ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Εγγυητής σε δανειακή σύμβαση

0

ΓΙΝΕΤΑΙ δεκτό πως δύναται να τεθεί ο όρος ότι οι συνδικαιούχοι θα μπορούν να κάνουν χρήση του λογαριασμού μόνο όταν συμπράττουν όλοι από κοινού, όποτε βρίσκουν έρεισμα οι διατάξεις περί κοινωνίας δικαιώματος (κοινός συμπλεκτικός ή αδιαίρετος λογαριασμός, άρθρο 111 ν.δ. 118/1973) και όχι οι διατάξεις του ν. 5638/1932. Βλ. Ψυχομάνης, Τραπεζικό Δίκαιο, Δίκαιο Τραπεζικών Συμβάσεων, 2011, σ. 474 και Ρόκας/Γκόρτσος, οπ, σ. 220[ΑΠ 313/1999 ΝοΒ 2000, 937].

Του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΕΡΕΤΖΑΚΗ*

Στους κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς δηλαδή στις τραπεζικές καταθέσεις όπου υπάρχουν δύο ή περισσότεροι δικαιούχοι σε έναν τραπεζικό λογαριασμό ισχύει μια ιδιαίτερη σχέση μεταξύ των συνδικαιούχων και της τράπεζας.

Σε περίπτωση χρηματικής κατάθεσης σε κοινό λογαριασμό στο όνομα του ίδιου του καταθέτη και τρίτου ή τρίτων, παράγεται, ανεξαρτήτως του εάν τα χρήματα που κατατέθηκαν ανήκαν σε όλους ή σε μερικούς υπέρ των οποίων έγινε η κατάθεση, ενεργητική σε ολόκληρο ενοχή μεταξύ του καταθέτη και του τρίτου αφενός και του δέκτη της κατάθεσης νομικού προσώπου (τράπεζας) αφετέρου. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό που καταθέτει χρήματα ο ένας συνδικαιούχος, αν γίνει ανάληψη των χρημάτων της κατάθεσης (ολικώς ή μερικώς) από έναν από τους δικαιούχους είτε είναι αυτός που τα καταθέτει ή άλλος συνδικαιούχος να γίνεται εξ ιδίου δικαίου (δηλαδή ο αναλαμβάνων τα χρήματα αποκτά αυτομάτως δικαίωμα να προβεί σε αυτήν την πράξη), εάν δε αναληφθεί ολόκληρο το ποσό της χρηματικής κατάθεσης από έναν μόνο δικαιούχο, επέρχεται απόσβεση της απαίτησης καθ` ολοκληρία έναντι της Τράπεζας και ως προς τον άλλο, δηλ. τον μη αναλαβόντα δικαιούχο.

Αναφορικά με παρακρατήσεις ποσών από κοινούς λογαριασμούς (λογαριασμούς με δύο ή παραπάνω συνδικαιούχους), το καταναλωτικό κοινό θα πρέπει να γνωρίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 και 2 του Ν.5638/1932, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του ΝΔ 951/1971 και διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 124 περ. Δ στοιχ. Α του ΝΔ 118/1973, προκύπτει, ότι ο καθένας από τους δικαιούχους χρηματικής κατάθεσης σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό, είναι δικαιούχος του συνόλου των χρημάτων που κατατέθηκαν στο λογαριασμό αυτό και μπορεί να τα χρησιμοποιεί χωρίς τη σύμπραξη των λοιπών συνδικαιούχων. Αντιστοίχως, η Τράπεζα δικαιούται να δεσμεύσει ποσά από έναν τέτοιο λογαριασμό έναντι απαίτησης που τυχόν έχει κατά ενός εκ των συνδικαιούχων.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 855 ΑΚ, προβλέπεται η λεγόμενη ένσταση διζήσεως όπου με την προβολή της ένστασης αυτής, ο εγγυητής μπορεί νόμιμα να αρνηθεί την καταβολή της οφειλής, ωσότου ο δανειστής επιχειρήσει πρώτα αναγκαστική εκτέλεση κατά του πρωτοφειλέτη, οπότε ο εγγυητής θα ευθύνεται μόνο εφόσον αυτή αποβεί άκαρπη. Οι εγγυητές όταν υπογράφουν στις δανειακές συμβάσεις, είναι πιθανό να μην αντιλαμβάνονται ότι στις συμβάσεις αυτές υπάρχει όρος με τον οποίο παραιτούνται από την ένσταση δίζήσεως του άρθρου 855 του Αστικού Κώδικα, με αποτέλεσμα να ευθύνονται ως πρωτοφειλέτες. Συνεπώς, θα πρέπει να ελέγχουν αν στη σύμβαση που έχουν υπογράψει έχουν παραιτηθεί από την ένσταση διζήσεως και εγγυώνται ως πρωτοφειλέτες.

Οι καταναλωτές που έχουν συνδέσει με (ξεχωριστή από τη σύμβαση) έγγραφη εντολή-εξουσιοδότηση προς την Τράπεζα, τραπεζικό λογαριασμό τους για την εξυπηρέτηση δανειακών τους υποχρεώσεων στον οποίο κατατίθενται μηνιαίως τα ποσά της μισθοδοσίας, της σύνταξης ή του επιδόματος ανεργίας έχουν το δικαίωμα με γραπτό αίτημά τους προς την Τράπεζα να ζητήσουν ανάκληση της ως άνω εντολής και εξυπηρέτηση της δανειακής υποχρέωσης με άλλο τρόπο. Η εντολή δεν είναι ανέκκλητη για τους ως άνω τραπεζικούς λογαριασμούς. Η νομοθεσία ορίζει ως ακατάσχετο και προστατεύει το ποσόν του μισθού ή της σύνταξης που κατατίθεται σε λογαριασμό μισθοδοσίας μέχρι το ύψος του ενός μισθού ή σύνταξης σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 982 παρ. 3 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ενώ δεν επιτρέπει – ούτε με συμφωνία – τον συμψηφισμό ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων με ακατάσχετες απαιτήσεις σύμφωνα με τα άρθρα 451, 464 του Αστικού Κώδικα). Επιπλέον, το ποσό του επιδόματος ανεργίας είναι επίσης ανεκχώρητο και ακατάσχετο (άρθρο 21, παρ. 6, Ν.Δ. 2961/1954 Σύσταση ΟΑΕΔ).

  • Ο Γεώργιος Φερετζάκης είναι δικηγόρος, Συμπαραστάτης του Δημότη και της Επιχείρησης και συγγραφέας

 

Leave a Reply