ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Μετανάστευσης συνέχεια…

0

Είναι γνωστό απ’ τα πανάρχαια χρόνια ότι οι Έλληνες κουβαλούν μέσα τους έναν Οδυσσέα. Θέλεις η στενότητα της γης, θέλεις η θάλασσα που ζώνει απ’ τα τρία μέρη τη στεριά (και άνοιγε δρόμους), θέλεις το ανήσυχο πνεύμα τους, καθένα απ’ αυτά ή και όλα μαζί τους έσπρωχναν ν’ αναζητήσουν νέους τόπους, νέα μέρη για να «φτιάξουν» την τύχη τους.

Γράφει ο ΣΤΑΘΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ

Έτσι έχουμε την εποχή των αποικιών, απ’ το 10ο και τον 8ο αιώνα προ Χριστού, με τους Έλληνες να ιδρύουν αποικίες στα παράλια της Μικράς Ασίας, του Ευξείνου Πόντου, της Κάτω Ιταλίας και των παραλίων της Μεσογείου Θαλάσσης. Και είναι γνωστές οι αποικίες που δημιουργήθηκαν και άφησαν ηχηρό όνομα στην Ελληνική ιστορία.

Αλλά και κατά τους νεότερους χρόνους, αρχές του περασμένου αιώνα και κατά τα μέσα του, υπήρξαν μεγάλα ρεύματα μεταναστών απ’ την πατρίδα μας. Κατά την πρώτη μετανάστευση στην Αμερική και στα χρόνια τα μετά τον πόλεμο και τον εμφύλιο σπαραγμό στην Αυστραλία και στη Δυτική Ευρώπη (Γερμανία, Βέλγιο κ.α.), όπου οι αναπτυσσόμενες αυτές χώρες είχαν ανάγκη ανθρώπινου δυναμικού.

Αρχικά οι μετανάστες μας, αλλά και η πατρίδα που τους έστελνε (ήταν και γι’ αυτή μια λύση), νόμιζαν πως επρόκειτο για μια παρένθεση στη ζωή τους. Όμως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν έτσι. Οι μετανάστες μας, στη πλειονότητά τους, άνθρωποι της υπαίθρου τυραγνισμένοι και δαρμένοι απ’ τη φτώχεια, αν και με λίγα γράμματα στο σάκκο τους προσαρμόστηκαν στα νέα δεδομένα, δούλεψαν σε εργοστάσια ή όπου αλλού, αγάπησαν την αστική ζωή και δημιούργησαν τη ζωή τους σε ανεκτά οικονομικά επίπεδα. Και καθώς έκαναν και οικογένειες έμειναν πια μόνιμα στη νέα τους πατρίδα, νοσταλγώντας πάντα τη Βηθλεέμ, που τους γέννησε και στέλνοντας και κάποια εμβάσματα γι’ αυτούς που έμειναν πίσω (γονείς, αδέλφια κ.α.) για τη δική τους ανακούφιση. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι μετανάστες μας στο εξωτερικό πρόκοψαν, ανέλαβαν και αξιώματα στη κοινωνία που ζουν και είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές της πατρίδας μας στην αλλοδαπή δείχνοντας την αγάπης τους γι’ αυτή ποικιλοτρόπως.

Κι ενώ έτσι είχαν τα πράγματα και η Ελλάδα έβρισκε το βηματισμό της και γνώριζε την ανάπτυξη και την πρόοδο η αλόγιστη συμπεριφορά των ηγετών μας στο «διοικείν» έφερε τα πάνα κάτω και η κρίση που οδήγησε την πατρίδα μας στη φτώχια και στην ανεργία, υποχρέωσε τους νέους μας, τους σπουδαγμένους, (για τους οποίους οι οικείοι τους και η πατρίδα ξόδεψαν αστρονομικά ποσά), να πάρουν των ομματιών τους για την Ευρώπη και την Αμερική. Χιλιάδες μηχανικοί, δικηγόροι, γιατροί, εκπαιδευτικοί και άλλοι έφυγαν και φεύγουν στο εξωτερικό δίνοντας συνέχεια στην μετανάστευση που έχει βαθιές ρίζες. Και δυστυχώς, κανενός απ’ τους υπεύθυνους δεν ιδρώνει το αυτί. Αυτοί περί άλλα μεριμνούν και τυρβάζουν. Δύστυχη πατρίδα!

Leave a Reply