ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Σκοπιανό και καθημερινότητα

0

ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΟ για έναν πολιτικό αρχηγό, ο οποίος είναι ταυτόχρονα και γόνος ενός ιστορικού ηγέτη της παράταξής του, να αντλεί έμπνευση από την ιστορία και τη δράση εκείνου.

ΔΕΝ ΞΑΦΝΙΑΖΕΙ κανέναν επομένως το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης διδάσκεται από την ιστορία του πατέρα του και επιχειρεί να θέσει σε εφαρμογή κάποια από τα διδάγματα αυτά, ιδιαίτερα στον οικονομικό τομέα και την αντιμετώπιση των λαϊκών κατακτήσεων.

ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΑΥΤΗ τη φορά ο Κυρ. Μητσοτάκης δεν ακολουθεί το παράδειγμα του πατέρα του, αλλά τη μέθοδο που είχε χρησιμοποιήσει ο Αντώνης Σαμαράς στην προσπάθειά του να ρίξει την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 1993.

ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ ότι, όπως και τότε έτσι και τώρα, το «Μακεδονικό» χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για να επιτευχθεί ένα πολιτικό αποτέλεσμα, να πέσει δηλαδή μια κυβέρνηση.

Η ΥΠΟΔΕΙΞΗ ότι οι αποκλίνουσες θέσεις ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛΛ. αποτελούν τεκμήριο απώλειας της δεδηλωμένης δεν είναι παρά ένα ακόμα εύρημα, κατάλληλο για την απαραίτητη ατάκα σε μια συνέντευξη, αλλά ανίσχυρο ως επιχείρημα σε έναν σοβαρό πολιτικό διάλογο.

ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ περίπτωση είναι πανομοιότυπη με τους ισχυρισμούς του κ. Σαμαρά για τους λόγους που τον οδήγησαν τότε στη ρήξη με τον πρωθυπουργό του.

ΠΑΡΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ λόγια και τις γνωστές υπερβολές, αυτό που αποδεικνύεται για ακόμα μία φορά είναι ότι τα λεγόμενα «εθνικά θέματα» αντιμετωπίζονται πολύ συχνά από τους κήρυκες της εθνικοφροσύνης και της παράδοσης σαν μοχλοί για να μεταβληθούν οι πολιτικοί συσχετισμοί και για να υπονομευτούν οι αντίπαλοι.

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ δεν είναι μόνο να κινδυνεύει η συνοχή του πολιτικού συστήματος. Το σοβαρότερο είναι ότι τα ίδια τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής -όπως εδώ η συμφωνία για το όνομα της ΠΓΔΜ- μπαίνουν κατ’ ανάγκη στο πολιτικό περιθώριο, εφόσον με αυτούς τους χειρισμούς έχει αποκλειστεί κάθε λογική ενός αμοιβαία επωφελούς συμβιβασμού.

ΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ οδηγήσει αυτή η συνεχής υπαγωγή των σοβαρών ζητημάτων σε αντικείμενα μικροκομματικού ανταγωνισμού το γνωρίζουμε πολύ καλά.

ΣΤΟ ΕΠΙΔΙΚΟ ζήτημα της ονομασίας του γειτονικού κράτους έχουν χαθεί όλες οι ευκαιρίες για μια αποδεκτή λύση, ακριβώς εξαιτίας της κοντόφθαλμης αναπαραγωγής της ίδιας αδιέξοδης και αυτοκαταστροφικής δήθεν “αδιαλλαξίας”».

***

ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ πάλι στο προσκήνιο, μαζί και οι λογής «παγίδες της εθνικοφροσύνης» όπως παρουσιάζονται στο άρθρο που προηγήθηκε της Εφημερίδας των Συντακτών, λίγο πριν το 2017 ολοκληρωθεί και αποχωρήσει.

ΤΟ 2018 που είναι πια εδώ έχει να αντιμετωπίσει και το Σκοπιανό σαν ένα ακόμα ζήτημα ζωτικής σημασίας που ασφαλώς και είναι αν το δούμε άμεσα στο πλαίσιο που το βάζουν όσοι το επικαλούνται, για τους δικούς τους λόγους βέβαια.

ΤΟ ΕΙΧΑΜΕ «ξεχάσει» για πολύ καιρό, είναι  αλήθεια, το Σκοπιανό και τώρα που μας το θύμισαν ίσως και να μας κακοφάνηκε κιόλας.

ΤΟ ΒΕΒΑΙΟ είναι ότι πάλι θα μας οδηγήσει σε αντιδράσεις μεταξύ μας ως πολίτες και ας ελπίσουμε ότι δεν θα μας οδηγήσει σε διχαστικές συμπεριφορές. Ιδωμεν.

***

ΕΚΤΟΣ από το Σκοπιανό βέβαια υπάρχει και η άλλη πραγματικότητα, η πιο καθημερινή, που γίνεται ολοένα και δυσκολότερη το 2018.

ΤΑ 9+1 μέτρα που θα μας κάνουν φτωχότερους τη νέα χρονιά παρουσιάστηκαν στη «ΦΩΝΗ» στο χθεσινό σαλόνι της εφημερίδας και κάνανε την καρδιά μας περιβόλι!

ΑΚΡΙΒΩΣ στην απέναντι σελίδα οι 10 κυριότερες αιτίες θανάτου στην Ελλάδα και τον κόσμο, μας έστειλαν αδιάβαστους από απογοήτευση.

ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ πισινή ωστόσο και να μη μας πάρει από κάτω γιατί τότε τη «βάψαμε» φίλτατοι.

ΤΟ 2018 ξεκίνησε και να ’μαστε καλά όσο περισσότερο μπορούμε.

Η ΖΩΗ συνεχίζεται και είναι πάντα ωραία!

Θανάσης Παντές

Leave a Reply