ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Μικρόκοσμος

0

ΣΤΟ μικρόκοσμό1 μου, άνθρωποι πνίγονται από πλημμύρες, δρόμοι μετατρέπονται σε ποτάμια, περιουσίες καταστρέφονται και εγώ ψάχνω να βρω αν ο όγκος της βροχής ήταν τέτοιος που να δικαιολογεί τη συμφορά, αν είχαν μπαζωθεί τα ρέματα, αν τα δίκτυα των ομβρίων είναι ανεπαρκή, αν φταίει ο Ναυτικός Όμιλος Μάνδρας που δεν παρείχε δωρεάν μαθήματα κολύμβησης στους κατοίκους του, αν οι Καλαματιανοί δεν επιβεβαίωσαν τη φήμη «τιμόνι καλαματιανό» που λέει και το άσμα. Με άλλα λόγια μήπως αναλωνόμαστε στο βερμπαλισμό2 χωρίς να εστιάζουμε στην ουσία;… Ποιος επέτρεψε να γίνουν όλες αυτές οι «νόμιμες παρανομίες»; Ποιοι συζητούν την αναθεώρηση του Συντάγματος για τσιμεντοποίηση δασικών εκτάσεων; Σε μια τέτοια περίπτωση με απασχόλησε άραγε εν έτη 2017 με την επιστημονική και τεχνολογική γνώση που υπάρχει μήπως θα μπορούσα να διεκδικήσω καλύτερες πιθανότητες προστασίας από τα καιρικά φαινόμενα παντός τύπου; Ωστόσο αναθεματίζω γενικώς και απονέμω τα εύσημα στον μεγαλοεπιχειρηματία -ευεργέτη- πολιτικάντη που θα δωρίσει χιλιάδες ευρώ, θα διαθέσει τα πρωτοπαλίκαρα του για την αποκατάσταση ζημιών των πληγέντων , χωρίς να με απασχολεί αν ο άχθος αρούρης3 και οι κάθε λογής λυμεώνες4 της καθημερινότητας διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο στο τρόπο λειτουργίας ενός οικονομικού συστήματος που ξερνάει «αγάπη» στη ζωή μου.

Από το ΝΙΚΟ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗkaragiannidhs-nikos
karajohnick@gmail.com

ΣΤΟ μικρόκοσμό μου περιμένω τις αποφάσεις της Θέμιδος5 για να καταδικάσω το νεο-φασισμό. Είναι αλήθεια ότι πρέπει να διαβάσω στο δαιμόνιο ρεπορτάζ πως «έσφαζαν αρνιά για να μάθουν να βρίσκουν αρτηρίες» για να συνηγορήσω πως είναι επικίνδυνοι. Αλλά μήπως έσφαζαν τα αρνιά για καλό σκοπό ώστε να κάνουν Πάσχα οι γριούλες; Ναι, οι ίδιες γριούλες που είχαν ένα -ανυψωμένο δεξί- χέρι βοηθείας για να περάσουν τη διάβαση και να πάρουν την πετσοκομμένη σύνταξη! Δεν μου αρκεί η μισάνθρωπη ιδεολογία στην οποία στηρίζονται οι φωτοσβέστες6, που κατηγοριοποιεί τον άνθρωπο με βάση το χρώμα δέρματος, τη γενετική καθαρότητα (βλέπε Ευγονική, Πρόγραμμα Τ-4) και τις γεωγραφικές συντεταγμένες που τον έφερε στο κόσμο τούτο η μήτρα στην οποία φιλοξενήθηκε στα πρώτα στάδια της ζωής του. Πιστεύω πως είναι οι Σωτήρες των προβλημάτων μου και ως άλλος ο Ιησούς στο Ναό των Ιεροσολύμων , θα μπουκάρουν στη βουλή και θα τα κάνουν γης μαδιάμ…Αναντίρρητα αναθέτω τη λύση των προβλημάτων μου στους Μεσσίες, αφού εγώ είμαι πολύ μικρός για να τα επιλύσω…

ΣΤΟ μικρόκοσμό μου αφενός θυμώνω με τους πολέμους, τους «κακούς» βομβαρδισμούς, την τρομοκρατία αφετέρου δείχνω συμπόνια στα θύματά τους ανεβάζοντας τη φάτσα μου με φόντο εθνικά σύμβολα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κάνω like σε φωτογραφίες με ακρωτηριασμένα παιδιά και μαζεύω τρόφιμα για να στείλω στα θύματα που η μοίρα φέρθηκε τόσο άσχημα. Στο πλαίσιο αυτό γνωρίζω ότι από το μακρινό 1952, τρία χρόνια αφότου ιδρύθηκε το ΝΑΤΟ αποτελούμε μέλος του; Γνωρίζω ότι έχουμε συμμετάσχει ψυχή τε και σώματι, άλλοτε ως έμψυχο δυναμικό και άλλοτε με τη χρήση των στρατιωτικών βάσεων που βρίσκονται στο χώρο μου ως ορμητήριο -ενώ είμαστε σε συζητήσεις για νέα στην Αλεξανδρούπολη- και ως χώρα, σε μια σειρά επεμβάσεων, εξεγέρσεων, πολέμων σε περιοχές όπως Κορέα, Σομαλία, Γιουγκοσλαβία, Αλβανία, Σκόπια, Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία; Δεν πρέπει να λησμονούμε τον ιδιαίτερο ρόλο που έχει στη Σούδα το Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ), το οποίο όχι μόνο αποτελεί κέντρο εκπαίδευσης πολεμικής προετοιμασίας αλλά και αποκαλείται δικαίως ως «Διαμάντι του ΝΑΤΟ». Μολαταύτα πόσο απαθής, αδιάφορα και ως θεατής αντιμετωπίζω φαινόμενα μίσους απέναντι στην υποδοχή μεταναστών στα σχολεία και την κοινωνία μας, δαιμονοποιώντας καταστάσεις!

ΣΤΟ μικρόκοσμό μου η γυναίκα απολαμβάνει μίας επίπλαστης7 ισότητας… Μα τι λες τώρα φίλε; δεν τις λιθοβολούμε κιόλας…Βλέπεις η γυναίκα παίρνει πολλές μορφές, το πρωί είναι γυναίκα μου οπότε πρέπει να ικανοποιήσει τις «αγαπησιάρικες» ορμές μου με συνοδεία ένα πλούσιο σε θερμίδες πρωινό, στη δουλειά αν είναι συνάδελφος θα έχει υποστηρικτικό ρόλο, αν πάλι είναι υπάλληλος θα της δείξω ποιος είναι το αφεντικό, το μεσημέρι είναι μάνα οπότε τη σέβομαι, μετά είναι κόρη μου και μπορεί να τις βάλω τις φωνές ή να της ρίξω και κάνα χαστουκάκι για το καλό της αφού οι σχολικές τις επιδόσεις είναι κάτω του μετρίου, το απόγευμα στην καφετέρια αν αργήσει ο καφές θα τη «διαολοστείλω», αν πάλι είναι καλό γκομενάκι θα της δώσω το τηλέφωνό μου, το βράδυ στο μπαρ γίνομαι αμοραλιστής8 βάζοντάς της δυο πενηντάρικα στο κιλοτάκι να μου χορέψει, την Κυριακή στην εκκλησία όχι μόνο θα ασπαστώ την απεικόνισή της πάνω στο καμβά αλλά αφού χαρτζιλικώσω με τη λιανούρα που ξέμεινε στο πέρας της βδομάδας θα ζητήσω τη βοήθειά της… Μήπως τελικά δεν σέβομαι και τόσο τη γυναίκα; Θα ήταν παράλογο να σκεφτούμε πως όταν ντύνεται γυναίκα μου, Aγία μου, κόρη μου, επειδή μου ανήκει είμαι ο εξευγενισμένος νταβατζής της; Πόσο συχνά συμβαίνει να προβάλλεται η φροντίδα της οικογένειας ως ατομική της ευθύνη και όχι ως ευθύνη του κράτους να δημιουργεί τις απαιτούμενες υποδομές και να παρέχει αντίστοιχες υπηρεσίες; Επιπλέον όταν μιλάμε για ισότητα στην εργασία, πως στην ουσία εξισώνουμε δύο διαφορετικά βιολογικά οργανισμούς;

ΣΤΟ μικρόκοσμό μου, είναι γνωστό ότι πριν κάνα τέρμηνο -που λένε γενικά και αφηρημένα οι κατά τα άλλα συμπαθείς γυφτομάντισσες- στον «Ιμπεριαλιστικό Σοσιαλισμό» της Κίνας συνελήφθη μία μοντελίστ να μεταφέρει ποσότητα κοκαΐνης. Άμυαλο κορίτσι, απολωλός πρόβατον, τα ήθελε ο ποπός της, πήγαινε γυρεύοντας, οι κακές παρέες, έκανε κοπάνα τη δεύτερη ώρα, δεν έβλεπε Αυτιά, ψήφιζε Λεβέντη είναι κάποια από αυτά που μονολογώ στην ηχολαλιά9 μου… Σκέφτηκα ποτέ πως φτάνει ένας άνθρωπος να πουλάει τη ζωή του στο διάολο (όπου διάολο ανέτρεξε σε Big Fishes, πλοία των οποίων κυβερνώντα από φαντάσματα συλλαμβάνονται να αρμενίζουν μεσοπέλαγα με τόνους κοκαΐνης) για το εύκολο χρήμα και τη μεγάλη ζωή; Βρε μπας και το εύκολο χρήμα παίζει παντού σαν φάκα; Γυρνάω δίπλα μου και βλέπω τυχερά παιχνίδια, εμπόδια να με περιμένουν καρτερικά σαν άλλη Ντούβλη (λόγο του βαθμού δυσκολίας) να τα πηδήξω, σπίτια γεμάτα κάμερες να μπω έγκλειστος για μεγάλο έπαθλο. Αυτά ισχύουν στο μέτρο που τα πάντα είναι γρήγορα, τρόποι για γρήγορο κέρδος, χάπια για γρήγορα μπράτσα, ζώνες για γρήγορο αδυνάτισμα, μαντζούνια για εύκολη και γρήγορη στύση, αλοιφές για γρήγορη ομορφιά, φάρμακα για γρήγορη ανάπτυξη στα ζαρζαβατικά, εικοσάρικο για γρήγορο σεξ, μονάχα η σκέψη βραδυκίνητη. Βρε λες αν μάθω να προσπαθώ μη την πάθω και μου γίνει συνήθεια;

ΣΤΟ μικρόκοσμό μου, λέγεται συχνά «ασχολήσου με την πάρτη σου και γάμα τους άλλους, αυτός ο κόσμος δεν αλλάζει». Μα αλήθεια, πόσο θα είχε αλλάξει αυτός ο κόσμος σε περίπτωση που ο Σωκράτης έλεγε απελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο, απαρνιόμενος τις φιλοσοφικές του θεωρήσεις και αντί για κώνειο έπινε σαμπούκες παρέα με τους επικριτές του, αν ο Σπάρτακος συμβιβαζόταν με τη δουλεία στο ρόλο ενός ακόμα μονομάχου- διασκεδαστή των Ρωμαίων, αν ο Edward Jenner δεν επινοούσε τον εμβολιασμό με αποτέλεσμα να σωθούν εκατομμύρια ζωές, αν οι Βολταίρος, Μοντεσκιέ, Ρουσσώ δεν αποτελούσαν έμπνευση για την Γαλλική Επανάσταση, αν ο Αθανάσιος Διάκος δεν μαρτυρούσε και γινόταν γιουσουφάκι, αν η Ρόζα Λούξεμπουργκ δεν αγωνιζόταν για τις ιδέες της με τίμημα τη ζωή της, αν ο Τσέ Γκεβάρα κλεινόταν στην εσωστρέφεια του, ζούσε υποχόνδρια10 με το άσθμα και έτρωγε τα λεφτά του μπαμπά στα κωλόμπαρα του Ροζάριο, αν οι Alexei Ananenko, Valeri Bezpalov και Boris Baranov δεν έσωζαν το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης από τη ραδιενέργεια μετά την καταστροφή του Τσερνόμπιλ θυσιαζόμενοι, αν ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο Νίκος Μπελογιάννης δεν «έπεφτε με το αυτί κολλημένο στην καρδιά του κόσμου ,ν’ ακούει τα βήματα της λευτεριάς να βαδίζουν στο μέλλον», όπως γράφει ο Γιάννης Ρίτσος, αλλά και πολλοί άλλοι ακόμα, που έπεσαν να καούν στην ατμομηχανή της ιστορίας για να πάρει πιο γρήγορες στροφές αυτός ο κόσμος. Με δεδομένα τα παραπάνω ίσως είναι οι καταστάσεις εξέλιξης των κοινωνιών και όλοι εμείς σε παρελθόντα μορφή όπου ως αποτέλεσμα από μέσα αναδεικνύονται και ξεπηδούν οι εξέχουσες προσωπικότητες αφού είναι περιττό να τονιστεί πως οι ήρωες φυτρώνουν απ’ το πουθενά μονάχα στο σινεμά και τη μικρή οθόνη.

ΣΤΟ μικρόκοσμό μου ενίοτε γράφω κείμενα που στόχο έχουν να θέσουν προβληματισμούς και εμπεριέχουν τον υπογράφοντα, δεν περιέχουν λύσεις, ωστόσο οι απαντήσεις είναι εκεί έξω στον γεμάτο λακούβες δρόμο, την αδιάκριτη γειτονιά, τη μικρή πόλη, την όμορφη χώρα, τον υπέροχο πλανήτη, το ηλιακό σύστημα, το απέραντο σύμπαν αρκεί να θέσουμε τα σωστά ερωτήματα. Όλα αυτά θα έχουν αποτέλεσμα αν μέχρι τότε τα στόματα είναι ανοικτά κι οι συνειδήσεις ατσαλωμένες με αποφασιστικότητα να ενισχύσουν την προοδευτική σκέψη!

 

Σημειώσεις:
1 (μεταφορικά) μια μικρή κοινωνία (και καλά μικρή) ή ομάδα ανθρώπων
2 η χρησιμοποίηση λέξεων, φράσεων και εντυπωσιακών ρητορικών σχημάτων σε ένα λόγο χειμαρρώδη, που είναι όμως κενός νοήματος, ασαφής, που δεν ανταποκρίνεται στις αντίστοιχες έννοιες
3 είναι έκφραση ομηρική (Ιλιάδα Σ 104) και θα πει “βάρος της γης”. Σήμερα η φράση αυτή χρησιμοποιείται για να δηλώσει άνθρωπο ανάξιο, άχρηστο
4 αυτός που προξενεί εκτεταμένες καταστροφές, που εκμεταλλεύεται κτ. στυγνά και αδίστακτα ως την τελική καταστροφή: Λυμεώνες της πατρίδας / του δημόσιου χρήματος
5 θεότητα της δικαιοσύνης
6 αυτός που εμποδίζει την πρόοδο, τον πνευματικό φωτισμό
7 πλαστός, ψεύτικος, προσποιητός
8η απουσία των αρχών, έκκληση των ηθών
9 ψυχοπαθολογική κατάσταση που τη χαρακτηρίζει αυτόματη επανάληψη λέξεων ή φράσεων που τις λέει κάποιος άλλος και παρατηρείται σε περιπτώσεις ατόμων με διανοητική ανεπάρκεια
10η νεύρωση κατά την οποία κάποιος νιώθει συνεχώς ότι είναι άρρωστος

Leave a Reply