ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Το κίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967, και πάλι Σκοπιανό ενόψει

0

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ο λόγος εκ μέρους για το βασιλικό κίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967 που αποπειράθηκε ο τότε βασιλιάς Κωνσταντίνος και απέτυχε ως γνωστόν.

Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ επέτειος του κινήματος αυτού πέρασε σχεδόν απαρατήρητη όπως είχα επισημάνει από τη στήλη αυτή στις 18 Δεκεμβρίου, όπου είχα αναφέρει επίσης ότι θα επανέλθω στο θέμα.

ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΙ λοιπόν σήμερα με αφορμή το άρθρο του Κώστα Ιορδανίδη που δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή» και μου το έστειλε ως απάντηση ο Σωτήρης Θεοδωρόπουλος.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ είναι το ακόλουθο:

***

«ΣΕ ΑΥΤΗ την υπέροχη χώρα των απειράριθμων εορτών και επετείων, ουδείς εκ των πολιτικών ηγετών, που διατρανώνουν, ορθότατα βεβαίως, την απέχθειά τους για το οικτρό δικτατορικό καθεστώς των συνταγματαρχών της 21ης Απριλίου, θυμήθηκε ότι σαν χθες, 13 Δεκεμβρίου, ο βασιλεύς Κωνσταντίνος, τέως των Ελλήνων, ηγήθηκε πριν από πενήντα χρόνια στρατιωτικού κινήματος για την ανατροπή της χούντας.

Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ υπήρξε ανεπιτυχής, διότι οι επιφανέστεροι των στρατηγών που ηγούντο του κινήματος ήσαν ανίκανοι να ελέγξουν τους υφισταμένους τους αξιωματικούς. Ηταν και αυτό ένα σύμπτωμα της παρακμής του παλαιού συστήματος.

ΩΣΤΟΣΟ, το αποτυχημένο εκείνο κίνημα, όπως και η επίμονη άρνηση του βασιλέως Κωνσταντίνου να επιστρέψει στην Ελλάδα, παρά τις εκκλήσεις της χούντας, στέρησαν από το καθεστώς του Γ. Παπαδοπούλου νομιμότητα, αν και στην πράξη αναγνωρίστηκε από τη διεθνή κοινότητα.

ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ, ο Κωνσταντίνος έσωσε την τιμή της Ελλάδος και όλων όσοι εκπροσωπούσαν την πολιτική τάξη έως την αποφράδα εκείνη ημέρα. Ουδείς εκ των Ελλήνων πολιτικών τού αναγνώρισε αυτή την προσφορά.

ΙΣΩΣ δεν θα ήταν άσκοπο, εν προκειμένω, να σημειωθεί ότι όταν η Ελένη Βλάχου διέκοψε αυθημερόν την κυκλοφορία της «Κ» και όλων των εντύπων της, έσωζε την τιμή της Δεξιάς, διότι ουδείς εκ των στελεχών της ΕΡΕ –με μία μόνο θλιβερή εξαίρεση– διενοήθη να προσχωρήσει στους πραξικοπηματίες.

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ανήκουν πλέον στο παρελθόν, θα υποστηρίξουν ορισμένοι και ίσως με το δίκιο τους. Αλλά υπάρχει ένα μελανό σημείο, που διαχρονικώς εκθέτει το πολιτικό μας σύστημα ως μοχθηρό, πρωτόγονο και εμπαθές.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για την αμφισβήτηση της ελληνικής ιθαγένειας και την αφαίρεση των ελληνικών διαβατηρίων από τα μέλη της βασιλικής οικογενείας. Εργο της κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ, που υποστήριξε, μετά πάθους, ένας συνταγματολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου, εκσυγχρονιστής και ευρωπαϊστής, ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος.

ΔΗΛΑΔΗ, στα εκατό και πλέον χρόνια της δεύτερης ελληνικής δυναστείας, οι έξι  συνταγματικοί βασιλείς της Ελλάδος ήσαν «ξένοι», «μη Ελληνες». Ο βασιλεύς Κωνσταντίνος Α΄, ο ηγέτης των ελληνικών στρατευμάτων που απελευθέρωσαν τη Μακεδονία και την Ηπειρο από την οθωμανική κυριαρχία, ήταν «ξένος», «μη Ελλην». Ούτε οι χειρότεροι εχθροί αυτού του έθνους δεν θα αποτολμούσαν παρόμοια στρέβλωση της Ιστορίας.

ΒΑΣΙΛΕΙΣ καθαιρέθησαν μετά τον τελευταίο Μεγάλο Πόλεμο. Σε όλες τις χώρες όμως τιμώνται από κυβερνήσεις κάθε άλλο παρά φιλομοναρχικές, απλώς και μόνον από σεβασμό στην ιστορία του έθνους που εκπροσωπούν. Οχι όμως στην Ελλάδα».

***

ΑΥΤΑ αναφέρονται στο άρθρο και η συζήτηση που ανοίγει είναι μεγάλη.

ΑΣ ΑΡΚΕΣΟΥΜΕ όμως στο σημερινό άρθρο στα όσα αφορούν το αποτυχημένο βασιλικό κίνημα της 13ης Δεκεμβρίου 1967.

ΑΠΟ τη στιγμή που οι στρατηγοί ήταν ανίκανοι να ελέγξουν το στράτευμα και τους κατώτερους αξιωματικούς, η αποτυχία ήταν δεδομένη και βέβαια επιβεβαιώνει περίτρανα την θλιβερή κατάσταση στην οποία το στράτευμα βρισκόταν.

ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ακόμα πως οι στρατηγοί μαζί με τους βασιλιά ετοίμαζαν τη λεγόμενη «χούντα των στρατηγών» αλλά δεν πρόλαβαν γιατί τους πρόλαβαν εκείνοι που αποδείχθηκε πως ήταν πιο γρήγοροι και πιο ιντριγκαδόροι στις συνωμοσίες.

ΠΕΝΗΝΤΑ χρόνια μετά και ύστερα απ’ όσα έχουν γίνει και έχουν ειπωθεί, ίσως χρειάζεται να γίνει μια νηφάλια αποτίμηση και με την ανάλογη αυτοκριτική βεβαίως σχετικά με το γεγονός του βασιλικού κινήματος.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ που πριν τρία χρόνια εξέδωσε ο τέως βασιλιάς δεν φωτίζει και τόσο καθαρά εκείνη την περίοδο.

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ πάντως είναι φιλοβασιλικοί και δικαίωμά τους είναι  βεβαίως, υπάρχει το βιβλίο του Κώστα Μπαρμπή: «Κωνσταντίνος και 13η Δεκεμβρίου 1967» (εκδόσεις Λόγος 1997) όπου εξιστορούνται συναρπαστικά τα όσα συνέβησαν με «εμετική» προσκόλληση ωστόσο στον τότε βασιλιά άλλωστε ο συγγραφέας του βιβλίου ουδέποτε έκρυψε τα φιλοβασιλικά του συναισθήματα.

***

ΑΠΟ  τα ζητήματα που θα βρούμε μπροστά μας  καθώς ο χρόνος φτάνει στο τέλος κι ένας καινούργιος ετοιμάζεται να έρθει, είναι και το ζήτημα του ονόματος της Π.Γ.Δ.Μ. το λεγόμενο Σκοπιανό εν ολίγοις όπως  είναι  περισσότερο γνωστό.

ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ λοιπόν προκαλεί τριβές στην κυβέρνηση λόγω Καμμένου και στη ΝΔ ήδη χαίρονται θεωρώντας ότι μπορεί να ωφεληθούν.

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ βέβαια είναι  περισσότερο σοβαρό απ’ ότι ίσως δείχνει εκ πρώτης όψεως και δεν αποκλείεται να έχει και εκλογικές παρενέργειες.

ΤΟ ΒΕΒΑΙΟ είναι ότι θα μας απασχολήσει αρκετά το επόμενο διάστημα.

 

Θανάσης Παντές

Leave a Reply