ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Χρονογράφημα: Ανάσταση

0

Χριστέ μου, υπερφυώς ανέστης  εκ  νεκρών και υψώθεις στον ουρανό, εμείς όμως με της ρομφαίας τη ριπή σπαράζουμε. Το ΄να χαράτσι πέφτει πάνω στ’ άλλο, αινούμε και προσκυνούμε από πρωίας μέχρι νυκτός να μη πουρλακίσουν τα λίγα μας ευρώ, το γένος μας κραταιό πασχίζουμε με νύχια και με δόντια να αποτρέψουμε να τεθεί εν τάφω.

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ  ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ

Κι όσο βυθιζόμαστε στη λάσπη,  οι σωτήρες μας μελωδούντες ευαγγελίζονται τη λύτρωσή μας. Γούστο που έχουν οι ατσαλάκωτοι! Ωλέσαντες τη σοβαρότητά τους  σαλπίζουν ύμνους στα κανάλια, εμετικούς παιάνες στις συγκεντρώσεις, αίνους δοξαστικούς στα συμπόσια περί ανάκαμψης και ζητούν την υπερευλογημένη ψήφο μας.

Οι γήινες και οι υποχθόνιες δυνάμεις που μας τυραννούν θα πάνε στα τσακίδια, λένε, η πατρίς θ’  απαλλαγεί από τις κακουχίες, η τροφή μας θα είναι αμβροσία, το ποτό μας νέκταρ, στο γκισέ της τράπεζας θα κάθονται Κροίσοι που θα μας τυλώνουν ακαταπαύστως με το εξ ουρανού μάννα.

Πότε; ‘Όταν εγώ ο κρεμάμενος επί ξύλου τώρα θα είμαι εν τόπω χλοερώ τότε! Τη σήμερον τι γίνεται;  Τώρα την θέλουμε την οικονομική Ανάσταση γιατί έχει γίνει Λούης και κανένας δεν τη βλέπει. Ούτε στο μισθό του, ούτε στη γλίσχρα σύνταξή του, ούτε στη μίζερη ζωή του, ούτε στο νεκρό νοικοκυριό του. Εγώ την Ανάσταση την είδα μόνο στα ξεραμένα σέσκουλα του κήπου μου που φυλλορρόησαν από το φιλί της άνοιξης, ακόμη σ’ ένα σκύλο που ανάνηψε εκ της πείνας όταν έγλειψε ένα κόκαλο από τον κάδο και σε μια εκατοχρονίτικη γιαγιούλα που ξεγέλασε το χάρο και αναστημένη επιζεί στην κλίνη της.

Όλα ψέματα για την Ανάσταση! Έτσι θα ζούμε με πόδια ξυλιασμένα, με άδειο πιάτο, χωμένοι στη στρωμνή του άχυρου, με το κορμί μας να μυρίζει σήψη και νεκροβότανο. Και θα μας μαζεύουν τα κάρα και θα μας ρίχνουν σωρούς στους τάφους, ψάλτες αγενείς θα μας εμπαίζουν ψέλνοντας  << μακαρία η οδός… >> γελώντας.

Και ο παμφάγος Άδης θα καταπίνει απολυμένους, χρεωμένους, άστεγους, διαμελισμένους και αεί ζώντες στη θλίψη χωρίς μέτρο. Και οι πολιτικοί θα βάζουν λόγους να σαλέψουν τη συνοχή όσων μένουν πίσω. Επί πτωμάτων πατώντας, στο δημόσιο πρυτανείο θα τρέφονται, φύραμα και στέρηση στο λαό θα τάζουν.

    ellinikoxronografima.blogspot.gr

Comments are closed.