, 2 Σήμερα

Leave a Reply