ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η άγρια όψη της κατανάλωσης και άλλα…

0

ΕΜΒΡΟΝΤΗΤΟΙ οι Ελληνες παρουσιαστές παρακολουθούσαν σκηνές απίστευτης αγριότητας σε σούπερ μάρκετ μιας πόλης της ανατολικής Γαλλίας, το οποίο είχε μειώσει για λίγες μέρες τις τιμές σε ένα προϊόν του κατά περίπου τρία ευρώ.

ΠΑΤΕΙΣ με πατώ σε οι Ευρωπαίοι Γάλλοι, προσπαθούσαν, πυξ λαξ, να προλάβουν να προμηθευτούν τα βαζάκια με τη μαγικά μειωμένη τιμή.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ δυνατόν, έλεγαν, να συμβαίνει κάτι τέτοιο σε μια πολιτισμένη, ευρωπαϊκή χώρα όπως η Γαλλία – περίεργο φαινόμενο, έλεγαν γεμάτοι αμηχανία και δυσαρέσκεια.

ΠΑΝΕ τα στερεότυπα των προηγμένων δυτικών χωρών, πάει ο ευρωπαϊσμός, πάνε όλα. Τι κρίμα να βρίσκονται σε τέτοια δυσάρεστη θέση οι προπαγανδιστές και απολογητές του δυτικού πολιτισμού.

ΜΑΣ ΔΙΑΦΕΥΓΕΙ ότι οι δυτικοί δεν είμαστε παρά καταναλωτικά όντα· έχουμε ξεχάσει να συνομιλούμε, αποφεύγουμε να κοιταζόμαστε στα μάτια, να αγγίζουμε ο ένας τον άλλο στην καθημερινή συνάφεια – δεν συναγελαζόμαστε εδώ και πολλά πολλά χρόνια.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ στην Ευρώπη (και αλλού, στη Δύση κυρίως) ορίζονται από τη δυνατότητα να έχουν και να καταναλώνουν και όχι από τι πραγματικά είναι ως άνθρωποι.

ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ τον πρόσφατα θανόντα Γιώργο Μανιάτη, που έγραφε στους φίλους του πως «ό,τι κερδίζει κανείς σε έχειν το χάνει σε είναι», γιατί «όποιος θέλει να είναι, δεν θέλει να έχει (ούτε καν εαυτό)».

ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΑ βέβαια τέτοια αποφθέγματα για ανθρώπους που όλα τα μετράνε και όλα τα ζυγίζουν με βάση μικροσυμφέροντα και την προσπάθεια να εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες που προσφέρει η κατανάλωση – σε βάρος πάντα των διπλανών (να προλάβουμε μη μας τα πάρουν-βουτήξουν άλλοι). Χαίρε, μιμητικέ ανταγωνισμέ!

ΝΑ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ωσαύτως τη μεγάλη ανασφάλεια που δέρνει τους κατοίκους της Δύσης, καθώς και έναν πολιτισμό που ενώ ξεκίνησε από έναν μεγάλο απελευθερωτικό διαφωτισμό, κατάντησε να πετάξει στα σκουπίδια και να ξεφορτωθεί τις πολιτισμικές του ρίζες.

ΤΕΤΟΙΕΣ οχληρές σκηνές απομυθοποιούν τον θαυμαστό δυτικό κόσμο, αφήνουν όμως μια χαραμάδα ελπίδας να επανεμφανιστεί ο στοχασμός, η θεμελιώδης αυτή πνευματική διεργασία για την αυτοπραγμάτωση του ανθρώπου, για μια νοηματοδότηση, έξω από κρατικές ντιρεκτίβες, όσο και αν νομίζουν οι ακραιφνείς ευρωπαϊστές ότι αυτές πηγάζουν από δημοκρατικές συνταγματικές διατάξεις, που δρομολογούν την ελάχιστη αξιοπρέπεια και προσφέρουν τη μέγιστη ασφάλεια στους Ευρωπαίους πολίτες.

ΑΝ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ κάτι τέτοιο στη χώρα μας, καταλαβαίνουμε όλοι τι θα γινόταν από τις κατακραυγές των πολιτικώς ορθών Ελλήνων. Καλά θα κάναμε να είμαστε λιγότερο δογματικοί και απόλυτοι στις κρίσεις μας και στα συμπεράσματα στα οποία οδηγούμαστε και τα οποία αραδιάζουμε με στόμφο και πόζα.

ΜΑΛΛΟΝ έχουμε έλλειμμα δημοκρατίας – δεν είναι τυχαίο που όλες οι χώρες, με όλους τους τρόπους, μιλάνε ακατάπαυστα για δημοκρατία. Αυτό συμβαίνει διότι είναι απούσα – εάν δεν ήταν δεν θα χρειαζόταν να την επικαλούμαστε ανά πάσα στιγμή γιατί απλώς θα τη βιώναμε (και θα ήμασταν ίσως ευχαριστημένοι… ποιος ξέρει…).

ΠΩΣ να πετάγαμε όλα τα περιττά και άχρηστα που εμποδίζουν την ύπαρξη να ανασαίνει με κανονικούς (ανθρώπινους) ρυθμούς, που δυσκολεύουν την ανάπτυξη του σώματος;».

***

ΑΡΘΡΟ του Γιώργου Σταματόπουλου για μια πραγματικότητα που πλέον γίνεται σιγά-σιγά ανησυχητικά οικεία.

ΚΑΙ ΟΧΙ άστοχη η αναφορά στον προσφάτως εκλιπόντα Μεσσήνιο συγγραφέα Γιώργο Μανιάτη που δυστυχώς ο χαμός του φαίνεται πως τελικά πέρασε μάλλον απαρατήρητος από τους περισσότερους στη Μεσσηνία.

ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΝΤΩΣ να πως ότι μπορεί να κάνει ο Δήμος Μεσσήνης μια εκδήλωση για να τον τιμήσει μιας και ο Μανιάτης ήταν Νησιώτης στην καταγωγή.

ΓΥΡΙΖΟΝΤΑΣ στο άρθρο του Σταματόπουλου να υπερθεματίσω πως επιβάλλεται να απαλλαγούμε από τα περιττά και τα άχρηστα αν δεν θέλουμε να καθορίζουν τη ζωή μας.

ΙΣΩΣ να μη είναι και τόσο εύκολο πλέον, αλλά γίνεται τελικά απαραίτητο αν θέλουμε να ζήσουμε καλύτερα.

***

ΔΙΑΒΑΣΑ στο Μεσσηνιακό Λόγο της Πέμπτης, πρωτοσέλιδο πως «Ξεπουλήθηκε το ΠΟΠ ελιάς Καλαμάτας».

ΚΑΤΙ τέτοια βλέπει και ο ελαιοπαραγωγός Θάνος Πουλόπουλος, παλαιόθεν ασχολούμενος με το ζήτημα και φρικάρει με το δίκιο του.

ΕΠΙΚΕΙΤΑΙ θεωρώ και νέα παρέμβαση εκ μέρους του λίαν συντόμως.

***

ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ και μεγάλα έργα σε Κάστρο, Ανω Πόλη και κεντρική πλατεία δεν φαίνεται να «τρέχουν» και δικαιολογημένα τα επισήμανε σε ρεπορτάζ του στη ΦΩΝΗ ο Γιάννης Μποζίκας.

ΚΡΙΜΑ γιατί η Κυπαρισσία αξίζει πολύ περισσότερο απ’ όσα οι εκλεγμένοι ηγήτορες της μπορούν να της δώσουν.

Θανάσης Παντές

Comments are closed.