ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πού κατοικώ;

0

ΜΕΓΑΛΑ ΣΠΙΤΙΑ, μικρά μπαλκόνια! Μικρά σπίτια, μεγάλα μπαλκόνια! Και ο ουρανός μετρημένος για όλους με την ίδια… μεζούρα! Η απόσταση από αυτόν ορίζεται από το βάθος της πληγής μέσα στην οποία κατοικεί ο καθένας. Το πρώτο φως προδίδει τις χθεσινές φθορές.

Του Γιάννη Μανίκα

Όσο πιο μεγάλη πληγή τόσο πιο πολλοί σπόροι χωράνε εκεί μέσα. Το φεγγάρι μυρίζει ρίγανη. Κάποιος πρόδωσε το σκοτάδι και… μαγείρεψε ζωή! Αθάνατος στην δική μας μνήμη, παρών στην δική του ύπαρξη. Η γιατρειά είναι δικαίωμα όλων. Γιατί βιάστηκες και το μετέφρασες λάθος; Δεν θέλουν όλοι να γιατρευτούν.Παραδέξου το, κανείς δεν είναι τόσο δυνατός ώστε να θέλει να ζήσει δίχως ένα κομμάτι αβύσσου στην χτένα του.

ΜΙΚΡΑ ΣΠΙΤΙΑ σε μεγάλους δρόμους! Μεγάλες ψυχές σε στριμωγμένους δρόμους. Το πρόβλημα δεν είναι αυτά που φαίνονται χωρίς να έχουν τίποτα να πουν, αλλά περισσότερο εκείνα που παράγονται με αποκλειστικό σκοπό το φαίνεσθαι! Η αλλαγή πλησιάζει με την βοήθεια τυποποιημένων ανέμων. Κάθε τόσο πιάνω τον εαυτό μου να πληρώνει την ευκολία για να με σκοτώσει. Σκουπίζω τα αίματα, εξαφανίζω τα αποδεικτικά στοιχεία, αλοιώνω τα αποτυπώματα και προχωράω, πιο βαρύς τώρα, πιο ξένος, προδωμένος από μένα. Κάνω πίσω βήματα. Επιβεβαίωση του τέρατος της εποχής, του φόβου. Όχι! Τα βήματα αυτά είναι το υλικό εφαλτήριο μιας νέας εποχής. Παίρνω φόρα να… τρυπήσω την μοίρα! Να μπάσουν μέσα της τα νερά της αμφιβολίας.

ΑΠΟΤΑΣΣΟΜΑΙ όλα εκείνα που κάποτε νόμιζα ότι με βοηθούν. Αποτάσσομαι τον σκοπό των πραγμάτων, και αφήνομαι στην ουσία της πράξης. Αποτάσσομαι όσα μου κληροδότησαν και κινώ για νέους ουρανούς. Ίσως πιο μαύρους, αλλά σίγουρα πιο δικούς μου…

Comments are closed.