ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΓΕΩΡΓΙΟΥ Δ. ΚΑΠΕΡΩΝΗ: «Τα Τετράδια του Γιώρη Βγενή» (Αληθινές ιστορίες της Αυλώνας)ΓΕΩΡΓΙΟΥ Δ. ΚΑΠΕΡΩΝΗ: «Τα Τετράδια του Γιώρη Βγενή» (Αληθινές ιστορίες της Αυλώνας)

0

ΚΑΠΩΣ έτσι δημιουργείται η παράδοση. Στις Τέχνες, στα Γράμματα, στον Πολιτισμό και όπου αλλού. Ο λόγος για την Αυλώνα. Το βουνοχώρι της Τριφυλίας, που απ’ το σαμαρωτό λόφο του, που το φιλοξενεί στη ράχη του, θεάται κατά το Βορρά τη χαραγματιά της Νέδας ανάμεσα στα βουνά της Τριφυλοολυμπίας και βλέπει όλη τη μεσημβρινή πλευρά της ομογάλακτης Ολυμπίας.

Γράφει ο ΣΤΑΘΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ

Και για τους ανθρώπους των Γραμμάτων της, βέβαια ο λόγος. Πρώτα ο γιατρός Παναγιώτης Κανελλόπουλος που έδωσε το πολυσέλιδο βιβλίο του «Καραμούσταφα – Τουρκάκι – Σκλαβέικα». Ύστερα ο Γιάννης Παπαγεωργίου με τα λογοτεχνικά βιβλία του, αλλά και με την εφημερίδα του «Τριφυλιακό Βήμα» στη διαδοχή ο Θανάσης Τσαμούλης με τη δική του «ΦΩΝΗ» κάποιες δεκαετίες τώρα. Τη σκυτάλη κράτησε και ο πολύς ιδιοκτήτης-διευθυντής του άλλοτε κραταιού «Μινιόν» Γιάννης Γεωργακάς με το δικό του αυτοβιογραφικό βιβλίο. Τη δάδα των Γραμμάτων στην Αυλώνα κράτησε και κρατάει ψηλά ο Δημήτρης Κολέτσος με τη δικιά του πλούσια πνευματική σοδειά. Από κοντά ο Αμβρόσιος Καρατζάς με τα δικά του βιβλία τον περασμένο χρόνο. Και τώρα ο Γεώργιος Δ. Καπερώνης με το βιβλίο του «ΤΑ ΤΕΤΡΑΔΙΑ – Αληθινές ιστορίες της Αυλώνας» που κυκλοφόρησε – και μπράβο του – ο γιος του Διονύσης, βιβλίο που ο ίδιος δεν πρόφτασε να το χαρεί, αφού πια αναπαύεται στη χώρα της Σιωπής.

Το βιβλίο αυτό έχει μια ιδιαιτερότητα. Δε γράφτηκε απ’ την πένα δόκιμου συγγραφέα ή καταξιωμένου λογοτέχνη. Γι’ αυτό και δεν επιζητεί ανάλογες δάφνες. Γράφτηκε απ’ το χέρι ενός ξωμάχου, που έμεινε στο γενέθλιο χωριό του ολοζωής κι έζησε κατοχή, εμφύλιο σπαραγμό, μετεμφυλιακή εποχή, δικτατορία και χρόνια δημοκρατικής ομαλότητας. Με μια πρώτη ματιά διαπιστώνει κανείς πως το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη, γεγονός που διευκολύνει και τον αναγνώστη στην ανάγνωσή του. Το πρώτο μέρος καλύπτει, μέσα σε λίγες σελίδες, «Το σόι των Καπερωναίων». Το δεύτερο μέρος αυτοβιογραφείται ο Γιώργης Καπερώνης – ο συντάκτης των «Τετραδίων» – με τη μορφή μυθιστορηματικής βιογραφίας με υποκεφάλαια: Μεσοπόλεμος, κατοχή, εμφύλιος, – η μετά τον εμφύλιο περίοδος μέχρι και το τέλος της δικτατορίας – η μεταπολιτευτική περίοδος (ως το 1991). Στο τρίτο μέρος περιλαμβάνονται «35 διηγήματα (αληθινές ιστορίες) για τους ανθρώπους και τη ζωή στο χωριό από το 1900 μέχρι τη μεταπολίτευση» όπου παρουσιάζει, σαν σε κάδρο, λησμονημένες μορφές ξωμάχων του χωριού απ’ αυτές που φέρνουν κλαυσίγελο με τ’ αστεία χωρατά τους αλλά και με τα παθήματά τους. «Τα τετράδια» του Γεωργίου Καπερώνη προσφέρουν στη δική του Βηθλεέμ τα πολύτιμα και αυθεντικά ιστορικά στοιχεία, αλλά και πλούτο λαογραφικού υλικού με τα ήθη κι έθιμα που εξιστορεί. Πολλά απ’ αυτά καλύπτουν και τον ευρύτερο Τριφυλιακό και Μεσσηνιακό χώρο. Είναι να θαυμάζει κανείς το συγγραφέα των «Τετραδίων» που παρά τις αντίξοες συνθήκες κάτω απ’ τις οποίες πάλεψε τη χαμοζωή και την κέρδισε βρήκε τη δύναμη και το κουράγιο να μας αφήσει αυτό το πολύτιμο υλικό που περιέχουν οι σελίδες τους.

Έπαινος και συγχαρητήρια και στον άξιο γιο Διονύση, που προλογίζει το βιβλίο του γονιού του και του αποδίδει, έτσι, ένα μέρος των βιοτικών και πνευματικών τροφείων που του οφείλει, τροφεία που όλοι οφείλουμε στους γονείς μας και ιδιαίτερα σ’ αυτούς της γενιάς του Γεωργίου Δ. Καπερώνη, της τόσο ταλαιπωρημένης απ’ τους δύσκολους καιρούς.

Comments are closed.