ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

To Δίκτυο Mesogeios SOS στη δημόσια διαβούλευση του νομοσχεδίου:  Ποιος διαχειρίζεται τελικά τους Φορείς Διαχείρισης;

0

Με το προς διαβούλευση νομοσχέδιο ρυθμίζεται και η περιοχή του Κυπαρισσιακού Κόλπου

Από το 1999, οπότε και διατυπώθηκε η «Διοίκηση και Διαχείριση Προστατευόμενων Περιοχών», οι φορείς διαχείρισης διοικούνται από επταμελή (7) έως ενδεκαμελή (11) διοικητικά συμβούλια με εκπροσώπους Υπουργείων (Περιβάλλοντος, Γεωργίας κ.ά.) της οικείας περιφέρειας και των οικείων οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού, κοινωνικών, επιστημονικών και παραγωγικών οργανώσεων, από ειδικούς επιστήμονες, καθώς και από εκπροσώπους μη κυβερνητικών περιβαλλοντικών οργανώσεων. Με το νέο νομοσχέδιο οι φορείς διαχείρισης προτείνεται να διοικούνται από επταμελές (7) Διοικητικό Συμβούλιο, αποτελούμενο από εκπροσώπους του Υπουργείου Περιβάλλοντος, εκπρόσωπους Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης α’ και β’ βαθμού, εκπροσώπους της ακαδημαϊκής, ερευνητικής και εν γένει επιστημονικής κοινότητας ή στελέχη δημοσιών υπηρεσιών και φορέων, εκπροσώπους των μη κυβερνητικών οργανώσεων και των παραγωγικών φορέων. Η μείωση των διοικητικών συμβουλίων και των εκπροσώπων και δη εκείνων που ανήκουν σε άλλα συν-αρμόδια στη συν-διαχείριση των προστατευόμενων αντικειμένων προβληματίζει ιδιαίτερα. Γίνεται η Κοινή Αγροτική Πολιτική να έχει επιτέλους ουσιαστική εφαρμογή στις προστατευόμενες περιοχές χωρίς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης;

Η λογική των φορέων διαχείρισης που αποτελούνται από τους πιο αξιόλογους ‘παίκτες’ στην περιοχή αποτελεί ίσως και το πιο κρίσιμο και σημαντικό πείραμα που πραγματοποιήθηκε στην ιστορία των φορέων διαχείρισης. Άλλωστε, οι παθογένειες του Ελληνικού πολιτικού συστήματος και της Ελληνικής κοινωνίας, όπως αντανακλώνται στη διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών, δεν θα χαθούν ως δια μαγείας με άλλο σχήμα διαχείρισης. Ποτέ κανένα σχήμα διοίκησης – διαχείρισης που φτιάχνει ένα υπουργείο δεν θα είναι αρμόδιο συνολικά όταν τα αντικείμενα διαχείρισης αποτελούν αρμοδιότητα και άλλων υπουργείων. Αυτή η συναρμοδιότητα – συνδιαχείριση οδήγησε απαρχής στη συγκρότηση των διοικητικών συμβουλίων των φορέων διαχείρισης. Προφανώς και η λογική της εκκίνησης κάθε φορά από το σημείο μηδέν ή η δημιουργία λιγότερο ευέλικτων και πιο συγκεντρωτικών σχημάτων δεν αρμόζει στη λογική των φορέων διαχείρισης που καλούνται να διαχειριστούν με όλους εμάς το πιο σημαντικό κληροδότημα μας, το περιβάλλον μας.

Το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS στα κύρια πεδία δράσης του, τους υδατικούς πόρους και το θαλάσσιο περιβάλλον, διαθέτει πλούσια εμπειρία σε δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης και στην οργάνωση και διαχείριση συμμετοχικών διαδικασιών. Μέσω αυτών, φέρνει κοντά όλους τους φορείς και με την ουσιαστική τους συμμετοχή παράγει και προάγει βιώσιμες λύσεις, που απαντούν στα προβλήματα και τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής.

Οι παραπάνω απόψεις κατατέθηκαν από το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS στον Διαδικτυακό Τόπο Διαβουλεύσεων του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΑΡΘΡΟ 5 Διοικητικό Συμβούλιο ΦΔΠΠ).

 


ΘΕΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΥΠΕΝ

Σε κατάσταση αναμονής οι προστατευόμενες περιοχές!

Σε κοινή τοποθέτηση, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις Αρκτούρος, ΑΡΧΕΛΩΝ, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Εταιρεία Προστασίας Πρεσπών, Καλλιστώ, MEDASSET, MΟm, ΑΝΙΜΑ, WWF Ελλάς, αξιολογούν τα θετικά και αρνητικά σημεία του νομοσχεδίου. Διαπιστώνουν κατ’ αρχήν με ανακούφιση ότι λίγο πριν την εκπνοή της διάρκειας ζωής τους, μέχρι το τέλος του έτους, οι φορείς διαχείρισης επιφορτίζονται με κεντρικό ρόλο στο εθνικό σύστημα προστατευόμενων περιοχών, ανατρέποντας παλαιότερους σχεδιασμούς για καταργήσεις και συγχωνεύσεις.

Οι 35 φορείς διαχείρισης, 28 υφιστάμενοι και 7 νέοι, που προβλέπονται από το σχέδιο νόμου θα καλύπτουν σχεδόν όλο το δίκτυο των περιοχών Natura 2000, συμπεριλαμβανομένων επικείμενων επεκτάσεών του. Η πρόβλεψη αυτή αποτελεί σημαντικό βήμα προόδου, καθώς μέχρι σήμερα λιγότερο από το ένα τρίτο των περιοχών Natura 2000 εντασσόταν στην αρμοδιότητα κάποιου από τους 28 υφιστάμενους φορείς διαχείρισης. Ιδιαίτερα θετικό στοιχείο στο νέο νομοσχέδιο αποτελεί, επίσης, η ρητή πρόβλεψη της κάλυψης της λειτουργίας τους από τον κρατικό προϋπολογισμό σε ετήσια βάση.

Έντονος όμως παραμένει ο προβληματισμός των 11 οργανώσεων για την επί της ουσίας λειτουργία των προστατευόμενων περιοχών, τόσο στο αμέσως επόμενο διάστημα όσο και στο μέλλον.

Ο προβληματισμός των οργανώσεων εδράζεται στο γεγονός ότι το σύστημα προστατευόμενων περιοχών θα βρίσκεται σε μεταβατική φάση λειτουργίας, τουλάχιστον για τον επόμενο χρόνο, χωρίς όμως το σχέδιο νόμου να περιγράφει επαρκώς την τελική μορφή του συστήματος.

Συγκεκριμένα:

  • Στο σχέδιο νόμου δεν προβλέπεται οργανόγραμμα και στελέχωση με επαρκές, κατάλληλο και τακτικό προσωπικό, ώστε οι ΦΔΠΠ να μπορέσουν να ανταποκριθούν στο απαιτητικό έργο τους.
  • Αν και η ένταξη ποσού για τη λειτουργία των φορέων διαχείρισης στον τακτικό προϋπολογισμό του υπουργείου αποτελεί πολύ θετική εξέλιξη, εντούτοις αυτή θα αφορά στο 2019, στην καλύτερη περίπτωση. Για το 2018 η μισθοδοσία των φορέων διαχείρισης θα προέρχεται και πάλι από το Πράσινο Ταμείο, όπως το 2016 και το 2017.
  • Οι υφιστάμενοι φορείς των οποίων η χωρική αρμοδιότητα επεκτείνεται ξαφνικά θα έχουν μεγαλύτερη έκταση, αλλά τους ίδιους ή και λιγότερους πόρους και προσωπικό. Οι νέοι φορείς που ιδρύονται θα χρειαστούν ένα εξάμηνο μόνο για να αποκτήσουν διοικητικό συμβούλιο.
  • Το σχέδιο νόμου δεν επιλύει βασικά λειτουργικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φορείς διαχείρισης κατά τα 15 χρόνια λειτουργίας τους, καθώς οι αρμοδιότητές τους δεν γίνονται αρκετά σαφείς και διακριτές, παρατείνοντας τη σύγχυση σε σχέση με άλλες αρχές που είναι συναρμόδιες.

Ο προβληματισμός των οργανώσεων εντείνεται λόγω της απουσίας περιγραφής του ρόλου του ΥΠΕΝ ως κεντρικού συντονιστή του εθνικού συστήματος προστατευόμενων περιοχών. Ανησυχία μάλιστα προκαλεί η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στην Επιτροπή Φύση 2000, που λειτουργεί με επιτυχία και επιστημονική επάρκεια και ως εθνική επιτροπή προστατευόμενων περιοχών.

Οι οργανώσεις συμπεραίνουν ότι σε μεγάλο βαθμό η προστασία της ελληνικής φύσης θα εξαρτάται και πάλι από τη βούληση, το μεράκι και τις δεξιότητες των μελών των διοικητικών συμβουλίων και των εργαζομένων, καθώς η προσοχή τους θα είναι στραμμένη στη διευκρίνιση πολλών διαδικασιών για τη μεταβατική φάση λειτουργίας τους. Εξάλλου, για αυτή τη μεταβατική φάση, θα πρέπει να εξασφαλιστεί η νόμιμη παράταση των υπαρχουσών συμβάσεων των εργαζομένων.

Τέλος, κρίνεται απαραίτητη η περαιτέρω ενίσχυση των προβλέψεων του σχεδίου νόμου για διαβούλευση και συμμετοχή τοπικών και άλλων φορέων στη συνδιαμόρφωση των προτεραιοτήτων και των δράσεων για την ολοκληρωμένη προστασία, τη συμμετοχική διαχείριση των σημαντικών αυτών περιοχών, καθώς και την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης των προστατευόμενων περιοχών.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις συμμετέχουν στη δημόσια διαβούλευση, καταθέτοντας κατ’ άρθρο προτάσεις, ώστε το σχέδιο νόμου να βελτιωθεί πριν την κατάθεσή του στη Κοινοβούλιο και να μπορέσει να ανταποκριθεί στις ανάγκες προστασίας της μοναδικής ελληνικής φύσης.

 

51 Συνολικές προβολές, 1 Σήμερα

Leave a Reply