ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Χρονογράφημα: Οι ίδιοι κόπροι του Αυγεία

0

 Σε πίσω καιρούς, τη νεότητά μου μισώντας οι «ευσχήμονες» αϊτοί του υπουργείου παιδείας σε χωριό με διόρισαν, που άρδευε τον πολιτισμό από νυχάτους γύπες και σαρκοφάγους λύκους. Εκεί με εναπόθεσαν ψυχή τε και σώματι τη ζώσα γνώση να εμφυσήσω σε μαθητές που λιποθυμούσαν από την ασιτία και το φύλλο χλόης στην αποξηραμένη ζωή τους να κρατήσω χλωρό.

Του Παναγιώτη Αντωνόπουλουantonopoulos

 Το εκπαιδευτήριο αμπάλωτο ερείπιο, οι πόρτες του σάπιες και τα παράθυρα σαράβαλα. Ζεσταινόμουν διπλωμένος με μια λιωμένη χλαίνη του στρατού, σιτιζόμουν με καχεκτικό χόρτο αρωματισμένο με σκατζίκι, γιάτρευα το γαστρεντερικό μου σύστημα τρώγοντας σπόρους ψύλλιου. Σύντροφοί μου χοίροι λιπαροί, άγριοι μαλλιαρόγατοι, γενάτοι τράγοι, λερωμένες αγελάδες, αμνοερίφια, όρνιθες να κακαρίζουν από πρωίας μέχρι νυκτός.

 Μέχρι το μεσημέρι χωμένος στην κιμωλία, το απόγευμα μαύρος κι άραχλος στη μοναχικότητά μου, το εσπέρας στου καφενείου το μέσα μέρος έπαιζα «ξερή» με τρεις μοιραίους και μεθούσαμε με ούζο και κρασί.

 Το βράδυ αποχαυνωνόμουν βλέποντας αδυσώπητα και φθοροποιά σήριαλ στην Τιβί. Θεράπων της πνευματικής γύμνιας μου κατά τη διάρκεια της θέασης ήταν κι ένας πάναγνος κυνηγημένος χωρικός, που γνώρισε την ασπλαχνία του κράτους στη Γυάρο, λέγοντας αστείους λόγους, ανέκδοτα και ύβρεις κατά του πολιτικού ποιμνιοστασίου. «Τι βλέπεις, δάσκαλε;» με ρωτούσε «τους κόπρους του Αυγεία» και βουβός παραδινόταν κι αυτός στη θέαση, στο αλκοόλ και στη μέθη.

 Τρεις χρόνους δεχόμουν τα δωρήματα από τους δαίμονες των σήριαλ. Το πρωί τα μολύσματά τους μας έβρισκαν όλους νυσταγμένους, την παραγωγή στάσιμη, τη μάθηση των μαθητών κακή. Οι πολιτικοί που έρχονταν χαίρονταν για το ξεθεμέλιωμα, γλέντια έστηναν να συνεχιστεί. Έπιαναν κουβέντα για τα κοπρισμένα σήριαλ, τις εκλογές, και τον καθαρό αέρα του βουνού, άχνα όμως για τα ψίχουλα των παροχών, για το γκρεμισμένο σχολείο και το ναρκωμένο νοσοκομείο της πόλης, τσιμουδιά για τις γράνες που ‘πεφταν οι γάιδαροι μέσα και το πεσμένο γεφύρι που καβαλούσαν τα νερά.

 Τόσα χρόνια μετά ο ίδιος πολιτικός βούρκος, οι ίδιοι κόπροι του Αυγεία στα κανάλια, το θέαμά τους αναμασημένο πλιγούρι, οι ειδήσεις τους ξινώδεις εμετοί. Κόρσες αναύχενες μας ραντίζουν με εντομοκτόνο λόγο, απ’ το κοτέτσι της Βουλής πολιτικοί πετεινοί διαλαλούν τα κικιρίκου τους, πουδραρισμένες πολιτικίνες όρνιθες σγαρλίζουν τις κουτσουλιές τους, φαρισαίοι υπουργοί σε τελάρα τις οπώρες μας δείχνουν που παράγει η άνυδρη Ελλάς. Αρλεκίνοι εδώ, στέρφοι καλαμαράδες εκεί, ανόητοι νομοθέτες πιο πέρα και βυζάχτρες εφορίες σε κάθε διάβασή μας περιμένουν να μας στραγγαλίσουν.

 Κόπροι! Κόπροι! Κόπροι! Και μέσα τους κουβάρια οι οχιές που σέρνονται και σφυρίζουν!

ellinikoxronografima.blogspot.gr

Comments are closed.