ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Αθήνα και στέκια

0

«”Πάει και αυτό”... Πόσες φορές έχει ακουστεί αυτός ο εσωτερικός μονόλογος κάθε φορά που περνάμε έξω από ένα κατάστημα που αναγγέλλει το κλείσιμό του.

ΠΡΟΧΘΕΣ, το επανέλαβα μερικές φορές σε δρόμους της Νεάπολης και του Κολωνακίου, όπου τα θύματα ήταν καταστήματα που έδιναν φυσιογνωμία στην πόλη.

ΠΑΛΑΙΟΠΩΛΕΙΑ, βιβλιοπωλεία, είδη δώρων, μαγαζιά που άνοιξαν κάποτε με ένα όνειρο και με έναν στόχο. Η συρρίκνωση του εμπορίου έχει μεταβάλει την Αθήνα σε μια πρωτεύουσα χωρίς χαρακτήρα.

ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ίσως υπερβολικό αλλά σε όλο το εμπορικό κέντρο της πρωτεύουσας, ό,τι καινούργιο ανοίγει έχει να κάνει με τροφή, ποτό ή διασκέδαση.

ΦΟΥΡΝΟΙ, καφέ, χυμοί, γρήγορο φαγητό, σε όλες τις διαβαθμίσεις. Στοκατζίδικα, παρεμπόριο, ό,τι πάρετε για ένα ευρώ. Το λιανικό εμπόριο υποχωρεί, συρρικνώνεται, αναζητείται ως είδος προς εξαφάνιση.

ΕΙΝΑΙ σαφώς ο καθρέφτης μιας πραγματικότητας, αλλά η κατάσταση έχει αφεθεί στον αυτόματο πιλότο. Σας προτρέπω να περάσετε από την οδό Πανεπιστημίου.

ΑΠΟ την Ιπποκράτους έως την Ομόνοια στο δεξί πεζοδρόμιο, όπως κατεβαίνουμε. Με την ανοχή του Δήμου Αθηναίων και τη στρεβλή πολιτική περί περιπτέρων έχει δοθεί άδεια σε «πάγκο λαϊκής» που πουλάει ρετάλια πάνω στο πεζοδρόμιο (αμέσως μετά τη Χαριλάου Τρικούπη).

ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ που άνοιξαν εκεί βγάζουν κρεμάστρες επί της Πανεπιστημίου και η ατμόσφαιρα θυμίζει σουκ Ανατολής. Παρακμή, κακομοιριά, μια πόλη που δεν ξέρει τι θέλει να είναι.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ, όμως, στη Στοά Νικολούδη, που ανακαίνισε η Alpha Bank, είδα με έκπληξη ωραιότατα καταστήματα διαφόρων ειδών, που ανταποκρίθηκαν σε μία πολιτική αξιοποίησης της Στοάς.

ΠΑΝΤΩΣ, όσο και να θέλει να δει κανείς το ποτήρι μισογεμάτο, το λιανικό εμπόριο στην Αθήνα έχει καταρρεύσει και η απουσία του έχει μεταβάλει την πρωτεύουσα σε τριτοκοσμική θάλασσα του καφέ και του γύρου.

ΑΣ ΔΕΧΘΟΥΜΕ ότι αυτό που έως πρόσφατα χαρακτήριζε τις ευρωπαϊκές πόλεις, τα μικρά μαγαζιά με φυσιογνωμία, έχει υποχωρήσει σημαντικά για πολλούς και σύνθετους λόγους, αλλά στην Αθήνα η κατάσταση είναι ακραία, καθώς μιλάμε για μεταμόρφωση της πόλης συνολικά και σε όλους τους τομείς επί τα χείρω.

ΑΛΛΕΣ επιχειρήσεις συνεχίζουν και αγωνίζονται και τις βλέπω ως ηρωικές στους παλιούς, ιστορικούς δρόμους της Αθήνας. Συνεχίζουν για όσο αντέξουν, χωρίς βοήθεια, σε περιβάλλον εχθρικό.

ΑΛΛΑ αυτό δεν είναι πρωτεύουσα. ΄Η τουλάχιστον είναι μια πρωτεύουσα αφημένη τελείως στην τύχη της».

***

ΑΡΘΡΟ του Νίκου Βατόπουλου εξαιρετικά ενδιαφέρον από τον Ιούλιο του 2017.

ΕΝΑ χρόνο μετά παραμένει επίκαιρο αφού έτσι κι αλλιώς η Αθήνα παραμένει «η πρωτεύουσα του καφέ και του γύρου».

Ο ΙΔΙΟΣ αρθρογράφος την ίδια μέρα, έχει και άρθρο για το διαγωνισμό σε διεθνή επίπεδο για χρώμα στην Αθήνα που θα αλλάξει την όψη της πόλης.

ΣΧΕΔΟΝ ένα χρόνο μετά το μεγαλεπήβολο σχέδιο όχι μόνο δεν έχει υλοποιηηθεί αλλά δεν έχει καν αρχίσει η σοβαρή συζήτηση για την πιθανή υλοποίησή του.

Η ΙΔΕΑ πάντως για να γίνει η Αθήνα πολύχρωμη είναι εξαιρετική.

ΜΑΚΑΡΙ κάτι ανάλογο να γίνει και στην Καλαμάτα που έχει απόλυτη ανάγκη από χρώμα.

ΠΡΟΣ το παρόν πάντως κάτι τέτοιο δεν είναι ορατό  στον ορίζοντα αν μάλιστα σκεφτεί κανείς και την έλλειψη φαντασίας της δημοτικής αρχής, τότε θα περάσει πολύς καιρός ακόμα για οποιαδήποτε συζήτηση.

***

ΕΙΝΑΙ λυπηρό όταν κλείνει ένα στέκι και ο Πράπας στο Παλαιό Φάληρο ήταν από τα πιο παλιά και πιο δημοφιλή με μεγάλης διάρκειας ιστορία να έρχεται μαζί του.

ΠΡΑΠΑΣ τέλος όμως και πολύ λυπήθηκα μιας και ήταν από τα πιο αγαπησιάρικα στέκια μου επί σειρά ετών.

***

ΓΥΡΙΖΩ πίσω στην πρωτεύουσα του καφέ και του γύρου.

ΑΘΗΝΑ η πρωτεύουσα που ξαναζεί μια ακόμη άνοιξη ανανεωμένη όσο μπορεί και με  δεδομένη την τουριστική ανάκαμψη.

ΟΣΟ για τα μαγαζιά που ανοιγοκλείνουν είναι μια αναπόφευκτη πραγματικότητα που δεν θα αλλάξει εύκολα στις παρούσες συνθήκες.

ΠΑΡ’ ΟΛΑ αυτά η Αθήνα είναι πάντα Αθήνα για όσους μπορούν και θέλουν να το καταλάβουν.

Θανάσης Παντές

Comments are closed.