ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ποιοι βολεύονται από την αναξιοπιστία των αποδεικτικών μέσων και ποιοι πλήττονται 

0

Αγαπητές συναδέλφισσες και συνάδελφοι

           Η κάθε δικαστική απόφαση όπως και η απόφαση για φυλάκιση ή προσωρινή κράτηση ενός ανθρώπου είναι ένα πνευματικό, δημιούργημα και το κάθε δημιούργημα εκτός από τον δημιουργό του, που πρέπει να διαθέτει συγκεκριμένα προσόντα και ικανότητες, για να είναι ανθεκτικό και χρήσιμο θα πρέπει να κατασκευάζεται με σωστά υλικά.

          Στην απονομή της δικαιοσύνης τα υλικά αυτά λέγονται «Αποδεικτικά μέσα» και προβλέπονται στο άρθρο 178 ΚΠΔ., αν και μερικά εξ αυτών όπως η ΑΥΤΟΨΙΑ  και η ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ή έχουν τελείως καταργηθεί στην πράξη ή σπανίως διατάσσονται.

       Είναι αλήθεια ότι η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων δικαστών και γνώσεις διαθέτουν και ήθος και πράγματι πασχίζουν να σταθούν στο ύψος του λειτουργήματος τους, προκειμένου να δημιουργήσουν το πνευματικό δημιούργημα που λέγεται «απόφαση» η οποία να είναι ανθεκτική και χρήσιμη στην κοινωνία.

     Με τι όμως υλικά;

      Στην πλειοψηφία των υποθέσεων και αδικημάτων που δικαιολογούν προσωρινή κράτηση και διώκονται σε βαθμό κακουργήματος και ιδίως αυτά που αφορούν παράβαση του Νόμου για τα ναρκωτικά η για κλοπές, ληστείες, κλπ, τα μόνα αποδεικτικά μέσα τα οποία τίθενται στην διάθεσή τους είναι οι καταθέσεις ενός ή δύο αστυνομικών υπαλλήλων και μάλιστα καταθέσεις που εδόθησαν υπό το καθεστώς ποικίλων επιρροών.

       Είναι γνωστό σε όλους, αλλά οπωσδήποτε τους παροικούντες, την Ιερουσαλήμ, πως δίδονται οι καταθέσεις αυτές το περιεχόμενο των οποίων εξαρτάται: από πολλούς παράγοντες που παρεισφρύουν, από φυλετικούς μέχρι πάσης φύσεως και παντιοτρόπων πιέσεων.

       Ο βαθμός πίεσης που αντιστοιχεί στο βαθμό εξουσίας του πιέζοντος έχει ευθεία αντιστοίχηση με την κατηγορηματικότητα κάποιων περιστατικών ή κρίσεων, οι οποίες όμως βαραίνουν ιδιαίτερα στο αποτέλεσμα της δίκης.

       Αν σε αυτούς τους παράγοντες προσθέσουμε και την δράση κάποιων επίορκων αστυνομικών, αντιλαμβάνεται ο καθένας την ισχνότητα της κλωστής, που χωρίζει την ελευθερία από τον εγκλεισμό στις φυλακές.

       Ούτως ή άλλως όμως μια απόφαση που επηρεάζεται από μια δικογραφία ελλιπέστατη και με πολλούς τρόπους φαλκιδευμένη, αν όχι χαλκευμένη οδηγεί σε μεγάλο βαθμό αναίρεση της δυνατότητος πλήρους και ενδελεχούς ελέγχου της υποθέσεως και επειδή ο δικαστής πρέπει να αποφασίσει, οδηγείται τελικά αναγκαστικά και συνήθως χωρίς ευθύνη του, να θεωρεί αυξημένης αποδεικτικής ισχύος μια κατάθεση, που ελήφθη προηγουμένως, κάτω από τις συνθήκες που προαναφέρθησαν.

          Δημιουργεί δηλαδή με σαθρά υλικά ένα δημιούργημα αμφιβόλου ποιότητας με τεράστιες όμως συνέπειες. Έτσι μπορεί ο μεγαλέμπορος να γίνει βαποράκι, ή το βαποράκι, μεγαλέμπορος, η ο μεγαλέμπορος χρήστης και ο χρήστης διακινητής. Έτσι π.χ. μπορεί ο θύτης να γίνει θύμα και το θύμα θύτης. Έτσι μπορεί κάποιος που θα έπρεπε να εγκλειστεί στην φυλακή, να συνεχίζει ανενόχλητος την θανατηφόρο δράση του και κάποιοι που θα έπρεπε να τύχουν θεραπευτικής μεταχείρισης να καταλήξουν πίσω από τα κάγκελα.

          Η ιδιαιτέρως αυξημένη αξιοπιστία που προσδίδεται στις αστυνομικές καταθέσεις έχει φυσικά και άλλες ιδιαίτερα σοβαρές παρεπόμενες συνέπειες.

          Μια από αυτές είναι ότι αφαιρεί την όποια διάθεση ή όρεξη των μαρτύρων αστυνομικών να διερευνήσουν σε βάθος την κάθε υπόθεση, αφού ούτως ή άλλως αυτό που καταθέτουν, όπως το καταθέτουν, όχι μόνο δεν ελέγχεται ιδιαίτερα, αλλά αντίθετα έχει και μεγάλη αξιοπιστία.

          Ποια λοιπόν η ανάγκη να στηρίζουν την κατάθεσή τους σε παραπέρα έρευνα ώστε να συνεισφέρουν στο δικαστικό λειτουργό περαιτέρω στοιχεία για την κρίση του;

          Θύματα αυτής της κατάστασης σίγουρα είναι οι πολίτες αλλά και οι ίδιοι οι συνεπείς  δικαστικοί λειτουργοί, οι οποίοι με απίστευτο φορτίο και τεράστιο όγκο δουλειάς, οδηγούν το σκάφος της συνείδησής τους ανάμεσα σε συμπληγάδες με θολά νερά, για να κατακτήσουν ένα «χρυσόμαλλο δέρας», αμφιβόλου αξίας.

         Μήπως όμως κάποιους βολεύει αυτή η κατάσταση;

          Ο ελλιπής Δικαστής στο λίγο χρόνο «διεκπεραιώνει» την υπόθεση και επομένως ελαφρώνει το έκθεμα, άρα τυπικά είναι γρήγορος και αποτελεσματικός στην δουλειά του.

         Η κυβέρνηση και ο υπουργός δικαιοσύνης δεν χρειάζεται να επιβαρύνει τον προϋπολογισμό με μισθούς περισσοτέρων δικαστών.

          Η αστυνομία δεν χρειάζεται να ψάξει ιδιαίτερα τις υποθέσεις αφού διαθέτει το «τεκμήριο της αληθείας».

         Η εξουσία κολακεύει τα εκτελεστικά της όργανα, ότι δήθεν είναι και αυτά μέρος της δικής της εξουσίας.

         Ο υπουργός, ο βουλευτής, ο μεγαλοπαράγοντας επενδύει στις συνειδήσεις του κόσμου και εξαργυρώνει την εκδούλευση, πίεση,  παρέμβαση στο χρηματιστήριο των όποιων φιλοδοξιών του.

         Τα μεγάλα δικηγορικά γραφεία μέσα σ’ αυτό το αλαλούμ και τον πανικό επιβάλουν την παρουσία τους και παρουσιάζονται ως οι μοναδικοί σωτήρες    φυσικά με το αντίστοιχο  πανάκριβο αντίτιμο.

         Και ο ταλαίπωρος ο πολίτης παρακολουθεί αποσβολωμένος όλο τούτο το θέατρο του παραλόγου φοβισμένος, ανασφαλής, υποταγμένος και ανελεύθερος, χάνοντας ήδη την ελευθερία του πριν ακόμα μπει στην φυλακή ή απαλλοτριώνοντας την για να μην μπει στην φυλακή και βολεύεται εκτός φυλακής, αλλά πίσω από τα κάγκελα  του φόβου και της ανασφάλειας.

        Με βάση τα ανωτέρω νομίζω πως όποιο νομοθετικό πλαίσιο και να εξασφαλιστεί σε σχέση με τον θεσμό που συζητάμε, απομένει τεράστια ακόμη προσπάθεια για την ορθή πρακτική εφαρμογή του.

        Η προσπάθεια αυτή αντικειμενικά πέφτει στις δικές μας πλάτες ως φυσικών υπερασπιστών των δικαιωμάτων του πολίτη, απέναντι σε κάθε εξουσία ή οποία από την φύση της έχει προδιάθεση για κατάχρηση της εξουσίας αυτής.

      Έχουμε την μεγάλη τύχη να ασκούμε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον και γοητευτικό λειτούργημα αλλά και την μεγάλη ατυχία να ασκούμε το μοναδικό λειτούργημα – επάγγελμα του οποίου το αποτέλεσμα του δικού μας προσωπικού μόχθου, μελέτης και προσοχής ΔΕΝ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ, τον δικαστή , τον ανακριτή, τον Εισαγγελέα.

       Η πιο άρτια και τεκμηριωμένη αγόρευση,  ο πιο άρτιος και τεκμηριωμένες  προτάσεις μας δεν έχουν οπωσδήποτε το κατάλληλο προσδοκώμενο αποτέλεσμα, αφού τελικώς άλλοι αποφασίζουν κυρίαρχα με τις όποιες αδυναμίες ή ανεπάρκειες έχουν ή παρουσιάζουν κάτω φυσικά από τις επικρατούσες  κάθε φορά συνθήκες.

     Η έκθεσή μας σε αυτό τον ιδιόμορφο κίνδυνο που επαναλαμβάνω ουδείς άλλος κλάδος αντιμετωπίζει, μας υποχρεώνει σε εγρήγορση σε πολλά επίπεδα, πολλώ δε μάλλον στην εξασφάλιση όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστων αποδεικτικών μέσων ή συλλογή των οποίων είναι απαραίτητη σαν πρώτο βήμα να ανατίθεται σε δικαστικούς λειτουργούς σε υποθέσεις τουλάχιστον με μεγάλη βαρύτητα οι οποίες απειλούν μεγάλες ποινές, αφού φυσικά αυξηθεί ο αριθμός  των λειτουργών αυτών.

 

Του ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΤΣΑ*

δικηγόρου, υποψηφίου

προέδρου του Δικηγορικού

Συλλόγου Καλαμάτας

*ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τις παραπάνω σκέψεις και προτάσεις, εξέθεσα στην ομιλία μου ως εκπρόσωπος του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας σε Επιστημονική Διημερίδα της Ενωσης Ελλήνων Ποινικολόγων.

88 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply