ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Για το θαύμα της Λυρικής

0

«ΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΦΙΛΟΙ το γνωρίζουν ήδη. Η Εθνική Λυρική Σκηνή σε λίγο καιρό θα συγκαταλέγεται στα κορυφαία λυρικά θέατρα της Ευρώπης. Τόσο από ποιότητα όσο κι από πληρότητα.

ΚΑΙ ΜΟΝΟ το γεγονός ότι μια μουσική με άκρως υψηλό βαθμό δυσκολίας γίνεται το απόλυτο talk of the town μιλάει από μόνο του: οι θεατές αγοράζουν εισιτήρια τρεις, τέσσερις μήνες πριν και γεμίζουν ασφυκτικά τις αίθουσες του ΚΠΙΣΝ (Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος). Το καλά κρυμμένο μυστικό της πόλης διαδίδεται στόμα με στόμα: στη Λυρική συντελείται ένα θαύμα.

ΚΑΤ’ ΑΡΧΑΣ – για να τελειώνουμε με την πολυσυζητημένη μετεγκατάσταση από το Ολύμπια στο ΚΠΙΣΝ – καλά έκαναν τελικά και εγκατέλειψαν το λατρεμένο μεν, ανεπαρκές δε θέατρο Ολύμπια.

ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ επίπεδο ομολογώ πως όποτε περνώ από την Ακαδημίας, μια νοσταλγία, όσο να πεις, με πιάνει. Νοσταλγώ τις παραστάσεις που με πήγαιναν η γιαγιά και η μητέρα μου, νοσταλγώ τις κυρίες με τα μοβ μαλλιά, τις πέρλες, νοσταλγώ το dress code του φθαρμένου μεταξιού.

ΝΟΣΤΑΛΓΩ, τέλος, το θρόισμα του ταφτά μιας σοπράνο δίπλα μου σχεδόν στη μικρή πλατεία του θεάτρου. Ομως η νοσταλγία δεν είναι πια αυτό που ήταν, η Σιμόνη τα είπε όλα.

Η ΟΠΕΡΑ σήμερα δεν είναι δυνατόν να στριμώχνεται ασφυκτικά μόνο και μόνο για να χωρέσει τις κλειστοφοβικές μας μνήμες. Οι λυρικές παραστάσεις θέλουν αέρα ν’ αναπνεύσουν, θέλουν χώρο, θέλουν υποδομές, εξοπλισμό, μηχανήματα. Πάνω απ’ όλα, θέλουν το «σήμερα». Κι αυτό το «σήμερα» μόνο το ΚΠΙΣΝ μπορεί να το προσφέρει.

ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕ η Λυρική, μετακομίσαμε κι εμείς – με τα μικρά μαύρα μας φορέματα τόσο διαχρονικά όσο ο Πουτσίνι.  Η φετινή χρονιά μάς χάρισε σπουδαίες παραστάσεις με κορυφαίες – κατά την ταπεινή μου γνώμη – τον «Ριγκολέτο» και την «Τόσκα» του Πετρόπουλου, την «Μποέμ» του Γκρέιαμ Βικ, τη «Λουτσία ντι Λαμερμούρ» της Κέιτι Μίτσελ, τον «Μαγικό αυλό» του Μπάρι Κόσκι και το «Ζ» της Κατερίνας Ευαγγελάτου.

ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΕ η εναρκτήρια «Ηλέκτρα» (ομολογώ, ένα θεματάκι με τον Ρίχαρντ Στράους το έχω) ούτε το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Νίκου Μαστοράκη.

ΣΤΗΝ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ, όμως, το πρόγραμμα, όπως το οραματίστηκε ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ Γιώργος Κουμεντάκης, ήταν εμπνευσμένο, δυναμικό και καινοτόμο.

ΚΑΤΙ που, όπως διαπιστώνουμε, συνεχίζεται και στη σεζόν 2018-19: δίνεται το βήμα σε νέους δημιουργούς, αναβιώνουν μεγάλες επιτυχίες και συνεχίζονται οι συνεργασίες με τα μεγάλα λυρικά θέατρα της Ευρώπης. Που για να δεις τις ίδιες παραστάσεις πρέπει να πληρώσεις ένα εισιτήριο επτά κι οκτώ φορές επάνω – και δέκα μη σου πω.

ΕΠΙΠΛΕΟΝ, οι άνεργοι μουσικόφιλοι έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τη γενική δοκιμή της εκάστοτε παράστασης δωρεάν σε μια πολιτική κοινωνικής προσφοράς που καλό θα ήταν να βρει άμεσα μιμητές.

ΣΤΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ συντελείται ένα θαύμα με πολλούς… συνεργούς. Από τον πρόεδρο της Λυρικής Αθανάσιο Θεοδωρόπουλο, τον Κουμεντάκη, τον διευθυντή μπαλέτου Κωνσταντίνο Ρήγο, στο δυναμικά αποτελεσματικό Γραφείο Τύπου μέχρι τους σπουδαίους λυρικούς καλλιτέχνες, τον Δημήτρη Πλατανιά, τη Χριστίνα Πουλίτση, την Τσέλια Κοστέα, τη Μυρτώ Παπαθανασίου κι άλλους άξιους ταλαντούχους ερμηνευτές που συνεισφέρουν στην πραγματοποίηση ενός μακρόπνοου μουσικού οράματος.

ΓΙΑΤΙ το θαύμα της Λυρικής δεν οφείλεται στη «δύναμη του πεπρωμένου», αλλά στη γνώση, στην κατάρτιση και στη σκληρή δουλειά».

***

ΘΑΥΜΑ της Λυρικής και πολύ χαιρόμαστε που μετέχουν σε αυτό και δύο Μεσσήνιοι, ο Σάκης Θεοδωρόπουλος και ο Δημήτρης Πλατανιάς.

ΧΑΡΗ σε αυτούς άλλωστε οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος το ενδιαφέρον για το λυρικό τραγούδι από ολοένα και περισσότερους στη Μεσσηνία.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ της Ελενας Ακρίτα ελκυστικό και θεωρώ πως ανταποκρίνεται στην εικόνα που δημιουργείται για την εθνική Λυρική Σκηνή στη νέα εποχή της στο Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ έχει πλέον διαρρεύσει και ολοένα και περισσότεροι μαθαίνουν πως ένα θαύμα συντελείται στη Λυρική.

ΕΝΑ θαύμα που μόνο τυχαίο δεν είναι και που το χαίρονται όσοι το ανακαλύπτουν.

ΚΑΙ βέβαια είναι σημαντικό που δίνονται οι ανάλογες ευκαιρίες σε νέους δημιουργούς να δείξουν τη δουλειά τους και να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους.

ΣΤΗ ΝΕΑ εποχή της, η Εθνική Λυρική Σκηνή διεκδικεί τα δικαιώματά της στο χώρο της εξωστρέφειας, αγγίζοντας τις ευαισθησίες ολοένα και περισσότερων μουσικόφιλων.

ΔΕΝ ΠΡΟΕΚΥΨΕ τυχαία αυτό το θαύμα, όπως άλλωστε κανένα θαύμα δεν προκύπτει από τύχη αλλά ύστερα από σκληρή και επίπονη προσπάθεια.

ΟΣΟ για τη νοοτροπία δεν είναι πια εδώ και πολύ καιρό, ό,τι κάποτε θεωρήθηκε ότι είναι.

Θανάσης Παντές

Comments are closed.