ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Στρατηγικές ανατροπές και εύθραυστες ισορροπίες (Σκοπιανό –Εθνικισμός)

0

«ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΝΤΑΣ τον φαύλο κύκλο της παθολογικής εσωστρέφειας που μας καθηλώνει, πρέπει να δούμε όσα έως και κρίσιμα επισυμβαίνουν. Κάποιες καίριες δηλαδή επισημάνσεις, που τα ίδια τα γεγονότα επιβάλλουν και οι ανακύπτουσες αναγκαιότητες οριοθετούν. Για να μη βρεθούμε αίφνης επί κενού και σε αδυναμία ενεργού συνεμπλοκής στο γίγνεσθαι που μας αφορά.

ΟΠΟΤΑΝ και θα υποστούμε τα παράγωγα όσων προφανώς εγκυμονούνται ως γεωστρατηγικές διαμορφώσεις. Αλλά και ασύμμετρες επιπτώσεις από κατά συρροήν εκδηλούμενες βουλιμικές διαθέσεις και μη αποκρυπτόμενες επεκτατικές προθέσεις. Από άλλους δηλαδή για μας, αλλά χωρίς εμάς. Εχουμε λοιπόν και λέμε:

ΔΕΔΟΜΕΝΟ 1. Την ώρα που η ενδοελληνική κρίση αναπαράγει παθογένειες και μεγεθύνει αδυναμίες, στον περίγυρο συντελούνται τεκτονικές κυριολεκτικώς ανατροπές! Οι οποίες, ενώ αφενός εγκυμονούν αυτονόητους κινδύνους, την ίδια στιγμή (και για διαφορετικούς λόγους) μπορεί να δημιουργήσουν ευκαιρίες στρατηγικών ανατάξεων.

ΩΣ ΣΥΝΕΠΕΙΑ των αναδιατάξεων που εξόφθαλμα προκύπτουν: α) Οσον αφορά περιφερειακές ισορροπίες και αχαρτογράφητα ισοζύγια. β) Σχετικά με τη σαφή επαναξιολόγηση ως προς τις επιλογές μεγάλων κέντρων ισχύος και στρατηγικής επιρροής. Τα οποία κέντρα διαγκωνίζονται «δι’ ατύπων πληρεξουσίων και τοποτηρητών».

ΔΕΔΟΜΕΝΟ 2. Ο,τι προφανώς προέχει για τη χώρα είναι: πρωταρχικά μεν η ανάσχεση ορατών κινδύνων που αναπτύσσονται σε καίριες γεωστρατηγικές της ζώνες. Πράγμα που απαιτεί, αφενός ενεργοποίηση αποτρεπτικών πολιτικών. Και με την επίγνωση ότι τυχόν διάβρωση εθνικών ορίων δεν θα είναι αναστρέψιμη. Τουλάχιστον χωρίς επώδυνο κόστος.

ΚΑΙ ΑΦΕΤΕΡΟΥ αξιοποίηση νεοπαγών δεδομένων, όπου και όταν αυτά προκύπτουν ως θετικά προγεφυρώματα χρήσιμων συμμαχιών και αποδοτικών συνεταιρισμών. Και τα όσα εν προκειμένω εξελίσσονται στο τρίγωνο Κύπρου – Ισραήλ – Αιγύπτου, με ουσιαστική συνεμπλοκή της Αθήνας, είναι αρκούντως ενδεικτικά. Πλην (προς το παρόν) ανεπαρκή.

ΔΕΔΟΜΕΝΟ 3. Ως αποτέλεσμα των ανατροπών αυτών και των έως και σεισμικών διαφοροποιήσεων, δημιουργούνται δυνάμει κάποιες άλλες προοπτικές.

ΟΠΩΣ είναι η αναδυόμενη κουρδική κρατική οντότητα που επενεργεί ως μοιραία σφήνα στα πλευρά του τουρκικού μεγαλοϊδεατισμού. Και όπως η επιδεινούμενη κατάσταση καταλυτικών τριβών στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.

ΟΠΟΤΑΝ αυτές οι εκδηλούμενες επανεκτιμήσεις της υπερδυνάμεως στην περιοχή μπορεί να προσδώσουν στην Ελλάδα επιπλέον (και υπό τις περιστάσεις αδόκητα) στρατηγικά εφαλτήρια. Με την έννοια των αυτονόητων αναγκών που προκύπτουν για τους αμερικανικούς σχεδιασμούς.

ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ η Ουάσιγκτον να υποκαταστήσει αμφισβητούμενους βραχίονές της στο σεισμογενές μεσανατολικό τόξο. Κι αυτό εάν συνεκτιμηθεί από την Αθήνα με συνετή προβλεπτικότητα, μπορεί ν’ αποβεί ο κρισιμότερος καταλύτης για τα εφεξής».

***

ΑΠΟ τον Α. Λυκαύγη το εκτενές απόσπασμα του άρθρου που προηγήθηκε και με τίτλο «Στρατηγικές ανατροπές».

ΤΟ ΑΡΘΡΟ έχει γραφτεί πολύ καιρό πριν προκύψει η επικαιροποίηση του Σκοπιανού αλλά δεν παύει να είναι επίκαιρο μέσα στην παρούσα συγκυρία που μόνο ανώδυνη δεν μπορεί να θεωρηθεί.

ΕΙΝΑΙ προφανές πως το Σκοπιανό για άλλη μια φορά μας φέρνει σε δύσκολη θέση κι όσο γρηγορότερα το καταλάβουμε τόσο καλύτερη διαχείριση θα κάνουμε.

Η ΛΥΣΗ ωστόσο δεν μοιάζει ούτε αυτή τη φορά να είναι κοντά.

ΑΝ ΘΑ προκύψουν και στρατηγικές ανατροπές, μένει να το δούμε.

ΝΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΘΕΙ ωστόσο το οξύμωρο πως και στο θέμα αυτό η αξιωματική αντιπολίτευση κατάφερε να αντιπολιτευτεί τις θέσεις της για λόγους μικροπολιτικής δυστυχώς.

***

Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ δεν είναι αυθόρμητο λαϊκό ρεύμα, επισημαίνεται στο βιβλίο: «Η άρση στα Βαλκάνια, το Μακεδονικό και η εργατική τάξη».

ΕΚΔΟΣΗ συλλογική με ιδιαίτερο ενδιαφέρον που ταλαιπωρήθηκε στα δικαστήρια και τελικά δικαιώθηκε.

ΠΡΩΤΟΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ το 1992 και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει πέντε επανεκδόσεις.

ΑΞΙΖΕΙ να το διαβάσουμε για να ενισχύσουμε τον προβληματισμό μας.

Θανάσης Παντές

Comments are closed.