ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η ζωή και οι άνθρωποι του χωριού μέσα από τα βιβλία του Αμβρ. Καρατζά: Η διαχρονική προσφορά Αυλωνιτών δημιούργησαν σύγχρονες συνθήκες ζωής

0

Εκ των βασικών ομιλητών στην εκδήλωση παρουσίασης των βιβλίων του Αμβρόσιου Καρατζά, στην Αθήνα 26 Νοεμβρίου 2017, ήταν και ο Κώστας Σ. Αδαμόπουλος, επιχειρηματίας και πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Πειραιά.

%ce%b1%ce%bc%ce%b2%cf%81%cf%8c%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b6%ce%ac%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%ac%ce%bd%ce%b5%ce%bb

Όπως ανέφερε ο συντονιστής της εκδήλωσης, δημοσιογράφος Θαν. Τσαμούλης, η παρουσία και η ομιλία του Κώστα Σ. Αδαμόπουλου, έχουν ιδιαίτερη σημασία, αφού πρόκειται για έναν άνθρωπο που έχει ζήσει ενεργά και προσφέρει πολλά στην Αυλώνα.  Ο Κώστας Σ. Αδαμόπουλος επί πολλά χρόνια ήταν πρόεδρος του Συλλόγου Αυλωνιτών στην Αθήνα με μεγάλη δραστηριότητα και συμβολή τόσο σε έργα που συνέβαλαν στη βελτίωση της ζωής στο χωριό, όσο σε σημαντικές πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις κοινωνικού και πολιτιστικού περιεχομένου.

Ο Κώστας Αδαμόπουλος, Αυλωνίτης «ψυχή τε και σώματι» ως άνθρωπος της αγοράς και των επιχειρήσεων στο χώρο της ναυτιλίας, με ενεργό συμμετοχή στο συνδικαλιστικό χώρο της επιχειρηματικότητας (Επαγγελματικό Επιμελητήριο Πειραιά) με το ανοιχτό μυαλό και οδηγό του την αγάπη για το γενέθλιο τόπο, ήταν πανταχού παρών στα Αυλωνίτικα δρώμενα μέσω του Συλλόγου, τον οποίο στη συνέχεια για πολλά χρόνια εκπροσώπησε ως γραμματέας της Ομοσπονδίας Συλλόγων και Συνδέσμων Τριφυλίας.

amvrosios-vivlia

Μιλώντας για τα βιβλία «Με το τσιαλούμι του κασμά» και «Μούτσης, ο “πρίγκιπας” του Βαρικού, ανέφερε μεταξύ άλλων:

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ

«Θεωρώ τιμή που ο Αμβρόσιος με επέλεξε να είμαι μεταξύ των ομιλητών στη σημερινή εκδήλωση και να πω δύο λόγια για το σημαντικό συγγραφικό του έργο. Δύο βιβλία, δύο μαρτυρίες, πολλά συναισθήματα, πολλές εντυπώσεις και ενοχές. «Με το τσιαλούμι του κασμά»  το ένα, «Μούτσης ο “πρίγκιπας” του Βαρικού» το δεύτερο.

Πιστεύω, ότι για να γίνουν περισσότερο κατανοητά τα κείμενα των βιβλίων που παρουσιάζουμε σήμερα, θα πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε τους ήρωές τους, το μέρος και την εποχή όπου έζησαν και έδρασαν και κυρίως όμως να γνωρίσουμε τον ίδιο τον συγγραφέα.

Στην ορεινή, πετρώδη και άγονη γη ,εκεί στα βόρεια της Μεσσηνίας, που για να καλλιεργηθεί και σπαρθεί, χρειάζεται το «Τσιαλούμι του κασμά» τη σκληρή μύτη του κασμά ,να αναποδογυρίσει το  λιγοστό χώμα που θα θρέψει τα σπαρτά, εκεί ευρίσκεται το ορεινό χωριό η Αυλώνα χτισμένο πάνω σε ένα λόφο, στα σύνορα της Μεσσηνίας και της Ηλείας που ανάμεσά τους κυλάει τα νερά του το μυθικό ποτάμι της ελικόρροης Νέδας του Ομήρου.

Ο τόπος αυτός  γέννησε τους ανθρώπους της ιστορίας μας, ανθρώπους με χαρακτήρα τραχύ, ατίθασο και σκληρό με την έννοια βέβαια της δύναμης και της αντοχής, ιδιότητες απαραίτητες για την αντιμετώπιση των αντιξοοτήτων και δυσκολιών, της φτώχειας και της στέρησης στον καθημερινό τους βίο. Η ανέχεια αυτή όμως καλλιέργησε και ανέπτυξε και τις άλλες ιδιότητες και αρετές του ανθρώπου, την οξυδέρκεια του νου και του πνεύματος, την δημιουργικότητα, την ικανότητα της ευρεσιτεχνίας για κατασκευή εργαλείων, σκευών και αντικειμένων καθημερινής χρήσης ,απαραίτητα για την αυτοσυντήρηση και επιβίωσης τους.

Η έλλειψη των σύγχρονων μέσων, χεριών ή ζώων, που τα χρησιμοποιούσαν ως εργαλεία στις γεωργικές και κτηνοτροφικές  τους ανάγκες, στις δύσκολες εποχές, στα πέτρινα εκείνα χρόνια που ζούσαν τότε, ήταν υποχρεωμένοι να συνεργάζονται, να αλληλοϋποστηρίζονται ,να αναπτύσσουν μεταξύ τους την αλληλεγγύη, την αλληλοκατανόηση ,τη φιλοτιμία και τη φιλοξενία, χωρίς όμως να ελλείπουν και οι μικρότητες, η ζήλεια, η διχόνοια, η αχαριστία ακόμα και η αδικία και η εκδίκηση. Οι σκληρές ανάγκες επιβίωσης άλλωστε, επέτρεπαν και ευνοούσαν τη δημιουργία όλων αυτών των αντιθέσεων.

Όλα αυτά μας τα περιγράφει ο συγγραφέας Αμβρόσιος Καρατζάς στα δύο του βιβλία που παρουσιάζουμε σήμερα με τόση παραστατικότητα, και μας φέρνει πολλά χρόνια πίσω, γεμίζοντας μας με ποικίλα συναισθήματα, αλλά και αμφιβολίες θα έλεγα για τους μη   γνωρίζοντες,  αν όλα αυτά συνέβησαν στην πραγματικότητα. Ποιος είναι λοιπόν ο συγγραφέας αυτός, ο οποίος ξαναζωντανεύει όλα αυτά τα γεγονότα και μας γεμίζει  τόσες θύμισες ; Ο συγγραφέας αυτός είναι ένας από τους ίδιους τους ήρωές του, είναι μέτοχος στα δρώμενα, δημιουργός αλλά και αποδέκτης, που αφού ξενιτεύτηκε και περιηγήθηκε  διάφορα μέρη, εντός και εκτός Ελλάδος, γνώρισε νέους ανθρώπους και γνώρισε τις σκέψεις τους, έγινε σοφότερος, επιστρέφει εξαγνισμένος και ανεπηρέαστος πλέον, μας ιστορεί τα γεγονότα μέσα από τα δικά του βιώματα και αυθεντικές πληροφορίες .

Το χωριό μας, η Αυλώνα, είναι ένα ορεινό μικρό και φτωχό χωριό, όπως είπαμε, που σήμερα αριθμεί  δεν αριθμεί 120 μόνιμους κατοίκους, αλλά το μικρό αυτό χωριό διαθέτει   πλήρες δίκτυο αποχέτευσης σε αντίθεση με άλλες πυκνοκατοικημένες περιοχές ή και πόλεις ακόμη και το έργο αυτό εν πολλοίς οφείλεται στην προσφορά του εν λόγω Αυλωνίτη συγγραφέα Αμβρόσιο Καρατζά. Οι ίδιες ανάγκες τον έκαναν και αυτόν να ξενιτευτεί ,να αγωνισθεί, να δημιουργήσει και το κυριότερο  να προσφέρει στον τόπο που τον γέννησε, συνεχίζοντας το έργο του πρωταγωνιστή του δεύτερου βιβλίου του, του Δημήτρη Βουδούρη- Μούτση.

Ο Αμβρόσιος όπως και πολλοί άλλοι Αυλωνίτες τότε αλλά και τώρα ,αφού πέρασε από διάφορα στάδια ,μετά πολλών κόπων και εμποδίων κατόρθωσε, να φτάσει στο αξιώματα του αντιπροέδρου και οικονομικού διευθυντή της μεγάλης εργοληπτικής και κατασκευαστικής εταιρείας ΑΘΗΝΑ Α.Ε., η οποία κατασκεύασε και το αποχετευτικό του Λεκανοπεδίου Αττικής. Με ενέργειές  του εκπονήθηκαν οι μελέτες και τα σχέδια βάσει των οποίων επετεύχθη η χρηματοδότηση και ολοκλήρωση του έργου. Η προσφορά του Αμβρόσιου όμως είναι συνεχής και αδιάκοπη και δίνει το παρόν όπου κληθεί ή όπου νομίσει ότι υπάρχει ανάγκη και στο σύλλογο και στο χωριό. Και άλλοι Αυλωνίτες πρόσφεραν και προσφέρουν για να αλλάξει μορφή η Αυλώνα, η οποία σήμερα είναι πράγματι πολύ όμορφη, σύγχρονη  και καμαρώνει θρονιασμένη πάνω στον πανέμορφο λόφο της ,περιμένοντας να υποδεχθεί και φιλοξενήσει τα ξενιτεμένα της παιδιά ,τους φίλους και τους επισκέπτες της.

Ένας απ’ αυτούς τους Αυλωνίτες είναι  και ο πρωταγωνιστής του δεύτερου βιβλίου του συγγραφέα «Μούτσης, ο “πρίγκιπας” του Βαρικού», ο Δημήτρης Βουδούρης ή Μούτσης. Ο Δημήτρης Βουδούρης μεγαλώνοντας έφυγε από το χωριό, απόχτησε γνώσεις και εμπειρία και επέστρεψε να τα προσφέρει στην Αυλώνα και να βοηθήσει τους συμπατριώτες του.

Αφού διέθεσε ότι είχε και δεν είχε, χωρίς κανένα προσωπικό όφελος, αναγκάσθηκε στο τέλος να πάρει δανεικά για να ολοκληρώσει τα έργα που ανέλαβε, δηλαδή να προσφέρει στους Αυλωνίτες τα δύο σημαντικότερα αγαθά για τη βελτίωση της ζωής τους, της ίδιας της ύπαρξής τους, θα έλεγα το φως και το νερό! Το αποτέλεσμα; Να οδηγηθεί στην αυτοκτονία από κάποιους από τους ίδιους τους ευεργετηθέντες συμπατριώτες του, χωρίς να ζητήσει ανταλλάγματα, χωρίς να αναζητήσει ευθύνες, χωρίς να απαιτήσει ένα ευχαριστώ ,αφήνοντας ταπεινά στο πίσω μέρος του πακέτου των τσιγάρων του την απλή, τη λιτή γραφή «με εκούρασε η ζωή μου», φανερώνοντας περίτρανα  το μεγαλείο της ψυχής του!

Τα σημερινά αφηγήματα του Αμβρόσιου Καρατζά πολύ εύκολα θα μπορούσαμε να τα προσομοιάσουμε με αρχαία τραγωδία, με τη διαφορά όμως ότι εδώ δεν περαιώνεται «δι’  ελέου και φόβου» όπως μας λέει ο μεγάλος φιλόσοφος Αριστοτέλης αλλά  η κάθαρση-λύτρωση επέρχεται  από τους ίδιους τους Αυλωνίτες. Ευτυχώς η Αυλώνα συνεχίζει να βγάζει συχνά ,ανθρώπους που εκτιμούν και αναγνωρίζουν τις αξίες και τις προσφορές, αλλά και ανθρώπους που βλέπουν μπροστά, που δημιουργούν όνειρα και ελπίδες και προσφέρουν. Γιατί δημιουργία χωρίς προσφορά στον συνάνθρωπο, είναι χωρίς αντίκρισμα. Όπως γράφει και ένας άλλος σπουδαίος Αυλωνίτης, ο αείμνηστος Ιωάννης Γεωργακάς ο ιδρυτής των καταστημάτων «ΜΙΝΙΟΝ» στο βιβλίο του που μας άφησε ως παρακαταθήκη,  «ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΑΣ η ιστορία μιας ζωής ΜΙΝΙΟΝ η ιστορία ενός καταστήματος», ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο για να δημιουργεί και να προσφέρει.

Κυρίες και κύριοι, πιστεύω ότι ένας από αυτούς τους ανθρώπους, απ’ αυτούς τους Αυλωνίτες είναι και ο Αμβρόσιος και αυτό αναμφίβολα αναδεικνύεται και αποδεικνύεται  σήμερα!  Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας».

Comments are closed.