ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η επένδυση στο Ελληνικό, το Σκοπιανό στο προσκήνιο

0

«ΕΝΑΣ πρώιμα ανοϊκός μαζεύει πέτρες. Πολλές πέτρες, που τις συσσωρεύει επάνω σε μια σανίδα. Είναι τόσο απόλυτα απορροφημένος που δεν τον νοιάζει τίποτε άλλο. Ξαφνικά η σανίδα σπάει και το οικοδόμημά του καταρρέει. Αυτός τις παρατάει και μαζεύει άλλες. Ξαναρχίζει την ίδια δουλειά από την αρχή.

ΔΕΝ θα ασχοληθώ εδώ με τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους οι ψυχαναλυτές Καρλ Αμπραχαμ και Ζακ Λακάν ερμηνεύουν αυτή τη συμπεριφορά (θεωρώντας τη νοσηρή είτε αντιθέτως υγιή) ούτε με το αν κάποτε σύγχρονοί μας καλλιτέχνες επιμένουν να επαναλαμβάνουν μέσα στην τέχνη τους μοτίβα και φόρμες. Η ιδέα του επίμονου ανοϊκού ξαναήρθε στον νου μου καθώς διάβαζα για τους έξι ουρανοξύστες που θα «στολίσουν» το Ελληνικό.

ΕΝΑ μικρό παιδί θα μπορούσε να καταλάβει και -γιατί όχι;- να μαγευτεί από την ιδέα των ουρανοξυστών αυτών, που δεν θα είναι ένας, αλλά έξι. Μια πολυκατοικία είναι ανώτερη από μια μονοκατοικία.

ΕΙΝΑΙ ένα σπίτι στο πολλαπλάσιο. Και ένας ουρανοξύστης είναι μια υπερπολλαπλασιασμένη πολυκατοικία. Φανερώνει την ικανότητα του ανθρώπου να «ξύνει τον ουρανό», η λέξη skyscraper σημαίνει ακριβώς αυτό, και άρα να επιτρέπει μία εξ εφόδου κατάληψη του Παραδείσου, χριστιανικού, ισλαμικού ή τεχνολογικού, από τον σύγχρονο άνθρωπο.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ είναι λογικό να θέλγονται από τέτοιες εικόνες παντοδυναμίας ικανής να υποτάσσει τα πάντα, ακόμα και τον θάνατο που στοιχειώνει συχνά τους εφιάλτες τους.

ΕΙΚΟΝΕΣ που μας είναι οικείες από το Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ και τους πάλαι ποτέ Δίδυμους Πύργους μέχρι τα Αραβικά Εμιράτα, όπου -αν θυμάμαι- έχουν χτιστεί και τα πιο ψηλά κτίρια του κόσμου.

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ της περίπου αέναης επανάληψης των επιτευγμάτων του παλαιότερου και του σύγχρονου πολιτισμού είναι ακριβώς σήμα κατατεθέν της αρχιτεκτονικής των Εμιράτων, όπου κανείς συναντά επαναλήψεις όχι μόνο του Μανχάταν, αλλά και των καναλιών της Βενετίας, των δρόμων του Παρισιού και δεν θυμάμαι ποιων άλλων πρωτευουσών του κόσμου.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ που μας μένει έχει να κάνει με τη συγκεκριμένη επανάληψη των ουρανοξυστών στο Ελληνικό. Η σεισμογενής Αττική δεν είναι ακριβώς, τουλάχιστον όχι ακόμα, η έρημος. Και ο Σαρωνικός, με όλα τα πρόσφατα βάσανά του, δεν είναι ο Περσικός κόλπος που βρέχει το Ντουμπάι.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, η Αττική είναι μια περιοχή για την οποία ένας κάποιος Πικιώνης είχε γράψει κάποτε ότι τα αετώματα των σπιτιών της θα έπρεπε να εναρμονίζονται με τα αετώματα των βουνών της. Εννοείται ότι στην εποχή των ουρανοξυστών του Ελληνικού τέτοια λόγια που μίλησαν για το οικείο μοιάζουν ανοίκεια.

ΟΣΟ για τα πληγωμένα τοπία, αυτά δεν έχουν φωνή».

***

ΑΡΘΡΟ της Πέπης Ρηγοπούλου που το τιτλοφορεί «Ψυχαναγκαστική επανάληψη».

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ και οι ουρανοξύστες του πάντως που είναι και η αφορμή του άρθρου βρίσκεται ήδη από καιρό στο προσκήνιο και θα εξακολουθήσει να είναι και το επόμενο διάστημα.

ΕΙΝΑΙ προφανές πως η όλη συζήτηση έχει πολύ παρασκήνιο πίσω της και σίγουρα δεν θα ολοκληρωθεί όσο σύντομα νομίζουν ορισμένοι.

ΑΚΟΜΑ δεν ξέρουμε πότε θα ξεκινήσει η επένδυση και τι θα γίνει με τα αρχαία που υπάρχουν στο χώρο πολύ πριν οι εν δυνάμει επενδυτές κάνουν την εμφάνισή τους.

***

ΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ στο προσκήνιο πλέον για τα καλά και τα δύο άρθρα χθες στη «ΦΩΝΗ» από Θόδωρο Γαλανόπουλο και Νότη Μαριά στο κλίμα που η ανακίνηση του ζητήματος επιβάλλει.

ΑΠΟ κοντά και η δήλωση του Νίκου Ανδρουλάκη.

ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΘΕΙ πάντως πως ακόμα τίποτα δεν έχει ξεκαθαρίσει σε σχέση με την ονομασία κι αν σε αυτή θα υπάρχει η λέξη «Μακεδονία».

ΚΑΤΑ τ’ άλλα δεν μπορώ να διαφωνήσω με τα όσα ο γαλανόπουλος επικαλείται στο άρθρο του γιατί απλούστατα είναι η αλήθεια που σκόπιμα(;) αποκρύπτουν οι εθελοτυφλούντες.

ΝΑ ΘΥΜΙΣΩ ακόμα πως τον Ιούνιο του 1992 η τότε ΕΟΚ των «12» είχε πει «όχι» στην αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα «Μακεδονία».

ΕΚΤΟΤΕ βέβαια ήρθαν τα πάνω-κάτω για να φτάσουμε στο σήμερα και να είμαστε πάλι μπροστά στο ίδιο πρόβλημα που παραμένει άλυτο.

Θανάσης Παντές

Leave a Reply