ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

O πατριωτισμός δεν μπορεί να είναι επάγγελμα

0

Ο ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ  δεν είναι επάγγελμα, όπως ενδεχομένως ορισμένοι θεωρούν και με θρασύτατη ευκολία επικαλούνται κάθε φορά που βρίσκουν ευκαιρία όπως τώρα με την ανακίνηση του Σκοπιανού και τα συλλαλητήρια που έγιναν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

ΠΟΛΛΟΙ και ενοχλητικοί δυστυχώς οι λογής πατριωτικολάγνοι και πατριδοκάπηλοι και δυστυχώς ξεχώρισαν και αυτή τη φορά εκμεταλλευόμενοι τα αγνά συναισθήματα των απλών πολιτών.

ΓΙΑ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ επαγγελματίες κάνει λόγο και το άρθρο του Αλέξη Παπαχελά που ακολουθεί:

***

«ΑΥΤΗ η χώρα μεγάλωσε και κέρδισε όποτε δούλευαν ταυτόχρονα και το μυαλό και η ψυχή. Το σκεπτόμουν όταν έβλεπα το περίφημο βίντεο της κανονιοφόρου «Νικηφόρος» στην «κόντρα» της με μια τουρκική ακταιωρό στην περιοχή των Ιμίων.

ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ τι να θαυμάσω πρώτα. Την αποφασιστικότητα που έδειχνε ο κυβερνήτης καθώς κρατούσε με πυγμή μια σταθερή πορεία; Ή την αυτοσυγκράτησή του, στην οποία προφανώς οφείλεται το γεγονός ότι υπήρξε μια ελαφρά σύγκρουση των δύο σκαφών, αλλά ούτε εμπλοκή ούτε σοβαρό ατύχημα;

ΕΙΝΑΙ παρήγορο να βλέπεις ότι το ελληνικό κράτος, με όλες του τις ταλαιπωρίες, διαθέτει ακόμη μια ραχοκοκαλιά μάχιμων ανθρώπων που το κρατούν όρθιο και ακέραιο. Ρώτησα και έμαθα με πόσα αμείβεται ο εν λόγω κυβερνήτης.

ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ότι πέρα από τον μισθό του, που είναι μικρότερος από αυτόν ενός υπαλλήλου ΔΕΚΟ, παίρνει και 17 ευρώ την ημέρα όταν βρίσκεται σε υπηρεσία.

ΤΗΝ ΩΡΑ που θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές, στο κέντρο της Αθήνας θα βρίσκονται συγκεντρωμένοι πολλές χιλιάδες Ελληνες πολίτες.

ΑΝΑΜΕΣΑ στη συντριπτική πλειονότητα όσων πραγματικά νοιάζονται για την υπόθεση του Μακεδονικού ή απλώς έχουν βαρεθεί να βλέπουν τη χώρα τους να ταπεινώνεται, θα βρίσκονται και πολλοί επαγγελματίες πατριώτες.

Ο ΛΟΓΟΣ τους σαγηνεύει, ιδίως ένα λαό που έχει δοκιμαστεί τόσο πολύ. Ο ελληνικός λαός πολλές φορές στο παρελθόν παρασύρθηκε από τον μαξιμαλισμό τους, αφήνοντας να χαθούν μεγάλες ευκαιρίες.

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ της ονομασίας, για παράδειγμα, έπρεπε να είχε κλείσει το 1992, όπως ορθώς είχε επισημάνει ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

Η ΤΟΤΕ όμως πολιτική ηγεσία δεν άντεξε την πίεση της κοινής γνώμης. Ελεγε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τότε: Τα κόμματα δεν μπορούν ασφαλώς να αγνοούν το λαϊκό αίσθημα. Οφείλουν όμως να το καθοδηγούν, αντί να το πυροδοτούν, με αποτέλεσμα να το καθιστούν ανεξέλεγκτο.

ΓΙΑΤΙ τότε γίνονται και τα ίδια τα κόμματα αιχμάλωτα του κλίματος που δημιουργούν. Πόσο σοφά λόγια…

ΣΗΜΕΡΑ βρισκόμαστε μπροστά σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Ο κ. Τσίπρας άνοιξε ένα θέμα άγαρμπα και με προφανή στόχο να διχάσει την αντιπολίτευση.

ΑΝΟΙΞΕ το κουτί της Πανδώρας διότι άγγιξε μια πολύ ευαίσθητη χορδή του Ελληνα. Μπήκαμε λοιπόν όλοι μαζί σε μια περιπέτεια, που δεν ξέρουμε πού θα μας βγάλει. Και αυτό είναι επικίνδυνο.

ΟΤΑΝ μπερδεύεται η εξωτερική πολιτική με το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι, οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν είναι μεγάλοι.

ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ, έχουμε ορισμένους παραδοσιακούς επαγγελματίες πατριώτες, που βρήκαν την ευκαιρία να μαζέψουν ψήφους.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, όσους θυμήθηκαν ξαφνικά τη συναίνεση και την πατριωτική ευθύνη ύστερα από μια πορεία ανευθυνότητας και απίστευτων ακροτήτων.

ΕΥΤΥΧΩΣ που η χώρα διαθέτει πέρα από τους επαγγελματίες πατριώτες και πατριώτες επαγγελματίες, σαν τον κυβερνήτη του «Νικηφόρος», που δίνουν σιωπηλά τη μάχη εκεί όπου μετράει, μέρα-νύχτα…».

***

ΑΥΤΑ αναφέρονται στο άρθρο του Παπαχελά, αλλά αν κάνουμε μερικές επισημάνσεις:

ΑΝ ΤΟ 1992 ο Μητσοτάκης που εκόπτετο για άμεση λύση του Σκοπιανού ήθελε να το λύσει, γιατί δεν το έκανε με όποιο πολιτικό κόστος αναλογούσε;

ΓΙΑΤΙ προτίμησε να «καλυφθεί» πίσω από την αποπομπή Σαμαρά;

ΓΙΑΤΙ κομπορρημονούσε κυνικά περί συνθέτου ονομασίας και τελικά συντάχτηκε με τους άλλους πολιτικούς και έσπευσε μετά να ασκεί κριτική εκ του ασφαλούς στην επόμενη κυβέρνηση;

ΚΑΙ φτάνουμε στο σήμερα και στην εκ πρώτης όψεως «άγαρμπη»  ανακίνηση του Σκοπιανού και τις αντιδράσεις που προέκυψαν (τα συλλαλητήρια και τις πομπώδεις δηλώσεις).

ΑΝ ΟΝΤΩΣ ο Τσίπρας ανακίνησε το Σκοπιανό για να διχάσει την αντιπολίτευση, μπράβο του αν τα κατάφερε!

ΟΜΩΣ αυτή η άποψη θεωρώ ότι είναι πολύ κοντόθωρη για να σταθεί σοβαρά αλλά ποιος έχασε τη σοβαρότητα για να τη βρουν οι επαγγελματίες της πολιτικής και του ανέξοδου πατριωτισμού;

ΕΙΝΑΙ ένα ερώτημα κι αυτό δε νομίζετε;

Θανάσης Παντές

 

Leave a Reply