ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Η παιδεία και οι νέοι μας

0

Η παιδεία είναι συνυφασμένη με τη ζωή του ανθρώπου από τότε, τουλάχιστον, που άρχισε να ζει με τους συνανθρώπους του σε μικρές κοινωνίες. Μορφή, με την έννοια που δίνουμε στην παιδεία σήμερα, αναμφίβολα πήρε στα χρόνια της αρχαίας Αθήνας, όταν αυτή γνώρισε χρόνια δόξας και μεγαλείου. Τότε, που η πολιτεία ενδιαφερόταν για τη συμμετρική ανάπτυξη σώματος και πνεύματος (κατά το «νους υγιής εν σώματι υγιή» και νοιαζόταν για τη δημιουργία του «καλού κ’αγαθού» πολίτη.

Γράφει ο ΣΤΑΘΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ

Από τότε ως τα σήμερα, στο αυλάκι του χρόνου, έτρεξε πολύ νερό και οι αιώνες στοιβάχτηκαν στο γιούκο του χρόνου. Η παιδεία παρά την αλλαγή δεκάδων κυβερνήσεων στο νεοελληνικό κράτος και των εκατοντάδων «μεταρρυθμίσεων» δεν έχει βρει ακόμα το σωστό της δρόμο. Έτσι, κοινή είναι πια η διαπίστωση – και δεν κομίζει κανείς γλαύκα στην Αθήνα – πως απ’ το νεοέλληνα λείπει η αγωγή, λείπει η παιδεία. Το κράτος δεν την πήρε ποτέ στα σοβαρά και ό,τι γίνεται και μένει ακόμα όρθιο οφείλεται στον πατριωτισμό και στο φιλότιμο των Εκπαιδευτικών μας, άσχετα αν ήσαν πάντα οι παρίες του δημοσίου μισθολογίου. Την αβελτηρία αυτή της Πολιτείας μας, εδώ και χρόνια τώρα, την πληρώνουν οι νέοι μας, που κάθε λίγο και λιγάκι – ανάλογα με τα γούστα του καθ’ ύλην αρμόδιου Υπουργού, υφίστανται και είναι υποχρεωμένοι να την ανεχτούν και μια «μεταρρύθμιση» με επιχρίσματα, κάθε φορά, δίχως ν’ αλλάζει τίποτα στην ουσία. Γιατί, επιτυχία της παιδείας δεν είναι να πάνε τα παιδιά στο σχολείο – και να μη μείνουν αναλφάβητα όπως οι παλιότεροι – ούτε να πετύχουν σε κάποιο ΑΕΙ ή σε κάποιο ΤΕΙ που κι αυτά γίνονται, δεν ξέρω με ποια κριτήρια ΑΕΙ, αλλά τι κλίμα και ποια ατμόσφαιρα επικρατεί σ’ αυτά. Είναι τι τα περιμένει και ύστερα με την ανεργία που τους δείχνει το δρόμο της ξενιτιάς. Πώς να τους κερδίσει η Πολιτεία του νέους; Με τη θωπεία που επιχειρεί κάθε φορά. Αυτή δεν αρκεί. Οι νέοι θέλουν πρότυπα, θέλουν έμπνευση. Είναι αυτοί που πρώτοι δεν δέχονται την αδικία. Κάποια νέα πράγματα, που προσπαθούν να τους περάσουν και να τους χρυσώσουν το χάπι δεν είναι πάντα καλύτερα. Οι νέοι έχουν ανάγκη από οράματα. Και αυτά μόνο μια παιδεία, στην οποία έχουν πιστέψει κι επενδύσει οι ηγέτες, θα μπορούσε να τους τα δώσει. Και μια τέτοια παιδεία και κάποιοι τέτοιοι ηγέτες, φαίνεται πως αργούν να φανούν.

Comments are closed.